آيا آية الله خامنه اي سيد خراسانيست؟

آيا امام زمان جلوي آية الله خامنه اي تمام قد بلند شدند؟
آيا آية الله خامنه اي سيد خراسانيست؟
و اين كه آيا در روايات اشاره اي شده كه در زمان امام زمان، ماشين و وسايل نقليه ي پيشرفته به ميدان خواهند آمد؟ و اگر ماشين آلات مدرن از كار خواهند افتاد، چه مدركي وجود دارد كه ثابت كند ماشين آلات از كار خواهد افتاد؟

پاسخ:

ما متوجه قسمت اول سوال شما نشدیم ؛ زیرا ارتباط و دسترسی به امام زمان در عصر غیبت ممکن نیست و اگر هم رابطه ای بوده استثنایی و خارج از روال عادی آن بوده است . اما می دانیم که همه ما حتی مقام معظم رهبری هم در برابر امام زمان ، سربازی بیش نیستیم و این ما هستیم که با تمام وجود باید به آن حضرت احترام بگذاریم.
درباره سوال دوم گفتنی است بر اساس روايات، يكي از علائم ظهور امام زمان(عج) خروج خراساني است. اندكي پيش از ظهور حضرت، در ميان ايرانيان شخصي با عنوان سيدخراساني ( يا سيد حسني ) ظاهر شده كه رهبري سياسي مردم را به عهده مي گيرد و شعيب بن صالح نيز رهبري نظامي را و ايرانيان تحت فرماندهي اين دو تن نقش مهمي را در حركت و قيام آن حضرت ايفا مي كنند. سيدخراساني از ذريه امام مجتبي و امام حسين(ع) است و از او به عنوان هاشمي خراساني ياد شده و صفات جسمي وي كه داراي صورتي نوراني و خالي بر گونه راست و يا دست راست دارد، بيان گشته است.(ر.ك: علي كوراني، عصر ظهور، ص270)
اغلب رواياتي كه نام او را برده اند از خراساني همراه سفياني ياد كرده اند، امام صادق(ع) فرمود: «خروج سفياني، خراساني و يماني در يك سال و يك ماه و يك روز تحقق مي يابد و در بين آنها پرچمي هدايتگرتر از يماني نيست كه او به حق هدايت مي كند.»(كتاب الغيبه طوسي، ص446) در برخي روايات، از خراساني و سفياني به دو اسب مسابقه تشبيه شده است كه خراساني از مشرق و سفياني از مغرب به طرف كوفه در حركت اند.(الغيبه نعماني، ص259) او نيروهاي خود را به سوي عراق اعزام مي دارد كه سپاهيان سفياني را شكست مي دهند. نسبت ايشان به خراسان، به اين معنا نيست كه حتما اهل خراسان فعلي باشد، چون در صدر اسلام، خراسان به مشرق زمين اطلاق مي شده است(يا شامل بيشتر نواحي ايران بوده ا ست.)
با توجه به اين توضيحات، بايد بگوييم كه تطبيق آنچه در علائم ظهور آمده، بر اشخاص( مثلا سید خراسانی بر رهبری ) ، كار دشواري است؛ خصوصا اگر به صورت احتمال باشد و به صورت قطعي و خبري نباشد.اگر هم اين تطبيق درست باشد ، وظيفه ما در حمايت از رهبري معظم انقلاب و آمادگي براي ظهور و زمينه سازي براي آن چند برابر مي شود .
اگر کمی دقت کنیم درخواهیم یافت که یکی از اهداف بیان نشانه های ظهور توسط ائمه اطهار(ع) در قرنها پیش این بوده است که مومنان و منتظران با دیدن این نشانه ها که به تدریج ظهور و بروز می یابد ، اندک اندک آمادگی خود را ارتقاء دهند و به تدریج به آن نقطه آرمانی و مورد نظر برسند.

تکنولوژی در عصر ظهور

از روايات مختلف، به دست مى‏آيد كه با عنايت ويژه امام مهدى‏عليه السلام و گسترش سطح آگاهى، علم و انديشه مردم، اختراعات، اكتشافات، ارتباطات و فن‏آورى به نهايت كمال خود رسيده و مردم آن عصر، در بهترين و شكوفاترين برهه زمانى زندگى خواهند كرد. روايات، جهان را در آن عصر، متمدّن و در اوج قدرت و پيشرفت علمى معرّفى كرده است و به طور كلى صنعت و فن آورى در آن روزگار، با صنعت كنونى، فرسنگ‏ها فاصله خواهد داشت.
امام صادق‏عليه السلام مى‏فرمايد: «دانش 27 حرف است؛ همه آنچه پيامبران آورده‏اند، دو حرف است تا به امروز مردم جز با دو حرف آشنا نشده‏اند. هنگامى كه قائم قيام مى‏كند، 25 حرف ديگر را بيرون آورد و در ميان مردم منتشر كند، آن دو حرف را نيز به آنها پيوست مى‏كند تا همه 27 حرف منتشر گردد»(581). هنگامى كه برق اختراع شد، يك علم به هزاران علم موجود افزوده شد و چهره جهان تغيير يافت؛ چنان كه با راه اندازى اينترنت در جهان معاصر، ارتباطات جهانى دگرگون گرديد. بر اساس حديث فوق، مهدى موعود بر دانش موجود حدود دوازده برابر؛ يعنى، 125درصد خواهد افزود كه با اين بيان ترسيم جهان در عصر موعود، براى ما غير ممكن است.
اگر تصور شود كه حضرت مهدى‏عليه السلام حكومت جهانى خود را بر وسايل ساده صنعتى هزار سال پيش بنا مى‏كند، پندارى ساده وناپذيرفتنى است؛ مگر اينكه همه كارها جنبه اعجاز داشته باشد و همه امور از اين طريق حلّ گردد؛ وگرنه اداره اين جهان عظيم، با وسايل بسيار ساده، با منطق عادى ناسازگار است.
متخصصان رشته‏هاى گوناگون علوم بشرى نيز، خود به دانش‏ها و معلومات اندك‏شان اعتراف دارند و اذعان مى‏كنند كه دانش آنها در برابر مجهولات و ناشناخته‏ها، چون قطره‏اى در برابر دريا است، ليكن بشر روزى قله‏هاى دانش را طى كرده و ديگر مجهولى در هيچ زمينه براى او باقى نخواهد ماند. در اينجا به گوشه‏اى از اين پيشرفت‏هاى صنعتى و تكنولوژى اشاره مى‏شود:
1. از روايات بر مى‏آيد كه در عصر حضرت مهدى‏عليه السلام، صنايع و وسايل اطلاعاتى، چنان پيشرفته خواهد بود كه دنيا، همچون كف دست آشكار شده، حكومت مركزى را بر اوضاع جهان مسلّط خواهد بود. قدرت ديدارى و شنيدارى ياران مهدى‏عليه السلام و مردم زياد خواهد شد و...(582).
2. امام صادق‏عليه السلام در زمينه گسترش و رشد وسايل حمل و نقل، فرود آمدن حضرت مهدى را به هنگامه ظهور اين‏گونه تشريح مى‏كند: «ينزِلُ فى سبع قباب من نور»(583)؛ «او در هفت خيمه از نور فرود مى‏آيد». جالب توجّه آن است كه امروز به بشقاب‏هاى پرنده نيز قباب مى‏گويند. در يك حديث قدسى آمده است: «و لأسخرنّ معه الرّياح و لأذلّلن له السحاب الصّعاب و لارقيّنّه فى الاسباب»(584)؛ «... سوگند كه بادها و ابرها را تسخير او در خواهم آورد و اسبابى [كه براى سفر به آسمان‏ها است‏]؛ به سفر كردن همه آسمان‏ها موفّق خواهم داشت».
3. در احاديث عامه آمده است: «و تُكلّمِ و الرَّجُلُ عَذبَةُ سَوطهِ و شِراكُ نَعلِهِ و تَخبرهُ بما اَخذَت اهلُهُ بَعدَه»(585)؛ «منقوله شمشير و بند كفش با انسان سخن مى‏گويد و به او خبر مى‏دهد كه خانواده‏اش بعد از او چه كارى انجام داده‏اند».
4. مسئله انرژى و نور به گونه‏اى حل خواهد شد كه حتّى به انرژى خورشيدى - كه بازگشت همه انرژى‏ها (به جز انرژى اتمى) به آن است - نيازى نخواهد بود. چنين توسعه شگرفى شايد در پرتو سيستم تكامل يافته انرژى اتمى، بدون تشعشعات زيان‏بار كنونى حاصل آيد.
در روايتى از امام صادق‏عليه السلام آمده است: «انّ قائمنا اذا قام اَشرَقَتِ الارضَ بنور ربّها و استغنى العبادُ عن ضوء الشمس»(586)؛ «هنگامى كه قائم ما قيام كند، زمين با نور صاحبش روشن گردد. مردم از نور خورشيد بى‏نياز مى‏شوند» و... .
از مجموع اين روايات به دست مى‏آيد كه وضعيت فنون و تكنولوژى در آن زمان، بسيار متفاوت‏تر از وضعيت فعلى و گذشته آن خواهد بود؛ هر چند كه بعضى از اخبار مى‏تواند پيش گويى غيبى از وقايع آينده باشد (كه تا حدودى با وضعيت فعلى ما منطبق است) و دليلى بر درستى قول معصومين و حقانيت راه آنان باشد. بايد دانست كه فرق بنيادين پيشرفت در دوران حكومت مهدى(عج) با جهان كنونى، در اين است كه در روزگار ما پيشرفت علم و صنعت، منجر به سقوط فرهنگ و اخلاق جامعه بشرى شده و گاهى از كنترل و نظارت خارج گشته است؛ چنان كه بعضى از اختراعات و اكتشافات در جهت جنگ و كشتار انسان‏ها به كار مى‏رود و يا منجر به تخريب شديد محيط زيست مى‏شود و امراض و بيمارى‏هاى گوناگونى در پى دارد و... اما در عصر ظهور، اين وضعيت تغيير خواهد يافت، بشر در عين اينكه به بالاترين حد رشد علمى و صنعتى مى‏رسد، به همان اندازه به تعالى اخلاق و كمال انسانى نيز نزديك مى‏گردد و علم و صنعت و تمدّن را، براى پرورش فضايل اخلاقى و رسيدن به هدف آفرينش خود (عبوديت و عبادت) به كار مى‏برد و... پس در آن دوران، صنعت و علمى كه اثر و نتيجه‏اى جز ويرانى و تباهى و فساد ندارد از بين مى‏رود يا در مسير درست قرار مى‏گيرد و صنعتى و تكنولوژى كه در جهت خدمت به بشر است، گسترش مى‏يابد.

براي مطالعه در اين زمينه ر.ك :

1.چشم اندازي به حكومت مهدي، نجم الدين خراساني
2.تحليل تاريخي نشانه هاي ظهور، مصطفي صادقي
3.مهدويت(پس از ظهور)، رحيم كارگر(نشر معارف

پرسمان

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار