راه را براى گفت وگوى بيشتر هموار كنيد

صحبت كردن با نوجوانان همواره سبب تغيير در رفتار آنان نمى شود اما براى گروهى از آنان، گفت وگو، نصيحت و حتى كمك كردن به آن ها براى بررسى مشكلات از زواياى مختلف باعث مى شود تا رفتارشان را تغيير دهند و در عين حال براى برخى ديگر آن اندازه بى نتيجه است كه پندارى با ديوار حرف مى زنى و به هيچ روى سبب ذره اى تغيير در آنان نمى شود. برخى از بچه ها مسووليت پذيرترند و در برابر گفت وگو با الدين و يا بزرگترها از خود رفتارهاى مناسبى نشان مى دهند و براى عده اى ديگر تقريبا هر گفت وگويى به مانند از يك گوش شنيدن و از آن يكى دركردن است و باعث تغيير رفتار در آن ها نمى شود. اين گروه نياز دارند تا سرانجام كارشان را تجربه كنند و با آزمودن عواقب كارشان رفتارهاى مناسب را بروز دهند.
به عبارتى ديگر هنگامى كه با آن ها صحبت مى كنيم، تنها قصد داريم آن ها را نصيحت كرده و از يك مصاحبت لذت بخش فاصله مى گيريم و اگر بدين شيوه با نوجوانان برخورد كنيم، علاقه آنان به مصاحبت با ما كاهش مى يابد.هدف مهم در گفت وگو با نوجوانان آن است كه در برابر او موضع گيرى نكرده و همانند يك دوست با او صحبت كنيم. در ابتدا مى توان از طريق صحبت با نوجوانمان در مورد مسايل مورد علاقه اين هدف نزديك شويم، اصولا بچه ها در اين دوره بيشتر به ورزش، اسكيت سوارى، ماشين، موسيقى علاقه مندند و اگر بخواهيم كه با او ارتباط برقرار كنيم بايد تنها، همانند يك دوست با او صحبت كنيم و قصد و منظور ديگرى نداشته باشيم. براى اين كار مى توانيم درباره يكى از مسايل با او صحبت كنيم.شما مى توانيد با نوجوانتان در مورد فيلم هايى كه ديده، برنامه هاى تلويزيونى، حوادث مدرسه و ديگر موضوعاتى كه مى دانيد به آن علاقه دارد، صحبت كنيد. بسيارى از اوقات تنها مهم اين است كه با او حرف بزنيد بدون اين كه بكوشيد او را نصيحت كرده يا موردى را به او تفهيم كنيد، صحبت كنيد تا بتوانيد ارتباط همدلانه برقرار كنيد.
راه را براى گفت وگوى بيشتر هموار كنيد
نوجوان سرصحبت را باز مى كند تا با شما تبادل فكرى داشته باشد، ولى درعوض نصيحت هايى را مى شنود كه به آن علاقه ندارد.اگرچه ما سعى بر آن داريم تا احساسات نوجوان خود را درك كنيم و به گونه اى موثر با او ارتباط برقرار كنيم، برخى اوقات بايد چنين به آن ها پاسخ بدهيم: «اين كار را انجام بده، چون من مى گويم.»ممكن است فرزندى داشته باشيد كه حاضر نيست جواب نه را بشنود، ممكن است با شنيدن هزاران دليل و توضيح از طرف شما قانع نشده و تنها جوابى كه مى خواهد بشنود گفتن «بله» به تقاضايش است. چنين نوجوانانى هر پاسخ ديگرى را نشنيده مى گيرد و دليل آوردن بحث يا توضيح شما براى او بى نتيجه است.برخى اوقات نوجوانتان از شما مى پرسد كه چرا من هر روز بايد رختخوابم را مرتب كنم؟وقتى كه هر شب، به هم ريخته مى شود؟ والدين ممكن است دليل خوبى براى جواب اين پرسش نداشته باشند به جز اين كه «اينجا خانه من است، منم كار مى كنم، هزينه ها را من پرداخت مى كنم و تا وقتى كه تو در اين جا زندگى مى كنى، بايد رختخواب را مرتب كنى، چون من مى گويم.»
اين روش نبايد همواره به كار برده شود، ولى اگر نوجوانى داريد كه هميشه بايد برايش بسيار توضيح دهيد و تنها چيزى كه او را راضى مى كند، موافقت با او يا شنيدن چيزى است كه او دوست دارد ممكن است مجبور نشويد تا از تكنيك «چون من گفتم» استفاده كنيد.
نگوييد چرا؟
اين موضوعى است كه اغلب اوقات با نوجوانانى مطرح شود كه شكايت مى كنند: والدينم صحبت هاى مرا نمى فهمند، آن ها اصلا به حرف من گوش نمى دهند، نمى دانم بايد چه كار كنم تا به حرفم گوش دهند. اغلب هنگامى كه نوجوانى مى پرسد «چرا» اين سوال منجر به يك سرى توضيحات از طرف والدين مى شود و به نوجوان چنين احساساتى دست مى دهد، نوجوان دوباره مى پرسد «چرا؟» و والدين توضيح ديگرى مى دهند. پس از چند لحظه والدين و نوجوان از برقرارى ارتباط عاجز مى شوند. به جاى اين كه نوجوان دائما بپرسد «چرا؟» پيشنهاد مى شود كه بگويد «چه كار مى توانم انجام دهم تا اين امتياز را به دست آورم؟» اگر نوجوانى كارهايى را كه والدينش براى او تكليف كرده اند، انجام دهد. قادر خواهد بود تا به نتيجه دلخواهش برسد. در واقع «چرا؟» كارى از پيش نمى برد. اما «چه كارى مى توانم انجام دهم؟» ممكن است راه را براى او باز كند. بيشتر ارتباط ما با نوجوانان، گاهى اوقات بيشتر شامل تصحيح رفتار او يا درس دادن و فهماندن مطالب يا تغيير رفتار اوست. بنابراين در اين موقع ارتباطات منفى است.
پدر و مادر بيشتر اوقات توجه بيشترى به اشتباهات، بدرفتارى ها و شكست ها تا موقعيت ها و پيروزى هاى نوجوان خود دارند. نوجوانى كه آشپزخانه را تميز كرده، كار زيبايى انجام داده است ولى يادش رفته كه ظرفشويى را تميز كند، ولى مى بيند كه تمام توجه شما بر قسمتى است كه او ناديده گرفته است، بنابراين بيشتر ارتباطات كلامى شما با نوجوانان منفى است، او از شما دورى خواهد كرد و نتيجه آن خواهد شد كه مقدار زمانى كه صرف صحبت با شما مى كرده كاهش مى يابد.با نوجوانتان در مورد موفقيت ها، دستاوردها و رفتارهاى مثبت بيشتر از شكست ها، اشتباهات يا رفتارهاى منفى اش صحبت كنيد. اگر ۳ بار در روز با نوجوان خود صحبت مى كنيد و هر ۳ بار آن ها منفى است به مراتب بدتر از آن است كه ۱۰۰ دفعه در روز با او در ارتباط باشيد و ۵۰ دفعه آن برخورد مثبت و ۵۰ دفعه ديگر برخورد منفى داشته باشيد. در مجموع بايد يك قانون خوب را در ذهنتان حك كنيد، هنگامى كه حاضر مى شويد تا به رختخواب برويد، به خاطر بياوريد كه چگونه روزتان را با نوجوانتان سپرى كرده ايد؟
آيا بيشتر اوقات به برجسته كردن ويژگى ها، نگرش ها و فعاليت هاى مثبت او تا اعمال منفى اش پرداخته ايد؟ نوجوانانى كه مقدار بيشترى ارتباط گفتارى مثبت از والدين خود دريافت مى كنند تمايل بيشترى براى صحبت با آن ها دارند در اين صورت خطوط ارتباطى باز خواهد شد و شما بيشتر از احساسات، عقايد و اعتراضات نوجوان خود آگاه خواهيد شد.
دست از نصيحت كردن برداريد
برخى از والدين فقط همواره نصيحت مى كنند. يك نوجوان دوست ندارد زياد مورد بازخواست قرار گيرد. حتى سوالات ساده و معمولى نظير: امروز چطور بود؟ ديشب بهت خوش گذشت؟ فردا چه برنامه اى دارى؟ كه حتى بعضى از اين سوالات به نظر بى اهميت مى آيند.برخى اوقات نوجوانى كه تجربه چنين سوالاتى را داشته، در مقابل سوالات والدين تنها جوابى سرسرى مى دهد يا دقيقا به والدين چيزى را مى گويد كه آن ها مى خواهند بشنوند يا اصلا جواب نمى دهد. به جاى آن كه يك سرى سوالات پياپى از نوجوانانتان بپرسيد يا به او بى اهميت باشيد بهتر است با او درباره آنچه اتفاق افتاده صحبت كنيد و بدين گونه مطالعه را دنبال كنيد تا اين كه او را در مركز قرار داده و دائما از او سوالات نامرتبط بپرسيد.بهتر است شما يك شنونده خوب باشيد و اين فرصت رابه فرزندتان بدهيد تا به پرسش هاى شما پاسخ بدهد.

خديجه جبلى/روزنامه جوان

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار