آيا درست است كه مى گويند امام زمان، عليه السلام، در بين مردم هستند و زندگى مى كنند؟

مهدویت

آيا درست است كه مى گويند امام زمان، عليه السلام، در بين مردم هستند و زندگى مى كنند؟

1. امام زمان، عليه السلام، از آن روكه پيشوا و مقتداى انسانهاست، و از آن جهت كه حجت خدا بر بندگان است و به عنوان نمونه عملى و الگوى عينى اسلام و احكام متعالى قرآن براى همه مسلمانان معرفى شده است، بايدخصوصيات و نيازهاى ساير انسانهارا داشته باشد، تا عذرى براى مردم باقى نماند. نگويند او چون غرايز واميال بشرى در وجودش نبود ونيازهايى مانند ما نداشت، قادر بودزندگانى خود را بر طبق خواسته خدا ومطابق با احكام اسلام قرار دهد.
پس مى توان گفت: امام زمان،عليه السلام، نيز همچون ساير انسانهاغرايز و نيازهاى بشرى دارد، همانندآنها نيازمند زندگى اجتماعى است و دربين مردم زندگى مى كند، همچون آنان غذا مى خورد و همانند آنان در بازاررفت و آمد دارد. و اين ويژگى نه فقطبراى امام، عليه السلام، بلكه براى همه پيامبران، عليهم السلام، نيز ابت بوده است.
«و ما ارسلنا من قبلك من المرسلين الا انهم لياكلون الطعام و يمشون فى الاسواق.» (1)
«پيش از تو نيز هيچ پيامبرى رانفرستاديم مگر اينكه آنان نيز غذامى خوردند و در بازارها راه مى رفتند.»
2. اين كه در روايات آمده است كه مردم امام زمان، عليه السلام، رامى بينند ولى نمى شناسند، مى توانددليل ديگرى باشد بر اينكه او در ميان مردم زندگى مى كند و با آنان معاشرت دارد، اما به خاطر حكمتهاى خاصى كه غيبت او را اقتضا مى كند، مردم ازشناختن او محروم هستند.
«يجعل الله بينه و بين الخلق ججابا يرونه و لا يعرفونه.» (2) امام صادق، عليه السلام.
3. در روايات متعدد آمده است كه حضرت مهدى، عليه السلام، هر سال درمراسم عبادى حج حاضر مى شود وهمراه با مردم، مناسك و اعمال حج راانجام مى دهد.
«يفقد الناس امامهم فيشهد الموسم فيراهم و لا يرونه.» (3) امام صادق،عليه السلام.
عثمان بن سعيد عمرى - اولين نايب خاص امام زمان، عليه السلام - گويا درصدد اثبات همين حضور مستمر آن بزرگوار در بين مردم است كه سوگندياد مى كند و مى فرمايد:
«والله ان صاحب الامر ليحضرالموسم كل سنة، فيرى الناس ويعرفهم و يرونه و لا يعرفونه.» (4)
«به خدا سوگند، حضرت صاحب الامر، عليه السلام، هر سال در موسم حج حاضر مى شود، مردم را مى بيند ومى شناسد اما مردم او را مى بينند ونمى شناسند.»
4. در جريان يكى از تشرفات به محضر امام زمان، عليه السلام، كه براى شخصى به نام «حسن بن وخباءالنصيبى » حاصل شده است، اومى گويد:
پس از طواف، زير ناودان كعبه به سجده رفته بودم و به تضرع و زارى ازخدا طلب حاجت مى كردم كه كسى مراتكانى داد و گفت: برخيز اى حسن بن وخباء! برخاستم و به دنبال او رفتم تابه خانه حضرت خديجه، عليها السلام،رسيدم. در آنجا صداى مولايم امام زمان، عليه السلام، را شنيدم كه فرمود:بالا بيا، اى حسن!
از پلكانى كه بود بالا رفتم و دم درايستادم. فرمود:
«اى حسن! آيا كمان كردى كه ازديدگان ما پنهان مى مانى؟ به خداسوگند، در هيچ يك از اوقات حج از توجدا نبودم، من در همه لحظات حج با توبودم.»
«يا حسن اتراك خفيت على و الله مامن وقت فى حجك الا و انا معك فيه.» (5)
5. مرحوم ميرزا حسين نورى دركتاب «جنة الماوى » جريان يكى ازتشرفات را از زبان مولى على رشتى نقل كرده است كه طى آن جوانى به نام ياقوت از اهالى حله پس از گم شدن وسرگردانى فراوان در صحراها به امام زمان، عليه السلام، توسل مى يابد وزمانى كه به دست آن حضرت به قريه اى راهنمايى مى شود، مى پرسد:آقاى من! آيا شما با من به اين روستانمى آييد؟
امام زمان، عليه السلام، پاسخ مى دهند: «نه، زيرا هزاران نفر در گوشه و كنار بلاد مختلف مرا مى خوانند، مى خواهم به فريادشان برسم » (6)
اين همراهيها و فرياد رسيها نشانه خوبى بر همزيستى امام زمان،عليه السلام، با مردم مى تواند به شمارآيد.
6. صريح ترين پاسخ مثبت به چنين سؤالى در فرمايش امام صادق،عليه السلام، روايت شده است كه فرمود:
«صاحب هذا الامر يترد بينهم، ويمشى فى اسواقهم و يطا قرشهم و لايعرفونه.» (7)
«صاحب اين امر - امام زمان،عليه السلام - در بين مردم رفت و آمدمى كند، در بازارهاى آنان راه مى رود وبر فرشهاى آنان قدم مى گذارد ولى مردم او را نمى شناسند.»
امام صادق، عليه السلام، اين بيان را در مقايسه بين امام زمان،عليه السلام، و حضرت يوسف،عليه السلام، آورده كه برادرانش با اوسخن مى گفتند; تجارت كردند و او راداشتند و با اين كه برادران وى در برابراو... اما تا زمانى كه خود را معرفى نكرد، آنان نيز نتوانستند او رابشناسند. بنابراين چگونه مى شودمنكر شد كه خداى تعالى، آخرين حجت خويش - امام زمان، عليه السلام - را نيزهمچون حضرت يوسف، عليه السلام،در ميان مردم به طور ناشناخته باقى بدارد تا زمان ظهور فرا برسد. (8)
7. اين كه در برخى روايات، سخن از «عزلت امام زمان، عليه السلام » به ميان آمده، با آنچه كه طى بندهاى گذشته ذكر شد، منافاتى ندارد زيرا درهيچ يك از اين نمونه روايات، به استمرار اين عزلت و گوشه نشينى ودورى از مردم اشاره نشده است.
صريح ترين روايتى كه بيانگر چنين ديدگاهى است، روايتى است از امام صادق، عليه السلام، كه فرمود:
«لابد لصاحب هذا الامر من غيبة، ولا بد له فى غيبته من عزلة، و نعم المنزل طيبة و ما بثلاثين من وحشة.» (9)
صاحب اين امر - حضرت مهدى،عليه السلام - را ناگزير غيبتى خواهدبود و در غيبتش بناچار عزلتى خواهدداشت و بهترين منزل، مدينه طيبه است و با حضور سى نفر ديگر وحشتى نخواهد بود.
اولا: عزلتى كه در عزلتگاهى همچون مدينه منوره صورت گيرد، باعزلت اصطلاحى تفاوت دارد.
ثانيا: او در همين عزلت هم سى نفربه همراه دارد، سى نفرى كه ازبرگزيدگان همين مردم هستند.
ثالثا: نكره بودن «عزلة » با موقتى بودن و مقطعى و گاه گاه انجام يافتن آن سازگارتر است.
8. اين كه بدانيم امام زمان،عليه السلام، حتى در زمان غيبت نيز باما زندگى مى كند اثرات اجتماعى وتربيتى فراوان دارد:
احساس انس ما را با امام،عليه السلام، بيشتر مى سازد.
بركات وجود او، زندگى و جامعه مارا شامل مى شود.
باور ما نسبت به اجابت او درفريادخواهيها و استغاثه ها و توسلهاى ما بيشتر مى كند.
جستجو را براى عاشقان ديدار،آسان تر مى كند.
حس احترام به ديگران و پرهيز ازاهانت و تند خويى نسبت به مردم ناشناس را در وجود ما تقويت مى نمايد.
و بسيارى اثرهاى ديگر... والسلام

پى نوشتها:

1. سوره فرقان، آيه 20.
2. كمال الدين، صدوق، ج 2، ص 351.
3. مدرك پيشين، ص 440.
4. مدرك پيشين، همان صفحه، حديث 8.
5. مدرك پيشين، ص 444.
6. جنة الماوى، ص 292، حكايت 47.
7. بحار الانوار، ج 52، ص 154.
8. همان مدرك، همان حديث شريف.
9. بحار الانوار، ج 52، ص 157.

ماهنامه موعود شماره 12

دفعات نمایش : 154

تاریخ: 1387.3.1

اخبار مهدویت

هدف جشنواره آخرین منجی خنثی سازی دکترین صهیونیسم ...

انتشار کتاب «پایان جهان؛ مدرنیته یا...»

اماکن مقدس استان قم از جمله مسجد جمکران توسعه ...

باید با فعالیت های ضدمهدوی مقابله کنیم

دعای ندبه در جزیره قشم طنین انداز می شود

برنامه «خورشيد انتظار» از شبکه تهران پخش می شود ...

از موعودگرايي در سينماي ملي غافل شديم

برگزيدگان هفتمين همايش «سوختگان وصل» معرفی می‌شوند ...