خواص درمانى زردچوبه

ساكنين قاره پهناور آسيا بيشترين توليدكننده و مصرف‏كننده ادويه‏جات در دنيا به شمار مى‏روند.

استفاده از ادويه در اكثر غذاها رايج بوده و ريشه در سنت آشپزى مردمان آسيايى دارد كه با آگاهى از خواص دارويى هر گياه آن را به صورت قابل استفاده در غذا تهيه مى‏نمودند و با اضافه كردن آن به مواد غذايى از اثرات درمانى و دارويى گياهان بهره مى‏برده‏اند.امروزه نيز استفاده از ادويه در طبخ غذاها بسيار رايج است با اين تفاوت كه اكثر مردم با وجود استفاده روزانه از آنها، اطلاع دقيقى در مورد خواص‏شان ندارند؛ در صورتى كه آشپزخانه مى‏تواند كلينيك خانگى مردم بشود و مواد موجود در آن براى درمان انواع بيمارى‏ها يا پيشگيرى از ايجاد آنها مورد استفاده قرار گيرد.
يكى از ادويه‏جاتى كه مصرف آن در ايران بسيار مرسوم است زردچوبه است. كشت اين گياه در سال 572 پس از ميلاد مسيح توسط ايرانى‏ها آغاز شد و سپس در قرن 16 ميلادى به چين، فرانسه و ايتاليا برده شد. اين ادويه علاوه بر استفاده در طبخ غذا براى رنگ كردن پارچه‏هاى پنبه‏اى، پشمى، ابريشمى و همچنين به عنوان اسانس در داروسازى و عطرسازى نيز مورد استفاده قرار مى‏گيرد.
معرفى زردچوبه ،
زردچوبه، ريزوم (ريشه) گياهى است با نام علمىCurcuma LOnga كه به نام Turmeric ROOT در جهان مشهور است.
اين گياه بومى نواحى جنوبى آسياست و به طور وسيع در تمام نقاط هند، نواحى جنوبى چين، تايوان، ژاپن، اندونزى و بعضى نواحى آفريقا كشت مى‏شود. پودر زردچوبه به رنگ زرد تيره است كه يكى از پر كاربردترين ادويه‏جات به شمار مى‏رود. بيشترين محصول زردچوبه دنيا از هندوستان تأمين مى‏شود. نام هندى آن به معنى زعفران هندى و نام چينى آن به معنى زنجفيل (زنجبيل) زرد است. زردچوبه، گياهى است از خانواده زنجبيل به ارتفاع حدود يك متر و نيم كه داراى ساقه متورمى است. گل‏هاى زردچوبه به صورت سنبله و به رنگ سبز مايل به زرد مى‏باشد. از كنار برگ‏هاى غلاف در قاعده ساقه، شاخه‏هاى كوچك و استوانه‏اى شكل ضخيمى خارج مى‏شود.كه به صورت مورب در زمين فرو رفته و هر يك ايجاد ريشه مى‏كنند و مرتبا پايه‏هاى جديدى به وجود مى‏آورند. قسمت مورد استفاده اين گياه ساقه زيرزمينى آن است كه پس از خارج كردن از زمين تميز كرده و ريشه‏هاى آن را جدا مى‏كنند و در آب جوش قرار مى‏دهند و پس از تميز كردن به مدت چند روز آن را خشك مى‏كنند. زردچوبه رنگ زرد يا خاكسترى مايل به قهوه‏اى دارد بوى آن معطر و طعم آن تلخ است.
زردچوبه داراى اسانسى مركب از اسيدها، ماده كوركومين مى‏باشد كه رنگ زرد زردچوبه به علت همين ماده كوركومين مى‏باشد.
خواص درمانى:
در فارماكوپه‏هاى گياهى (دارونامه‏هاى گياهى) چين و ژاپن، از زردچوبه به عنوان داروهاى رسمى نام برده شده است و در كشور هند و كره نيز زردچوبه به عنوان دارو به كار مى‏رود. تحقيقات زياد كلينيكى و فارماكولوژى سال‏هاى اخير، چندين اثر با اهميت زردچوبه را تأييد كرده است. از زردچوبه داروهاى زيادى به شكل خوراكى و موضعى تهيه مى‏شود كه محصولات موضعى مانند؛ پماد، روغن‏ها و كرم براى زخم‏ها، اگزما و ورم بكار مى‏رود و اشكال خوراكى آن به صورت قرص، شربت و آمپول استفاده مى‏شود. زردچوبه از زمان قديم در طب به عنوان ضد ورم و ضد آرتريت مصرف مى‏شود.
زردچوبه، اشتهاآور، محرك، انرژى‏زا، تب‏بر، تصفيه‏كننده خون و كبد، منعقدكننده خون، هضم‏كننده غذا و صفراآور است و براى درمان دردهاى دندان و لثه، دفع سموم مار گزيدگى و عقرب گزيدگى، كاهش قند خون در بيماران ديابتى، حل و دفع سنگ مثانه، كاهش كلسترول خون و جلوگيرى از سرطانى شدن سلول‏هاى بدن بخصوص سرطان‏هاى سينه، خون و روده بزرگ كاربرد دارد.
همچنين مواد ضد باكترى زردچوبه موجب مى‏شود، از آن به عنوان نگهدارنده مواد غذايى استفاده شود.
كوركومين (Curcomin) مهم‏ترين ماده مؤثر زردچوبه، داراى خواص ضد سرطان و ضد عفونت است. از اثرات ديگر كوركومين كه به تازگى تأييد شده است، خواص ضد موتاژن، ضد ايدز و ضد اكسيدان آن مى‏باشد.
زردچوبه بهترين داروى ضد تورم است و در اروپا و آمريكا از آن بدين منظور استفاده مى‏كنند كه مى‏توان از سه فنجان دم كرده زردچوبه در روز استفاده كرد.
همچنين براى تنظيم عادت ماهيانه زنان مفيد است.
و از زردچوبه براى درمان كمر درد، پشت درد، و سينه درد استفاده مى‏شود.
و نيز دم كرده زردچوبه براى درمان اسهال و اسهال خونى بسيار مؤثر است.
براى درمان التهاب لثه يا لوزه‏ها، زردچوبه را دم كرده و آن را قرقره كنيد.
* براساس يك تحقيق پزشكى گياه زردچوبه مى‏تواند بدون آنكه بر بيمار عوارض جانبى بگذارد، در معالجه بسيارى از بيمارى‏هاى غير قابل درمان و خطرناك نقش درمانى داشته باشد. اين مطالعات نشان مى‏دهد زردچوبه در درمان التهابات ويروسى كبد، تنظيم مقدار كلسترول خون و معالجه بيمارى‏هاى سرطان سينه و خون مؤثر است مصرف روزانه يك قاشق مرباخورى زردچوبه در يك ليوان شير گرم مى‏تواند مانع از ابتلا به سرطان شود.
* مطالعان نشان مى‏دهد كه مصرف زردچوبه با غذا و يا تا حدى زياد از ابتلا به آلزايمر 1 جلوگيرى مى‏كند. در اين مطالعه مصرف بيشتر زردچوبه در افراد مسن با عملكرد بهتر قواى ادراكى در آزمون‏هاى استاندارد مرتبط شناخته شد. از آنجايى كه زردچوبه در هند مصرف گسترده‏اى دارد، ميزان ابتلا به آلزايمر در سالمندان هندى يك چهارم همتايان آمريكايى آنهاست. البته با وجود اينكه مصرف طولانى داروهاى ضد التهابى خطر ابتلا به آلزايمر را كاهش مى‏دهند اما روى معده، كبد و كليه عوارض جانبى بر جاى مى‏گذارند. حتى مصرف كم زردچوبه هم تأثير مثبتى بر عملكرد ادراكى افراد داشته و حافظه افراد مسن را تقويت مى‏كند.
در مصرف زردچوبه زياده‏روى نكنيد
با وجودى كه تاكنون اثرات جانبى از زردچوبه گزارش نشده است ولى در مواردى مصرف آن بايد با احتياط صورت گيرد. از جمله مصرف آن در زمان حاملگى بايد متعادل باشد. همچنين كسانى كه مجراى كيسه صفراوى آنها بسته و يا داراى اشكال است و يا اينكه داراى سنگ‏هاى صفراوى در كيسه صفرا هستند بايد با احتياط از زردچوبه استفاده كنند. مصرف زردچوبه به همراه غذاها و داروها، بلامانع بوده و تداخلى ايجاد نمى‏كند.
مقدار مصرف عادى زردچوبه كه هر روز مى‏توان بدون عارضه جانبى از آن استفاده كرد، 5/1 تا 3 گرم در روز است. گرچه قسمت اعظم زردچوبه در دنيا در تغذيه و به صورت پودر مصرف مى‏شود، ولى اشكال مختلف دارويى آن نيز در داروخانه‏هاى گياهى بسيارى از كشورها موجود است.
با تمام مزاياى گفته شده بايد اشاره كرد كه زياده‏روى در مصرف زردچوبه براى قلب مضر است، ولى اگر آن را با ليموترش استفاده كنيد اثرات مضر آن را خنثى مى‏سازد.

زهرا خان.اف ـ رعنا شكوهى‏ستا

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار