ای محمود ستایش گران شکست ها از یک طرف واماندگی ها ازسویی دیگر جان رنجورمان را دوره کرده اند وهریک زخمی از قهر می گذارند ما هنوز کودکیم رسم رزم با ابلیس نمی دانیم ما رازره ذکر بپوشان ودرمانمان را دوای مودت بنوشان جوشن شجاعت عنایت کن وکلاه توکل
ای یافته گمگشتگان ازسرخواب آلودگی سرآن نداریم که پشت قله سارهای تاریکی پی خورشید بگردیم مرا را اولوالعزم جستار آن شمس بازغ قرارده
یا مفرقا بین النور والدیجور1 اینک یلداست شبی گویی بی پایان اما هنوز شب به نیمه نرسیده شمع طاقتمان دامن گسترده این ظلمت غم انگیز سحر می خواهد این شب دلپریش پگاه . الهی تویی که طعم اشتیاق چشاندی تویی که حیات درورید نبات دواندی تویی که عروق اشجار را ازشیرینی انباشتی تویی که بذر مهر دراین زمین باید کاشتی قضایت دروفایمان به عشق بی تغییر باد .
ورب الکرسی الرفیع رویی برایم نمانده که دیدارت آرزو کنم منی که درچنبره پستی خویش گیر افتاده ام منی که هنوز گرفتار تعلقات واهی خویشم منی که محاط تردید شده ام چگونه انتظاری اینگونه همراه کنم واینچنین امیدی درسر بپرورم من مردود ابتلائات دهرم من از قافله عقب افتاده ام تنهایم مگذار من از خویش به دادگاه محبت شاکیم نفسم را محکوم کن به اعدام اما متهم مدارم به ادبار ازآن روز که اقبال تو مرا بی خود کردن تا کنون لحظه ای به جدایی از جذابیت لبخندت نیندیشده ام می دانم به سرپوش عصیان نگذاشته ام کسی تورا آشکارا ببیند می دانم شاید زشتیهایم کسی را از تو زده باشد می فهمم کس اگر نداند تو کیستی همین بودن من برایت چیزی درکوله بار اعتبار نمی گذارد نفرین برمن اما همه مرا به نام تو می شناسند سنگدلان مرابه خاطر تو آماج قساوت ساخته اند ویارانت به شادمانی تو پذیرایم شده اند کجا روم که خانه ای جز توام نیست ؟ الهی من یذهب العبد الا الی مولاه2 من آن صغیرم که پروردی آن فرودستم که رفیع کردی آن ترسانم که آسایش دادی مبادا برانیم از زادگاهم مبادا تبعیدم کنی از وطنم مپرس انت ممن یرید الدنیا 3
یا اگر می پرسی ختم بردهانم منه مگذار دل آگاهت کند مگذار این واقعیت تلخ برایت مکشوف شود برایم مخوان یوم تبلی السرائر4 را خدارا چه دیدی ؟ شاید جان نیزبا زبان همزبانی کرد اگر سیه چرده ام اگر تعفن معصیت به همراه دارم اگر هیچکاره ام دردربارت اما بنده بی ریای توام اگر یک شب تار دلمردگی قدم به بی کسی ام رنجه کنی صدای برآمده از ژرفای آشنائیم را می شنوی آنقدر که فاصله گرفته ای دیده ام معاینه نمی تواند بیا بیشتر تا اشکت را به رشک بشویم بیا تاحسرتم را برایت به تصویر کشم .
برپشتم برایت یک بار غفلت آورده ام وپیش رویم یک دامن ندامت فریاد اگر نخواهم اگر نخواهیم اگر برای خدمتت خبرم نکنی اگر ابریق رقیت ازدستم بگیری نه نسبی از طاعت دارم ونه حسبی ازعبادت نه نصیبی ازنصاب صبر ونه کس وکاری درقبیله تقوی فقط فقط تورا دارم منم عاشق سوخته سرا منم کاروانی مقصود ندیده وانیس رفیقم صاحب انعامم شهرتم ، نسبم ، نامم ، مولایم وامیرم تویی توونعم الامیر ... ونعم الامیر
تارک عرش که برسریر نشسته ای کرسی برایت حلقه ای است رها دربیابان وآن حلقه خود بیابانی است گسترده زیر حلقه هفت سپهر5 کرسی اریکه علم اله است به وسعت سماوات وثری وعرش 6
وکان عرشه علی الماء7. این آفریده فلکی است سوار بردریای مواج عطوفت تو دلت که می گیرد اقیانوس آرام ناگاه طوفانی می شود ابرها صیحه می زنند ستاره ها از ترس چشم می بندند گرد باد بادبانهای سفینه را به بازی می گیرد وعرش به لرزه می افتد .
آنچه مخلوق خدای دارد سری به ارادت سوی عرش فرو برده اند8آنجا که توتکیه زده ای نبض زمین درسینه تو می زند افلاک از شهاب تا خورشید دل به چشم شهلای توخوش کرده اند کهکشانها درسفرخویش پای تخت تو بار می نهند ولی اینهمه را چرا کسی با آدمیان نمی گوید ؟ چرا زنگ تحذیر به صدا نمی افتد ؟چرا رنگین کمان رنگ وروی ندارد ؟ آری انسانها کسی به گوششان نخواند یا نشنیدید ؟یا قفل برقلبهاتان زدند ؟ دارد فراموش می شود می فهمید ؟ گاه انصار اسحار هم حتی بیدار نیستند مهاجرین مدینه اش هم به بیراهه می روند تا کدامین دیار دور افتاده طردش کردید ؟ ازکی این بلا سرتان آمد ؟ کجای این خراب شده از او گریختید با کدام کورسیرتی همسفر شدیدکه الرحیلش را نشنیده گرفتید .
هل علمتم ما فعلتم بیوسف ؟9 من فدای آن دل نازکت ، آن بلور شکستنی ات من قربانیت من اسماعیلت .. آدمی تا این مرتبه رفعت داشته باشد آنوقت آدمیان درخاطرشان از کرسی رفیعش به زیر کشند
چقدر سوخته ای ؟ الهی بسوزم برایت چقدرگوشه ای نشسته ای ؟ چقدر درزندان سکوتت زانوی بغض بغل زده ای ؟ دررا باز کن من هم بیایم صاحب سجن توشوم قول می دهم همدمی نباشم که ضجر بینی از دستم اگر همه زندگی را به تجسم ترنمی از توبدهم می ارزد همه عواطفم ارزانی یک لحظه آسودگیت پدرم فدای سینه سینایت مادرم فدای بازوان توانایت قامت چهار شانه ات ابروان به هم پیوسته ات ساقهای سیمگونت عشیره ام فدای رخسار گندمگونت که از زنده داشتن شب به زردی نشسته است نگاهم فدای ستاره شمردنت دراثنای رکوع وسجود فدای قدمهای استوارت برابر لائم لئیم10
قصه پدرانه بسرای بربالینم مادرانه لالایی بخوان برایم دستی برپیشانیم بنواز دستم را به دست گیر ای تمامی لطافت
پی نوشتها: 1-دعای رجبیه ازناحیه مقدسه امام عصر علیه السلام مفاتیح الجنان جدا کننده بین نور وتاریکی محض
2- دعای ابوحمزه ثمالی مفاتیح الجنان بنده به کدام سورود جز سوی مولایش
3-اشاره به فرمایش امام صادق علیه السلام غیبت نعمانی باب 25 ح 3 : آیا تو اززمره طالبان دنیایی؟
4-سوره طارق آیه 9 روزی که اسرار هویدا می شود
5- بحار الانوار ، ج55 ص 5 ح1
6- بحارالنوار ج55 ص28 ح47
7- سوره هود آیه 7 عرش خدا برروی آب بود
8-بحارالانوار ج55 ص28 ح47
9- سوره یوسف آیه 89 : آیا دانستید که با یوسف چه کردید ؟
10- اشاره به دعای امام کاظم علیه السلام درباره امام عصر علیه السلام بحارالانوار ج83 ص80 نویسنده : سعید مقدس
منبع : میثاق وسپیده صفحه 15- 18 |