لبخندِ آسمانی

مهدویت

کودک و نوجوان

داستان

لبخندِ آسمانی

وقت رفتن بود . عمه حکیمه وسایلش را برداشت و آماده ی رفتن شد . برادرزاده اش- امام حسن عسکری (علیه السلام ) –تا فهمید ، زود به اتاق آمد. عمه حکیمه خواست خداحافظی کند که امام گفت : پیش ما بمان ، زیرا امشب فرزندی به دنیا می آید که خداوند سراسر زمین را به علم و ایمان و هدایتش زنده می گرداند . عمه حکیمه خوشحال شد . قند در دلش آب شد . چه شنیده بود . یادِ نرگس افتاد. دلش نیامد که تنهایش بگذارد . نرگس مونسِ همیشگی اش بود . او با مهربانی به برادرزاده اش گفت : چَشم حسن جان ، می مانم! امام خوشحال شد. نرگس هم که صدای آن ها را از اتاق دیگر می شنید ، شوق کرد .شب به آخر رسید. عمه حکیمه بالای سر نرگس نشسته بود . نرگس نماز شبش را کنار عمه خواند . سپس دعا کرد . آسمان از پشتِ پنجره ی کوچکِ اتاق ، زیبا و دیدنی بود . ستاره ها پر نورتر از هر شب می درخشیدند و ماه درشت و درخشان شده بود . ناگهان رنگ از صورت نرگس پرید و پریشانی در چشم هایش موج زد . وقتش بود. زمان تولد کودکِ امام حسن عسکری (علیه السلام ) نزدیک شده بود . عمه حکیمه یا دستپاچگی ، نرگس را در آغوش گرفت . حس کرد بدنش داغ شده است . داشت بی حال می شد . عمه حکیمه گفت : آرام باش عزیزم. خدا با توست . تحمل کن دخترم ! نرگس چشم به آسمان دوخت و خدا را شکر کرد . امام حسن عسکری (علیه السلام ) به عمه حکیمه گفت: سوره ی قدر را بخوان عمه! عمه حکیمه لب هایش را نزدیکِ نرگس برد و سوره ی قدر را خواند:
-( اِنّاَ اَنزَلناهُ فیِ لَیلَةِ القَدر...).* نرگس هم زیر لب با او زمزمه کرد . امام حسن عسکری (علیه السلام ) نیز مشغول دعا شد .
ناگهان عمه حکیمه چیز عجیبی دید . برایش باور نکردنی بود . کودکِ نرگس در شکمش همراه او سوره ی قدر را زمزمه می کرد . اشک در چشم های نرگس حلقه زد . سرِ عمه حکیمه داشت گیج می رفت . قطره های اشک روی گونه اش لغزید. حس کرد سبک شده است . دوباره به نرگس نگاه کرد . نور تازه ای در صورتش دیده می شد. عمه حکیمه گفت : انگار وقتش شده . وقت به دنیا آمدن نوزاد ! پرده ای از آسمان فرو افتاد و بین او و نرگس قرار گرفت . عمه حکیمه لرزید. او نمی توانست نرگس را ببیند . فقط صدایش را می شنید . امام حسن عسکری (علیه السلام ) در اتاق نبود . عمه حکیمه پریشان شد . سراسیمه و نگران به اتاقی دیگر رفت . امام حسن عسکری (علیه السلام ) را دید که لبخند می زد و دعا می خواند . عمه حکیمه چند دقیقه رو به روی امام نشست ، اما طاقت نیاورد و با دلواپسی برخاست و به اتاق نرگس اشاره کرد و گفت : او ... نرگس...!
امام (علیه السلام ) گفت : به آن جا برگرد! عمه حکیمه برگشت . وقتی پا به اتاق گذاشت ، پرده ای ندید. شگفت زده شد . اتاق بوی تازه ای گرفته بود . بوی عطری که فرشته های آسمانی به آن جا آورده بودند . بوی گل های بهشت . به نرگس نگاه کرد. او می خندید. به روبه رو خیره شد . کودکی رو به قبله ، در سجده بود . دلِ عمه حکیمه لرزید . قلبش تند تند می زد . لرزان و گریان به کودک خیره شد . صدایش را شنید که در سجده می گفت : به یکتایی خدا گواهی می دهم و گواهی می دهم که جدم پیامبرِ خداست و پدرم امیرمؤمنان جانشین رسول خداست . کودک، امامان را نام برد تا به اسمِ پدرش رسید. سپس از سجده برخاست . عمه حکیمه با خوشحالی زیاد او را در آغوش گرفت . بوی خوش کودک داشت او را بی حال می کرد .
-خدای من! فرزند حسن حرف می زند ... چه معجزه ی بزرگی...!
به عجله کودک را در قنداق پیچید و پا به اتاق دیگر گذاشت. امام عسکری (علیه السلام ) شادمان جلو آمد . کودک را از عمه حکیمه گرفت . او را بوسید و چند آیه از قرآن را تلاوت کرد . بر لب های کوچک مهدی ، لبخندی آسمانی نشسته بود .

پی نوشت:

* سوره ی قدر (97) آیه ی 1.

منبع : کتاب ، آفتاب خانه ی ما ، مجید ملاّ محمّدی

دفعات نمایش : 70

تاریخ: 1386.10.18

اخبار مهدویت

هدف جشنواره آخرین منجی خنثی سازی دکترین صهیونیسم ...

انتشار کتاب «پایان جهان؛ مدرنیته یا...»

اماکن مقدس استان قم از جمله مسجد جمکران توسعه ...

باید با فعالیت های ضدمهدوی مقابله کنیم

دعای ندبه در جزیره قشم طنین انداز می شود

برنامه «خورشيد انتظار» از شبکه تهران پخش می شود ...

از موعودگرايي در سينماي ملي غافل شديم

برگزيدگان هفتمين همايش «سوختگان وصل» معرفی می‌شوند ...