بشر، براى رسيدن به اين هدف، به دو محور اصلى ملكى) ظاهرى (و ملكوتى) باطنى (نياز دارد. انسان در محور ملكى و ظاهرى به رهبرى نيازمند است كه همان مسأله امامت، اداره جامعه و كشوردارى و رهبرى نظام است. محور دوم كه بسيار مهمتر از اولى است و تكيه گاه آن به شمار مىرود، رهبرى باطنى و ملكوتى است. اين سير، سيرى عمودى و طولى است كه «صيرورت» نيز خوانده مىشود يعنى انسان در درون خود سفرى با مراتب و منازل متعدد دارد و براى پيمودن اين منازل نياز به رهبر انكارناپذير است....
ادامه مطلب