اينترنت

در آستانه ورود بشر به قرن بيست و يكم و آغاز هزاره سوم، ارتباطات فرامرزى فصل تازه اى از نظام ارتباطى را در جهان رقم زده اند و در واقع جهان وارد عصر حاكميت كامپيوترها شده است. در اين عصر يكى از اهرم هاى مهم براى دستيابى به توسعه و پيشرفت، به دست آوردن آسان اطلاعات و دانش روز مى باشد. در كشور ما در زمينه بهره گيرى از امكانات و دانش انفورماتيك گام هاى مهمى برداشته شده است. اما در مقايسه با توسعه شتابناك علوم ارتباطات و انفورماتيك در جهان تا رسيدن به مرحله برتر دسترسى به جريان اطلاعات مورد نياز؛ بايد تلاش هاى بيشترى به عمل آوريم.
كارشناسان جهانى با اشاره به محدوديت هايى كه بر سر راه تبادل اطلاعات كامپيوترى در برخى از كشورها ايجاد شده، به وجود آوردن اين قبيل محدوديت ها را با توجه به فن آورى هاى نوين، در آينده محكوم به شكست مى دانند و بر اين باورند كه هر كشورى بايد خود را براى استفاده بهينه از روش ها و شبكه هاى كامپيوترى از جمله شبكه جهانى اينترنت مجهز كند. در واقع براى گروه هايى از اقشار جامعه اينترنت نامى كم و بيش آشنا و اما در عين حال مبهم و اسرارآميز است، نامى كه دانستنى هاى پراكنده درباره آن همواره در طول چند دهه اخير رو به افزايش بوده است و توسعه و تحول سريع آن موجب گرديده است كه اطلاعات در اين باره به سرعت كهنه شود. حال اين سوال مطرح مى شود كه اينترنت چيست؟
اينترنت مجموعه اى از هزاران شبكه يارانه اى است كه تعداد زيادى از رايانه ها را در يك شبكه پيچيده و بزرگ و قابل اطمينان به يكديگر مرتبط مى نمايد. مديريت هر شبكه به صورت مستقل صورت مى گيرد و نيازى به هيچ توافق عمومى به جز پروتكل يا قوانين اينترنت نيست. اينترنت به خودى خود واقعيت مستقلى نيست و تنها از تركيب تشكيلات مستقل ديگر موجوديت يافته است. اما اينترنت چگونه به وجود آمد:
در اواخر دهه ۶۰ ميلادى وزارت دفاع امريكا تشخيص داد كه دولت امريكا به شبكه هاى كامپيوترى ملى خود بسيار وابسته است و اين سوال مطرح شد كه اگر دشمن به شبكه هاى كامپيوترى ملى ما آسيب برساند چه اتفاقى مى افتد؟ در آن روزها اگر در يك شبكه بزرگ يكى از شبكه هاى كوچك از كار مى افتاد، كل شبكه بزرگ از كار مى افتاد. بنابراين اگر كامپيوترهاى وزارت دفاع در واشنگتن با يك بمب از كار مى افتادند يا خراب مى شدند يا يك برنامه نويس خرابكار آنها را از كار مى انداخت، كامپيوترهاى دفاعى كلرادو و كاليفرنيا هم از كار مى افتادند. بنابراين كل سيستم هاى دفاعى از كار مى افتاد.
پس هر يك از كامپيوترهاى اين شبكه عظيم بايد خوب كار مى كرد تا كل شبكه هم به خوبى كار كند، بنابراين وزارت دفاع امريكا يك نوع جديد از شبكه هاى بزرگ را طراحى كرد كه حتى اگر يكى از بخش هاى آن از كار مى افتاد، باز هم مى توانست به كار خود ادامه دهد، آنچه اين شبكه عظيم را به هم ارتباط مى داد، مجموعه اى از قوانين ارتباطى يا به اصطلاح پروتكل بود كه آنها را ICP/IP ناميدند.
اين شبكه آنچنان خوب و قابل اعتماد كار مى كرد كه شركت هاى دولتى ديگر و نيز شركت هاى وابسته به دولت، حتى آنهايى كه هيچ كارى با وزارت دفاع نداشتند نيز در شبكه هاى خود از آن استفاده كردند.
از سوى ديگر برخى از سازمان ها به ويژه سازمان هاى علمى و آموزشى نيز نتوانستند در مقابل اين پديده نوظهور كه مى توان آن را الگويى از يك جامعه الكترونيك دانست بى تفاوت بمانند و متقاضى اتصال به اينترنت شوند.
در توصيف اينترنت و ويژگى هاى آن از مفاهيمى مانند شبكه شبكه ها، تار عنكبوت الكترونيك، فضاى مجازى يا سايبرنيك، وب جهانى و … استفاده كرده اند. اگر چه نامگذارى ها متفاوت هستند، ولى همگى در اين نكته اتفاق نظر دارند كه اينترنت انقلابى با همان درجه اهميت چاپ مى باشد و هيچ كس نمى تواند در جهان معاصر موجوديت آن را ناديده بگيرد. پروژه توسعه اينترنت يك پروژه بين المللى است و هدف آن اتصال و ارتباط انسان ها با يكديگر از همه نوع و از همه طبقات و از تمام نژادهاى سياه و سفيد، زرد و سرخ و تمام اقشار جامعه از غنى و فقير و براى همه مقاصد است كه بشريت به آن مى انديشد.
مالكيت در اينترنت به هيچ موسسه، فرد يا گروهى تعلق ندارد، شركت هاى بسيار زيادى هر يك بخش هايى از آن را در اختيار دارند، شركت هاى بزرگى مانند MCI ارتباطات كابلى و تلفنى و ساير شيوه هاى ارتباطى ديگر را تحت پوشش خود دارند و در واقع چنين شركت هايى هستند كه ستون فقرات اين شبكه عظيم را تشكيل مى دهند، البته اگر بخواهيم بهتر توضيح دهيم، بايد بگوييم كه نه يك شركت بلكه ده ها كمپانى، اين شبكه را پشتيبانى مى كنند. اگر بخشى دچار مشكل گردد، بخش هاى ديگر به طور مستقل كار خود را انجام مى دهند. اما اين كه اينترنت تحت مالكيت و نظارت كاملى نيست هم حسن به شمار مى رود و هم عيب. حسن است چون هيچ كس نمى تواند فرد يا موسسه اى را از ورود به آن منع كند و در واقع دستاوردهاى اين پديده كه سبب رشد و شكوفايى در زمينه هاى علمى، فرهنگى، سياسى، اجتماعى، اقتصادى و هنرى فرد يا جامعه گردد، محروم كند. عيب است چون هر كس مى تواند هر آنچه را كه مى خواهد، مطلوب يا نامطلوب وارد شبكه كند و با اخبار مسموم و غيراخلاقى اذهان را بيالايد و از اين طريق روح و انديشه را به بند بكشد و درون آن را بى هويت كند. يكى از مهم ترين مسايل در رابطه با اينترنت امنيت است، در حال حاضر هميشه اين خطر وجود دارد كه مستندات خصوصى يك شركت در شبكه در دسترس افراد خارج از سازمان يعنى سارقان رايانه اى قرار گيرد كه اين امر مستلزم راهكارهايى است براى حل مشكلات امنيتى در اينترنت.
به هر حال تكليف ما با اينترنت، با اين جهانى كه همه جا هست و هيچ جا نيست، چيست؟ آيا مى خواهيم به شهر الكترونيك نزديك شده و شهروند آن باشيم؟
در هر صورت تصور مى شود كه سير طبيعى تحولات بشرى ما را به اين سو خواهد كشيد، پس چه بهتر كه خود را براى زيستن در چنين عصرى آماده كنيم، زيرا آينده مختص كسانى است كه خود را براى آن آماده كرده باشند و ما نه فقط براى خودمان بلكه براى كسانى كه بعد از ما خواهند آمد بايد چاره انديشى كنيم و هرچه بيشتر با استفاده از توانايى هاى شگرف بزرگراه هاى اطلاعاتى به برنامه ريزى براى آينده پرداخته و خود و جامعه را براى مقابله با چالش هاى در حال ظهور عصر اطلاعات يا تمدن انفورماتيك در سطوح ملى و بين المللى آماده كنيم.

زهرا زمانى

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار