نگاهی به ارزش‌های دفاع مقدس

پس از گذشت 21 سال از پایان جنگ تحمیلی و ظهور مجدد دنیاگرایی و مادی‌گرایی و به قول رهبر معظم انقلاب: «همه چیز را در مادّیات جستجو کردن»، مروری بر دفاع مقدس و ارزش‌های آن، این امکان را برای کسانی که می‌خواهند بر عهد خود با خداوند وفادار بمانند و بر انقلابی ماندن اصرار ورزند فراهم می‌کند تا عملکرد خود را با ارزش‌های مطلقی که معیار حسین‌وار زیستن و حداقل مسلمان ماندن است، محک بزنند و گوهر مجاهدت‌های خود را به بهای اندک دنیا و زخارف چشم پرکن آن نفروشند.

آخرین رذیله قلب مؤمن

یکی از پدیده‌های زشت امروز این است که بعضی درصددند است تا هر طور شده پست و مقام بالاتری داشته باشد و در آن پست خود را برتر از دیگران دیده و امکانات بهتری برای خود در نظر بگیرند. متاسفانه این امر باعث شده تا عدالت اجتماعی کمرنگ شده و این اخلاق ناپسند از مسئولین به افراد پایین‌دست نیز منتقل شود. به همین جهت روحیه ایثار و از خودگذشتگی و خدمت به دیگران در این افراد کمرنک گردیده و رو به خاموشی می‌رود.
البته مبارزه با این رذیله اخلاقی بسیار مشکل به نظر می‌رسد تا جایی که پیامبر گرامی اسلام(ص) فرموده‌اند: «آخرین چیزی که از قلب مؤمن بیرون می‌رود، حب جاه و مقام است.» ولی وقتی با اخلاص، توکل و همتی بلند در این راه قدم گذاشته شود مانند بسیجیان و فرماندهان دفاع مقدس، در این راه بسیار سبکبال طی مسیر خواهیم نمود.

بی‌رنگی

بسیجی‌ها در جبهه در تقسیم کارها و پیشبرد امور خیلی راحت با یکدیگر کنار می‌آمدند و به فکر مقام و عنوان بالاتر نبودند، حتی آنآن‌که مقام بالاتری داشتند یعنی فرماندهان، به هنگام نبرد پیش‌گام‌تر از نیروهای خود بودند و نیروها نیز گوی سبقت را از یکدیگر می‌ربودند. آنان حتی‌الامکان از زیر‌بار عنوان شانه‌خالی می‌کردند و بیشتر مایل بودند بدون شهرت و فقط برای خدا خدمت کنند که حاصل کارشان تا ابد باقی بماند.
به هنگام نبرد و اوج درگیری و آتش نیز همین روحیات و رابطه‌ا‌ی عمیق و صمیمی بین فرمانده و بسیجی وجود داشت. و فرمانده‌ی لشکر اسلام نه یک آمر و دستور دهنده بلکه هادی و رهبر و مقتدا بود و خود بارها و بارها اعتقاد به از خودگذشتگی و ایثار جان را به نیروهای تحت امرش نشان داده بود و به همین خاطر نیروهای تحت امر او بدون هیچ شائبه ترس و… به فرمان او گردن می‌نهادند.
به قول یکی از بسیجیان خوش ذوق: «بی‌رنگی رنگ بسیجی‌هاست، مراقب باش رنگی نشوی.»

فرماندهانی مثل بسیجی‌ها

در جنگ تحمیلی نوع جدیدی از فرماندهی نظامی پدیدار شد که با فرماندهی مصطلح در ارتش‌های کلاسیک تقاوت ماهوی داشت. در عرف و آئین نظامی رابطه‌ی فرمانده و زیر‌دست یک رابطه‌ی مکانیکی و دستوری خشک است که عامل دیوان‌سالاری در آن نقش اساسی دارد و فاقد پویایی فکری اعتقادی و ارزش‌گرایی است. در این نوع آئین عناصر پایین دست مانند مهره‌ای جابه‌جا می‌شوند. به‌طور خلاصه در این گونه‌ی فرماندهی فقط عامل سازماندهی پیوند دهنده پایین دست و بالا دست است. طبیعی است که این نوع فرماندهی تا مرز مشخصی قادر به پیشبرد وظایف محوله است و از آن پس تنها عناصر معنوی و اعتقادی می‌تواند راهگشا باشد؛ همان چیزی که روح اصلی جبهه‌های جنگ به‌شمار می‌رفت. فرماندهان سپاه در جنگ از بالاترین رده یعنی فرماندهی‌کل، فرماندهان قرارگاه‌ها تا فرماندهان لشگر، تیپ، گردان، گروهان، دسته و… هیچ تفاوتی با نیروی بسیجی نداشتند. همه‌ی آنها برای یک مقصد در جبهه حضور پیدا کرده بودند و همّ ّتمام آنها دفاع از انقلاب اسلامی و تبعیت از فرمان امام خمینی(ره) بود. دین درد اصلی همه‌یشان بود و با معارفی که از امام خمینی(ره) آموخته بودند، عطش‌شان به شهادت هر روز بیشتر می‌شد. بنابراین بالا و پائین بودن آنها فقط برای پیشبرد جهاد بود نه چیز دیگر. نه فرمانده از این عنوان احساس غرور داشت و نه برای بسیجی اطاعت از برادر بزرگ‌ترش سخت بود؛ بلکه با عشق و علاقه تا پای جان به فرامین فرمانده عمل می‌کرد.
نمونه‌ها و مصادیق بسیاری در جنگ وجود دارد که اثبات کننده‌ی چنین پدیده‌ای است.
در اینجا فقط به چند نمونه از صدها خاطره نقل شده در کتاب‌های دفاع مقدس در این خصوص اشاره می‌کنیم.

رخت‌شویی

شهید مهدی باکری فرمانده‌ی لشگر 31 عاشورا روزی از اهواز عازم خط بود، نزدیک غروب قبل از حرکت به تعمیرگاه لشگر مراجعه کرد و از تعمیرکار بسیجی خواست تا چراغ‌های ماشین را تعمیر کند. اما تعمیرکار بدون آن‌که فرمانده‌ی لشگر را بشناسد در پاسخ گفت: «ساعت کار پایان یافته است و من اکنون در حال شستن لباس‌هایم هستم و چون امکان انجام کارهای شخصی در صبح و ساعت کار برایم وجود ندارد، ان‌شاءالله فردا صبح کار شما را انجام خواهم داد. شهید باکری که عجله داشت و باید سریع‌تر به خط می‌رفت و از طرفی فرا رسیدن غروب و تاریکی هوا مانع بود تا با وضعیت فعلی ماشین حرکت کند به وی گفت من حاضرم لباس‌های شما را بشویم و شما ماشین مرا تعمیر کنید. تعمیرکار پذیرفت و به‌دنبال آن مشغول درست کردن چراغ‌های ماشین شد و شهید باکری نیز به شستن رخت‌ها همت گماشت. پس از دقایقی یکی از افراد تعمیرگاه که فرمانده‌ی لشگر را می‌شناخت از دیدن رخت‌شویی وی آن‌هم در تعمیرگاه تعجب کرد. لذا بلافاصله به سراغ تعمیرکار رفت و گفت آقا مهدی چرا اینجا رخت می‌شوید؟ و با تعجب از تعمیرکار پرسید می‌دانی این کیست؟ آقا مهدی فرمانده‌ی لشگر است. تعمیرکار با ناراحتی و خجالت به سمت فرمانده دوید و از او عذرخواهی کرد. اما شهید باکری با آن روح بلند در پاسخ اظهار داشت: «یعنی چه! من و تو با هم شرط کردیم هر کدام نیاز دیگری را برطرف کنیم. این عذرخواهی ندارد.» هر چه تعمیرکار اصرار کرد وی نپذیرفت و سرانجام ماشین او را تعمیر کرد و مهدی شهید نیز لباس‌های بسیجی‌اش را شست!

خاکستر شد

در عملیات بدر هنگامی که نیروهای عراقی توانستند از جناح شمالی عملیات قرارگاه نجف نیروهای اسلام را عقب بزنند عرصه برقرارگاه کربلا و یگان‌های آنها بسیار تنگ شد و حوالی بعد‌از‌ظهر روز 28/12/63 یگان‌های عراقی توانستند در سمت راست خط همایون و در شرق دجله به سمت مواضع قرارگاه کربلا تعرض خود را آغاز کنند. در همین روز لشگر 31 عاشورا که از شب قبل به شرق دجله رفته بود تدریجاً در محاصره‌ی یگان‌های عراقی قرار گرفت و این در حالی بود که فرمانده‌ی لشگر شهید باکری نیز در بین نیروهای خود حضور داشت. جنگ و گریز بین لشگر عاشورا و یگان‌های عراقی به‌شدت ادامه یافت و فرماندهی قرارگاه کربلا و فرماندهی سپاه درصدد بودند هر طور شده فرمانده‌ی لشگر عاشورا را به غرب رودخانه بیاورند اما او با رمز گفت: باید ایستاد و تا آخرین لحظه جنگید حتی فرماندهان و کادر لشگر عاشورا که نزدیک وی در صحنه‌ی نبرد بودند به وی گفتند: آقا مهدی خیلی راحت است که آدم شهید شود ولی ماندن و با مشکلات دست و پنجه نرم کردن خیلی سخت است. آنها با این بهانه درصدد بودند که فرمانده‌ی خود را از وضع حادی که ایجاد شده است و هر آن سخت‌تر می‌شد خارج سازند اما شهید باکری نپذیرفت و به‌خصوص هنگامی که بسیجی‌ها در محاصره قرار گرفتند به هیچ‌وجه خارج شدن از کنار آنها را قبول نکرد و سرانجام با تیری که به پیشانیش خورد در آستانه‌ی شهادت قرار گرفت او را به کنار رودخانه دجله رساندند و در قایق گذاشتند تا به اورژانس منتقل شود اما نیروهای عراقی که بر اوضاع کاملاً مسلط شده بودند قایق حامل وی را با آرپی‌جی به خاکستر تبدیل کردند و جسد باکری نیز سوخت و خاکستر آن را آب برد!

تا شهادت ماندند

سال 62 در عملیات خیبر در جزیره‌ی مجنون برادرش حمید باکری نیز که معاون اول لشکر بود همراه یاغچیان معاون لشکر کنار پل شحیطاط واقع در جزیره‌ی شمالی به جزیره جنوبی تا آخرین نفر کنار بسیجی‌های لشگر عاشورا ماندند و شهید شدند و جسدشان نیز همان‌جا ماند.
دکتر چمران در دهلاویه و در اوائل جنگ شهید شد. او در جریان حوادث پاوه با آن‌که وزیر دفاع بود و در حالی‌که شهادت او و یارانش قطعی می‌نمود پیشاپیش نیروها سلاح به‌دست وارد عمل شد. به دنبال پیام امام(ره) و بسیج مردم ضمن پایان یافتن غائله پاوه آنها نیز برای انقلاب سالم ماندند تا در میدانی دیگر به شهادت برسند.
حاج همّت فرمانده‌ی دوست داشتنی لشکر محمد رسول‌الله(ص) نیز به همین صورت در عملیات خیبر در جزیره‌ی مجنون شهید شدند. او پس از فشارهای مضاعف ارتش عراق برای بازپس‌گیری جزایر مجنون و عدم وجود نیروی بسیجی در خط، با موتور عازم محور لشگر 41 ثارالله شد تا یک گروهان از نیروهای لشگر را در خط لشگر 27 مستقر نماید. ولی در بین راه بر اثر اصابت ترکش توپ به شهادت رسید.
قبل از این جانشین وی برادر اکبر زجاجی نیز شهید شده بود. در همین عملیات برادر بهروز غلامی فرمانده تیپ امام حسن(ع) نیز شهید شد و انگشت وسط شهید احمد کاظمی فرمانده‌ی لشگر 8 نجف قطع شد اما یک لحظه از جزیره خارج نشد و همان‌جا در اورژانس دست خود را پانسمان کرد و در کنار نیروهایش ماند.
در جناح چپ عملیات در محور طلائیه شهید حسین خرازی فرمانده‌ی لشگر 14 امام حسین(ع) آن‌قدر ماند تا دست راست خود را از دست داد و او را با بدن پر از ترکش به بیمارستان منتقل کردند.»
همه‌ی این‌ها در رده‌ی فرمانده‌ی ارشد بودند و فرماندهان گردان و گروهان همه در کنار نیروهایشان با تحمل جراحات و شهادت‌ها مواضع‌شان را حفظ می‌کردند. آن‌ها بدون آن‌که به فکر حفظ جان خود باشند نسبت به نیروهای تحت امرشان هیچ تقدمی برای خود قائل نمی‌شدند. این مسأله به‌گونه‌ای بود که حتی اعتراض بسیجی‌ها را به‌دنبال داشت. یکی از رزمندگان جبهه غرب می‌گوید: « شهید بروجردی در میان رزمندگان و مردم غرب کشور از محبوبیت زیادی برخوردار بود تا جائی که او را مسیح کردستان می‌نامیدند، روزی تعدادی از رزمندگان به شهید ناصر کاظمی گفتند از قول ما به برادر محمد بروجردی بگویید این‌قدر جلوی بچه‌ها حرکت نکند، ممکن است آسیب ببیند.»

امید انقلاب :: مهر 1388 - شماره 404

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار