|
|
|
واجعله اللهم مفزعا لمظلوم عبادک
|
|
|
|
|
|
|
واجعله اللهم مفزعا لمظلوم عبادک , دریافتی ازدعای شریف عهد
|
یااراد یوسف الی یعقوب یا کاشف ضرا ایوب یا غافر ذنب داود ! 1
آنقدر درافتراقمان ازاو نگریسته ایم که دیده هامان به سیاهی زده نباید با نبودن او آب خوش ازگلویمان پایین می رفت اما می رود ! نباید درفراق قرارمان باشد اما هست ! الهی به خاطر ناکامیش ناخوشی ده وبا حنینش بی قراری
یارافع عیسی بن مریم ومنجیه من ایدی الیهود 2
تواورا به آسمانها نبرده ای اماهمه ساحات هستی را جولانگاهش ساخته ای وآنقدر مرتبت اورا رفعت داده ای تامسیح درپس اوبه نماز ایستد اورا ازدست یهودیان نقاب دار به سلامت دار وبه صوم سکوت فاطمه ، نقطه افطار بگذار
یامن اتخذ موسی کلیما واتخذ محمدا(صلی الله علیه وآله وسلم ) حبیبا 3
مارابه هوای قبس نورافشان شجره اش از حوریث سپید پوش حدیثش بالابر ودروادی ایمن مصلایش به مکالمه با او برانگیز مارااز اقربین سابقینش قرار ده ودرمیهمانی دعوتش به شهادت ایمانمان آور
یامن اعطی الخضر الحیوه ورد لیوشع بن نون الشمس بعد غروبها 4
آن شموس طالع واقمار منیر که درشفق عاشوراخفتند همه درسر ، خیال سپیده دم او می پروراندند تااوسراز بالین صبح صادق برندارد ، هرروز کارکربت وگدازه مصیبت بالا می گیرد پس دراین رد الشمس اعجاز ، تعجیل فرما می دانم خضر ، قطع هیچ مرحله بی همرهی ا ونکرده است اصلا آب حیاتش داده ای تاهمدم ابدی او باشد اما درحسرت فهم این سرخردسوز خواهم سوخت که بااین حال چگونه اوهنوز هم مطرود وتنها مانده است !
واجعله اللهم مفزعا لمظلوم عبادک وناصرا لمن لا یجد ناصرا غیرک ومجددا لما عطل من احکام کتابک ومشیدا لما ورد من اعلام دینک وسنن نبیک برسر درخرید گاهت نوشته ای : « پس ازخرید باز پس نمی دهم مگرآن که فروشنده خودش بخواهد پس بگیرد !» وهمه امید ابلیس به همین مگر است به صرافت افتاده مرابه جایی بکشدکه هوس پس گرفتن کنم بی مروت بدجوری احاطه ام کرده واگر از گرد راه نرسی ، خدای نکرده مرا از تو می گیرد اگر با من وداع کنی را کد می مانم ؛ اگر گسیوی مواجت را بپوشانی ، می گندم ؛ اگر دست ازمن بداری ، خویش رااز فاجعه هیچ خباثتی بری نمی شمرم ! توکه بروی به دنبالت سرمایه انسانیت از کف می رود وتجارت یاس
ورمی شکند مرااز جنات کجاوه ات بیرون مینداز باتمام قوتم می دوم دست پا می زنم هرچه داد می کشم وواغوثاه می گویم خبری نمی شود می برندم ونعشم را گوشه مزبله ها رها می کنند ومن باز باید نعش توجهم به تورا بردوش بکشم تادوباره زخمهایش رایک به یک مداواکنی وباز .... نایستادی تااز تو توشه بردارم نماندی تابرای باقی طریق از تو رمق بگیرم . آه من قله الزاد وطول الطریق 5 ؛ من دعاگوی توام اما سوز دعای تودرمن اثر نکرده است ؛ شاید من ازجمود تجری به تو سنگ شده ام یاشاید التماس دعایم راتعارف انگاشته ای اما نه چنین نیست ؛ که تقصیر برگردن خود من است خودم به خطا تن دادم واز توحیا نکردم خودم نمک کرامتت راخوردم ونمکدان ارادتت را شکستم این من بودم که به لابه همدلم وقعی ننهادم ! من بودم که محاوره با تورا به فردا حواله کردم من بودم که خنکای حدیقه تورااز خودم دریغ کردم باحرارت صحرای غیر تو من یکی دیگر از جان تو چه می خواهم ؟
خان ومان خدمتگارت ، شعله اشتیاق به مطبخ ندارد وشالیزار دلداگی از دست خودم به خشکسال دلزدگی نزدیک می شود . نمی دانم چرا تنوع تعاون تودارد برابر تلون تناول ازاین مردار رنگ می بازد ونشاط از برتو نمو کردن پلاسیده است ؟ تورا سوگند به آیاتی که درحرای بعثت یادم دادی راه رابر بتگری نفس اماره ببند مرابه آنوقت ها که نگاهم بربال مردمکت می نشست ازچشم خود مینداز با جگر تفتیده ام مدارا کن باهمین ته عاطفه ای که مانده راه بیا !..
ترسیم سیمایت دوباره برایم دشوار شده ونام تو می ترسم که معرفه نماند ! خود نفرین شده ام رفته ام به ایوان نیرنگ ؛ می بینم درحیاط گل پروریت چه غوغاست ! اما نمی کنم خودم رافرو افکنم تالااقل این کوزه ترک خورده – دلم را می گویم – متلاشی سازم وسربرچممنزار تواز سراچه ترکیب بیرون زنم ! وصیت می کنم اگر بوبردی ازتعفنم نگذاری مردگیم دیری بپاید مرا تا نفسم ازگاهواره لای لای تو برمی خیزد ، زنده بدار ! جان را داده اند برای خرج تو کردن سرراه داده اند برای صرف توداشتن زبان رابرای مناجات باتو آفریده اند نه برای مجیز اجانب گفتن ! استعداد اگر ادای دین به تو نکند به چه کار می آید ؟ اگر دمی آرمانی مگر تواینها را به تحرک واداشت آن سر رابه بادده ؛ آن زبان راازحلقوم برون بکش ! آن استعداد را نابود کن وآن روح را به مفارقت ازتن بخوان ! به خود جان آفرینت من هستی بی هویت نمی خواهم اگر دار این قالی رابرپایه توبه پا نکنند از بوریا بی بهاتر است کتاب عمر اگر شالوده اش تو نباشی دورریختنی است ! دیگر اینکه از آن حنوط بهشتی که از رد پایت سرشته ای ، بردیدگانم بگذار خودت صورتم راباخاک آشناکن وخودت به لحد بسپار که وقتی آمدی از هم بشکافد واجازه دهد پیشت بیایم ازاینها که فارغ شدی هیچ نشانی جز درخاطر خودت ازمن مگذار وتنها برسنگ مقبره ا م بنگار ؛ وکلبهم باسط ذراعیه بالوصید ..... 6
راستی یادم رفت بگویم یکباره سر بزیر نیندازی وبروی ؛ هفت بار برو وبرگرد وبارهفتم دیگر از پیشم پانشو !.. کور خوانده اند جنود ابلیس ! مگر من بی صاحبم ؟ مگر حصن تو محسن برویم بسته است ؟ مگر پشت وپناه ندارم ؟ ! هرگز ... تو برای من زنده تراز همه ای وخودت خواسته ای درحومه حمایتت بمانم روز فزع اکبر،ب فریادرسی من یادت نرود ! تو مفزعی ، دادگاهی ، دادستانی ! تویی که تضرع را می شنوی وجزع را می پذیری ! تویی که پرستوی مویه را برشاخصار نوازشت آشیان می دهی وفاخته ندبه را به گنبد عزتت میهمان می کنی ! تو یاری برای آنکه تنهای تنها تورادارد ! تو نصرت می کنی اویی راکه ثبت اقدامنا بگوید چون خودت گفته ای: ولله اناارحم بکم منکم بانفسکم .7
توامر خویشتن رابالغی اگر چه همه ممکنات برسرحرفی دگر باشند ؛ تو پیشتر از مظلوم می ایستی ودستت را میان او وستم حائل می کنی ! اسباب ظاهر ، تافته اراده تواند واگر تو نخواهی هیچ سببی افاقه نمی کند ! اینگونه اویی که ازتو دادگری می خواهد وبه تو تظلم ومشتکا می گوید خودرایکباره درپناهگاهت نگاهت می یابد وازتگرگ تجاوز ایمن می ماند ! وقتی اعتدال رابه بالای دلفریب تو بشناسند دیگر درعهد حکام سلسله مویت جور کشیده ای نمی ماند واگر هم نادرکسی ، زخمدیده اختیارآدمیان گردد شکل شیرین تو مشکل گشایش می کند از وقتی رفتی بومهای بدعت بنای مشید تورا ویران کردند وگرگهای میش نما هرروز به بهانه ای پیکر دین را دندان گرفتند واز توچه پنهان ازآن جز نامی وازسنن پیامبرش جز نمازی غراب وار که آنرا هم به عادت می گزارند ، نماند سفینه اسلام را به گل نشاندند ومذهب تودرقلبها روبه احتضار رفت ! حالا هم که نحله های ملحد ریشه می دوانند. نهالهای نحس به پا می شوند ؛ عرفانی که بویی ازتو نبرده ، بازاری داغ دارد وپروانه عشق درتار عنکبوت شهوت ، گیر افتاده است ! اینگونه است که به خوشه چینان خرمنت افترای دزدی می زنند ! بدبختها نمی دانند که خودت کیل را درتوشه مان می گذاری تااز بقیه سوایمان کنی توکه به علم قاعده ای داده ای نگذار احکام کتاب را تعطیل کنند توخود از هفت بطن این متن نوازدهای وحی رابدر آر وخودت برای اوامر ونواهی زنده به گور پروردگار « نفخت من روحی8 » بخوان هرسوره ای خود معدنی است که تنها مدنی برقع ومکی نقاب تویارای استخراج ازآن دارد معارف عترت را توباید تعلیم دهی وعلوم اهل البیت به اظهار تومکاتب بشر ساخته را نیست می کند تویی که باقنات حدود ، همه زمین های له له زده را سیراب می کنی ورودخانه رضا وسخط معبود را بر جلگه جانها جریان می دهی تو راست الملک یومذالحق للرحمن 9 وتویی برهان قاطع لارطب ولایابس فی کتاب مبین .... 10
ببین هرکس وناکس می خواهد عهد حسین با خدایش راپرده برداری کند . ببین که قصد راز آمیز اوبه قربانگاه فلسفه بافیها می رود ودراین هیاهو تواز همه غریب تری حتی غریب ترازغربت توغریب الغربای منی که دور ا زموطن وماوایت ازقدر نانشناسیم ضجر می کشی اظهار عجز از سپاس تو به کنار یکی نمی آید حلقه امتنان از تو برگیرد سرازیر کردن نهر خیر وخدمت سوی توهیچ کسی پیدا نمی شود از آزارتو انصراف دهد وقتی نیایت دردخویش با چاه می گفت ، نخلها می دانستند روزی علی درژرفای چاههای گمنامی می افتد وامروز تو افتاده ای آنها که باتو ادعای برادری داشتند می خواستندیعقوب های تورا عزایت بنشانند ونشانده اند توراکجا برده اند ؟ درکدام مصرسکنایت داده اند ؟ خدا کند خبر نیامدنت راست نباشد ؛ نیست می دانم چه حاجت که برای اثبات تواز معمرنیت بدانند ؟ همه بدانند ! همه آگاه باشند که زمان برتو نگذاشته است بلکه این تویی که برزمان عبور کرده ای ودرگوشه تاریخ حیرانش نهاده ای توخود ، حقیقتی حقیقت مهجور وعشق قلمرو قدسی کمند اندازی توست پس محی الدین وبایزید وعطار وفلان وبهمان را بگو دست ازبازی بالفظ بردارند که هفت شهر عشق ، یکی از فتوحات دلبستگان توست وپاهای ازخار خلیده بازماندگانت تذکره الاولیا رابرپهنه بیابانها با خون نوشته است .... با خون !...
پی نوشتها: 1- ای برگرداننده یوسف بسوی یعقوب ای برطرف کننده گرفتاری ایوب ! ای آمرزنده گناه داود
2- ای بالابرنده عیسی بن مریم ونجات بخش اواز دست یهودیان
3- برای آنکه موسی راکلیم خودگرفتی ومحمد (صلی الله علیه وآله وسلم ) راحبیب خود اختیار کردی
4- جملاتی ازدعای مشلول ، مهج الدعوات ص155 : ای آنکه به خضر حیات بخشیدی وخورشید را پس از غروب برای یوشع بن نون برگرداندی .
5- بحار الانوار ج34 ص284 آه از کمی توشه ودرازی راه (فرمایش امیر المومنین ( علیه السلام ))
6- سوره کهف آیه 18 : سگ اصحاب کهف دودست بردرآن غار گسترده داشت
7- بحار الانوار ج47 ص 343 . بخدا قسم من از شما به خود شما مهربانترم
8- سوره حجر آیه 29 ازروح (مخلوق ) خودم دراودمیدم
9- سوره فرقان آیه 26 : مالکیت حقیقی درآن روز از آن خدای رحمان است .
10- سوره انعام آیه 59 : هیچ تروخشکی نیست مگر آنکه درکتابی آشکار وجود دارد . نویسنده : سعید مقدس
منبع : میثاق وسپیده صفحه 112- 118 |
|
|
دفعات نمایش :
17
|
|
تاریخ:
1387.8.25
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
مهدویت
|
درزمان ظهور امام زمان (علیه السلام ) ثروت ها به طور مساوی تقسیم می شود وفقر وبینوایی ریشه کن می شود .
|
|
|
|
|