|
|
|
فانک قلت وقولک الحق ، دریافتی از دعای شریف عهد
|
|
|
|
|
|
|
فانک قلت وقولک الحق ، دریافتی از دعای شریف عهد
|
یامن ارقدنی فی مهاد امنه وامانه 1
اگرتو حسن توفیق ، ابتدا نمی کردی ، کجا این طریق وضوح می یافت ؟ واگر تو همنفس کاروان نمی شدی ، کجا گذراز گردنه سلوک آسان می شد ؟ تو مرا درگهواره رعایت خواباندی وبه نوای تحنن بیدار کردی ولب دریا کنار دل او راه بردی وبی آنکه اورا شناخته باشم دردامانش نشاندی ازاین پس نیز قلبم را مثل موم درکفش نرم فرما وجوارحم را درپالایشگاه ملایمتش صاف کن
وافتح اللهم لنا مصاریع الصباح بمفاتیح الرحمه الفلاح 2
الهی خود می دانی ماکه را مفتاح فلاح خویش می دانیم وآگاهیم تو ملائک را به پاسبانی کدام دربار گماشته ای ومقادیر امور را به کدام بیت ، هبوط می دهی وبا کنار زدن کدام مصرع ، صبح را صادر می کنی بیا وانشقاق آسمانها را به تشعشع شور انگیز او واگذار
خدایا می ترسم زالوهای آلایش به پروپای خون عاشقیم بپیچند خدایا من آنقدر نیستم که بااین نفس معیوب ، مغلوب هوا پرستی نشوم وبا این عقل نارس از پس تحریک انحراف برآیم وکیف حیلتی ؟ جز اینکه منای خویش ازتوگدایی کنم ؟ تو خودت به حرمت ملاحت اواز شوربختیم محافظت کن
فانک قلت وقولک الحق : ظهر الفساد فی البر والبحر بما کسبت ایدی الناس حیا را بارها درشهر ما نحر کرده اند غیرت را سر برید ه اند عفاف رااز پا درآورده اند ؛ چشمها درمرتع شهوات می چرد وگوشها آوای برآمده از هرزخمه ای را حلال می شمرد عقاید دردره افکار ، سقوط کرده وروایت تواز معرفت دردل کتابهای خطی خاک می خورد به ماهم که می نگری ، می بینی رفیق قرابتت شده ایم اما شریک شرارت شیطانیم! صدف التفاتت رانصیبمان کرده ای اما دریغ از قطره اشکی که به تمنای مروارید بریزیم .وقتی سوز دعایمان را تاثیر می بخشند خیر خود می خواهیم وتورا درانتهای طلبمان جامی گذاریم ؛ ما عرض خویش نزد تو برده ایم وزحمت توافزوده ایم حق داشتی علم برداری محمل بربندی وراه کوچ ، پیش گیری حق داشتی لرز کنی دامن ازمیانمان برچینی وبه ثور استغاثه ات بخزی فخرج منها خائفا یترقب قال رب نجنی من القوم الظالمین 3
نمی دانم کدام آستانه سربه پایت نهاده یا کدام جاده درکار معاشقه با قدمهای توست برس که دیگر ازاین مدنیّت متوحّش حالم به هم
می خورد کوچه بنی هاشم را نشانم بده که ازاین تمدن جاهلی فراریم جایی درمیانه صحرا نشسته ای ودورتا دورت شمعها آتش دل
را سردست گرفته اند وبرغریبیت می گریند ؛ دست خودت نیست وگرنه بیش از آن ، این تویی که نیامدن را آزارمی کشی دل معشوق هم از دوری عاشق خون است ... توبا آن ترنم عاطرت نمی توانی بنشینی وعفن فساد را تاب آوری ! می سوزد دلت از کثافتی که مردمان بروبحر اکتساب می کنند وخویش را باهزار قوت توجیه ، شایسته تخطئه ات نمی دانند ! جای آن است که خون موج زند دردلت ازاین بازار شکنی که خزف می کند ! راستی این جماعت را چه رفته است که به قهقرای حقارت افتاده اند ؟ چرا خودشان رابه کوری زده اند تا تورا نبینند ؟ چرابرای توهمتا گزیده اند ؟ چرانامحرمان را برجای تو نشانده اند ؟ اینها دیگر از جان تو چه می خواهند ؟ این همه کابوس صادقی است که بوزینگان رابرفراز منبر وعنبر به پیامبر نمایاند ؟... بیچارگی امروز مارادرسقیفه رقم زدند لجن همه این تباهیها از آن گنداب ، جاری شده ونبودن توهم علتی است مزید ! یکسو آنانند که وبای جاهلیت ومعشوق نشناسی به هلاکتشان افکنده ودیگر سو ، ما که از این واگیر جان به دربرده ایم امامیانمان زنده دلی نمی یابی ! از آنکه تورا دست بسته ناپیدایی می بینیم وبه بندکشیده درتاریکخانه مصیبت ! ازفکر اینکه توبا کدام تاب می خواهی باراینهمه فغان را بکشی اینچنین شوریده ایم !
گفتم ازدوری رویت دل ماخون گشته
گفت دانی که زغم حالت ماچون گشته
بس غم آلوده وآشفته بود لیلی هم
گر که شوریده وماتم زده مجنون گشته
رویت از سختی هجرانم اگر زرد شده
رخم از خون جگر بین که چه گلگون گشته
دلم از ناله دل سوختگان می شکند
اشک ازگریه شبهای توافزون گشته
وای برمن ! با توچه کرده اند؟ محبوب ! من همانم اویی که تورا ستاره اقبال خویش می داند ! من دیوانه توام دلارام ! توانم فرسوده است ؛ آفتاب لب بامم اگر نتابی به من ! چرا به تو سنگ می زنند؟ چرا با اسبهای اهانت ، سوی تو می تازند ؟ چرا ؟ مگر تو بااین مردم چه کرده ای ؟ کدام لطفی هست که روا نکرده باشی ؟ کدام عطایی هست که نبخشیده باشی ؟ چرا خیانت به تورا برخویش حلال کرده اند ؟اینان کدام میهمان طلبانند که حتی دستهای دعایشان را ازتومضایقه می کنند ؟ چه می کشی فدایت شوم اینهمه مصیبت برایت بس نیست کافی نیست اینهمه زخمی که دلت را شرحه شرحه آشفته است خاک برسرمن که اسیر خوروخوابم وتودرتب وتاب می گدازی ! اف برمن که بی کسیت رامی فهمم ودورت را خالی کرده ام ! تورا مرتقب خائف می خوانم ودرکومه ایمنی می زیم ! دارد دیر می شود باید کاری کنم از دستم برمی آید که غصه تورا سرآورم ؟ باید ... باید ابتدا به تولبیک گویم :
لبیک داعی الله ! ان کان لم یجبک بدنی فقد اجابک قلبی وشعری وبشری وهوای علی التسلیم 4
پی نوشتها : 1- جملاتی از دعای مصباح ، مفاتیح الجنان : ای آنکه مرا درگاهواره امن وامان خود خوابانده ای
2- همان : خدایا ! دریچه ای صبحدم را باکلیدهای رستگاری بر مابگشا
3- قصص آیه 21 : ترسان ومراقب از شهر خارج شد . گفت پروردگار ا مرا ازقوم ستمکار نجات ده
4- کامل الزیارات ص 216 : لبیک ای دعوت کننده الهی ! اگر بدانم تورااجابت نکرد هم اینک قلب ومو وپوست وخواسته ام تورا با تسلیم ، اجابت می کند . نویسنده : سعید مقدس
منبع : میثاق وسیپیده صفحه 97- 101 |
|
|
دفعات نمایش :
14
|
|
تاریخ:
1387.8.25
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
مهدویت
|
درزمان ظهور امام زمان (علیه السلام ) ثروت ها به طور مساوی تقسیم می شود وفقر وبینوایی ریشه کن می شود .
|
|
|
|
|