پسته به علت داشتن مواد غذايى مفيد از اهميت خاصى برخوردار است به طورى كه هر كدام از اين مواد در نوبه خود اثر مفيدى در فعاليت سلول ها و متابوليسم بدن دارد. به عنوان مثال در يك كيلوگرم پسته حدود ۵/۳ گرم فسفر وجود دارد و به خاطر همين است كه پسته در فعاليت، قدرت و نيروى توليد مثل اثر بسزايى دارد و همچنين حدود ۹۰/۵ گرم كلسيم در اين ميوه خشك وجود دارد كه در ساختمان استخوان ها، خون و عضلات بدن نقش مفيدى دارد. جويدن مغز پسته دندان ها را تقويت مى كند و موجب خوشبو شدن دندان ها و لثه ها مى شود و همچنين جوش هاى داخل دهان را از بين مى برد. پسته در درمان سرفه، خفقان، ناراحتى هاى قلبى و سردى كبد نقش مفيدى دارد. مغز پسته پوست معده را زبر كرده و روده ها را پاك مى كند و از سكسكه، اسهال و عطش جلوگيرى مى كند. پسته به علت داشتن ويتامين هاى آ.ب.ب ۲.ث و موادى نظير پتاسيم و منيزيم و آهن احتياجات بدن و خون را تامين مى كند و به علاوه به علت داشتن چربى بر ارزش غذايى آن افزوده شده و علاوه بر خوش طعم شدن باعث شده است كه پسته به تنهايى غذايى كامل باشد. اين آجيل موجب باز شدن كيسه صفرا و تسكين درد كبد و مانع گرفتگى كبد مى شود. پسته نسبت به ساير آجيل ها اين خاصيت را دارا مى باشد كه در معده توليد نفخ نمى كند و حتى از پيچش آن جلوگيرى مى كند. اشخاصى كه به ضعف و نارسايى كبد، نقرس، ديابت و ناراحتى كليه مبتلا مى باشند مجاز به مصرف آن نمى باشند زيرا موجب شدت بيمارى مى شود. مصرف پسته نارسيده موجب اسهال شده و زياده روى در مصرف روغن پسته موجب اسيدى شدن خون و نفخ شكم و خراش پوست مى شود.
روزنامه جوان -شماره2310