|
در ابتدا درباره پديده خنده بيشتر صحبت کنيد. خنده آثار بسيار مفيدى بر تمام ابعاد وجودى انسان از نظر زيستي، روانى واجتماعى دارد. خوشبختانه ما ايرانيان انسانهاى معاشرتى و اجتماعى هستيم و هميشه در جمعهاى خودمانى لطيفه مىگوييم و همه با هم مىخنديم واين نشان مىدهد که تا چه اندازه در درون، شادى نهفته داريم حتى بزرگان وشاعران برجسته ما هم آثار مثبت خنده را خيلى بيشتر از سايرين کشف کردهاند به طورى که حتى در اشعار شاعران کهن همانند سعدي، حافظ، مولانا و غيره از خنده سخن به ميان آمده است. سعدى در قرن هفتم درباره خنده مىگويد:
چو به خنده درآيى چه جان مرهم ريش
که ممکن است بر جسم مرده جان آري
و يا فردوسى مىگويد:
چو شادى بکاهد، بکاهد روان
خرد گردد اندر ميان ناتوان
در سالهاى اخير تحقيقات زيادى درباره خنده انجام شده که با نگاه به اين تحقيقات مىتوان فهميد تا چه اندازه اين پديده مىتواند مهم باشد. براين اساس اگرانسان يک ساعت به صورت متوالى بخندد به طور متوسط 500 کالرى مىسوزاند. يک دقيقه خنده مساوى با چهل بار تنفس عميق است. وقتى پانزده دقيقه بخنديم، يعنى پانزده دقيقه بر روى نقالههاى متحرک دويدهايم. پس مىبينيد که پديده به ظاهر ساده خنده چه آثار مفيدى مىتواند بر تمام دستگاههاى مهم بدن مثل:دستگاه تنفس، گوارش، اعصاب، مغز ودستگاه ايمنى بدن داشته باشد.
خنده چگونه مىتواند بر روى دستگاه تنفس تاثير بگذارد؟ خنديدن در درست نفس کشيدن ما تاثير زيادى دارد. همانطور که نقطه مقابل آن يعنى اضطراب و تشويش مىتواند باعث تنفس سطحى و نادرست باشد ودىاکسيدکربن به صورت کامل از بدن خارج نشود. با خنده ريهها حجم بيشترى از اکسيژن را دريافت کرده و باعث مىشود مغز بيشترين اکسيژن را جذب کند. وقتى مىخنديم يک پنجم اکسيژن را مغز مستقيما دريافت مىکند و با کار بهتر مغز، در انجام بسيارى از مسائل خود موفقتر عمل کرده و نسبت به مسائل مختلف زندگى عکسالعمل مناسبترى از خود بروز مىدهيم.
درباره رابطه خنده و دستگاه گوارش بيشتر توضيح دهيد. امروزه يکى از شايعترين بيمارىهاى مردم مربوط به گوارش است. مثل معده درد، زخم معده، زخم روده و غيره که مهمترين دليل آن استرس مىباشد و معده نخستين عضوى است که از استرس تاثير زيادى مىگيرد اما وقتى ما مىخنديم چه تاثيرى بر اندامهاى گوارشى دارد؟ اندامهاى داخلى ما به وسيله خنده به قولى ماساژ داده مىشود و عضلات مختلف با تکانهاى يکنواخت خصوصا در هنگام صرف غذا به هضم و جذب کمک زيادى مىکنند.
خنده چه کمکى به دستگاه عصبى مىکند؟ خنده بر روح و روان ما تاثير مىگذارد و بيجا نيست که گفته مىشود خنده بر هر درد بىدرمان دواست. مغز با دريافت بهتر اکسيژن کارايى مناسبترى مىيابد. وقتى مىخنديم افکار مزاحم از ذهن ما دور مىشود و در واقع خنده نقش حمام اکسيژن مغز را دارد که به وسيله آن محرکهاى عصبى آزاد شده و بيرون ريخته مىشوند.
دستگاه ايمنى بدن چه تاثيرى مىتواند از خنده بگيرد؟ براى جواب دادن به اين سوال نخست مىبايست پرسيد چه کسانى بيشتر مريض مىشوند؟ افرادى که افسرده ودچار استرس هستند بيش از ديگران بيمار مىشوند.دستگاه ايمنى بدن يکى از کاملترين و بهترين دستگاههاست. اگر در کار اين دستگاه اختلالى به وجود نيايد، مريضى هم نيست. از دلايل اختلال در دستگاه ايمنى بدن، استرس، نگراني، ناراحتى و اضطراب مىباشد. هر کدام از اين موارد سيستم ايمنى بدن را آسيبپذير مىسازد و با ورود کوچکترين مهاجمى به بدن بيمارى صورت مىگيرد. لويى پاستور مىگويد: “ميکروب اصلا مهم نيست بلکه اين ميزبان است که اهميت دارد.” خنده با تاثير روى اندامهاى مختلف نقش پيشگيرى را دارد. امروزه متاسفانه بيمارستانها، مطبها و داروخانهها مملو از مريض است و بين مردم علاقه و گرايش عجيبى براى مصرف دارو وجود دارد.
اما از منظر شما چگونه مىتوان روح خنده را در وجودمان جارى کنيم و اصلا چطور مىشود با وجود مشکلات روزمره خنديد؟ با توجه به اينکه ما به بسيارى از مسائل چون خانه، وسايل زندگي، ماشين و ظاهر خودمان مىرسيم، بايد به جسم خود بيشتر توجه کنيم. بيمارى سرطان که امروزه دامنگير بسيارى از جوامع شده و هنوز درمان قطعى براى اين بيمارى وجود ندارد، بر طبق تحقيقات تنها ده درصد عوامل ژنتيکى در بروز سرطان نقش داشته و نود درصد ديگر ريشه در عواملى چون غم و غصه، استرس، نگراني، افسردگى و غيره دارد. براى جارى کردن روح خنده مىبايست اين عوامل را از خود دور کرد. با اتکا و ايمان به خداوند بايد مشکلات زندگى را حل کنيم و مىبايست مقاوم باشيم. نبايد در کوچکترين مشکل زانوى غم بغل کرده و خود را ببازيم که اين نشانه ضعف ايمان است. هرازگاه که غم و غصه به سراغ ما مىآيد با تکيه بر اعتقادات آن را رفع کنيم. پس مىخنديم و خنده اصلى ما تمام دردها را از جسم مىزدايد. خنديدن باعث مىشود مرواريد را از داخل صدف جان بيرون کشيد.
شما نماينده باشگاه جهانى خنده هستيد از اين باشگاه بيشتر بگوييد واينکه براى نخستين بار از چه زمان بهوجود آمد؟ سال 1995 براى اولين بار دکتر مادام کاتاريا از کشور هند جنبش خنده را پايهريزى کرد. او اعتقاد داشت همان اندازه که ورزش براى سلامت انسان مفيد است، خنده بيشتر از آن بر سلامت روح، روان و جسم تاثير مىگذارد. پس با روزى نيم ساعت خنديدن اين امر ممکن مىشود. سال 1995 دکتر کاتاريا به پارکى نزديک منزلش رفت و همراه با چند نفر از ورزشکاران شروع به خنديدن از طريق جوک و لطيفه کرد. اما اين انگيزه دو هفته بيشتردوام نياورد چون کم کم لطيفهها بىمزه شد چرا که تمامى آنها با بهترين حالات تنها هفتاد درصد مردم را مىخنداند و سىدرصد مابقى آن را خندهدار نمىدانند. پس از آن دکتر کاتاريا در بمبئى از ابزار يوگاى خنده استفاده کرد و از اين طريق توانست بسيارى را جذب باشگاه خنده کند. بهطورى که سراسر جهان جذب اين باشگاه شدند. در کشورهاى مختلف چون ايتاليا، فرانسه، آمريکا، انگليس، ژاپن، چين، کره، استراليا و غيره هم اکنون در اين باشگاه فعاليت دارند.
آيا تا به حال اين باشگاه و در کل خنده توانسته است دردرمان بيمارى موثر باشد؟ بله، بسيارى از کشورها نتايج بسيار خوبى از پديده خنده گرفتهاند. در سمينارى که مجموعه فرهنگى و هنرى تهران آن را برگزار کرده بود، دو نفر از طريق ويدئو کنفرانس از معجزه خنده با حاضرين در جمع سخن گفتند. مثلا از کره جنوبى فردى که بر اثر تصادف دچار جراحات شديد شده بود و به طور مداوم از درد شکايت داشت از طريق خنده اين درد را کاهش داده و پس از مدتى هم بهبود يافت و با يک پزشک جراح ژاپنى که از بيمارى سرطان رنج مىبرد با خنده توانست بر اين بيمارى غلبه پيدا کند. سلولهاى (انکاNK) در بدن او افزايش پيدا کرد و سرطان از بين رفت. سمينارهاى خنده در توکيو ژاپن به طور مداوم دنبال مىشود و افراد زيادى با انجام حرکات يوگاى خنده در اين سمينارها شرکت مىکنند. متاسفانه در ايران هنوز اين باشگاه نتوانسته است خود را به خوبى معرفى کند و تنها در دو پارک تهران اين باشگاه مشغول فعاليت است و سمينارهاى خنده را در مجموعه فرهنگى و هنرى تهران برگزار مىکند.
گفتگو از مينا موسوي – روزنامه رسالت – شماره 6267 |