علل نامگذاري سال پيامبر اعظم
1. رسول خدا (صلي الله عليه و آله)، القاب فراواني نظير پيامبر اكرم، پيامبر رحمت، پيامبر خاتم وغيره دارد؛ اما در اين ميان، لقب « پيامبر اعظم» كمتر شنيده شده و مانند ساير القاب آن بزرگوار، متداول و جاري بر زبانها و قلم ها نبوده است؛ اما رهبر معظم انقلاب از ميان تمامي القاب و صفات برجسته و روح نواز رسول خدا (صلي الله عليه و آله) ، نام «پيامبر اعظم» را برگزيده و در طليعه ي بهار اين« نشانه» را بر تارك سال 1385 نشاند. اين نام، اگر چه از ساير نام ها جدا نيست ولي در لقب «اعظم» رازي نهفته است و دنيايي از زيبايي و زيبندگي و جامعيت را در خود دارد. 1 انتخاب اين نام مقدس ، بيان گر نوعي نام گذاري دقيق و ظريفانه مي باشد:
« پيامبر اعظم اسلام، مجموعه فضايل همه ي انبياء و اولياست ؛ نسخه ي كامل و تكامل يافته ي همه فضايلي است كه در سلسله ي پيامبران و اولياي الهي در تاريخ وجود داشته است. وقتي نام پيامبر اعظم را ميآوريم، كأنه شخصيت ابراهيم، شخصيت نوح، شخصيت موسي، شخصيت عيسي، شخصيت لقمان، شخصيت همه ي بندگان صالح و برجسته و شخصيت اميرمؤمنان و ائمه ي هدي عليه السلام در اين وجود مقدس ، متبلور و مجسم است . در پيامبر اعظم ، علم همراه اخلاق هست؛ حكومت همراه حكمت هست؛ عبادت خدا همراه با خدمت به خلق هست؛ جهاد همراه با رحمت هست؛ عشق به خدا همراه با عشق به مخلوقات خدا هست؛ عزت همراه با فروتني و خاكساري هست،روزآمدي همراه دورانديشي هست؛ صداقت و راستي با مردم، همراه با پيچيدگي سياسي هست؛ غرقه بودن جان در ياد خدا، همراه با پرداختن به صلح و سلامت جسم هست؛ در او، دنيا و آخرت همراه است؛ هدف هاي والاي الهي با اهداف جذّاب بشري همراه است. او، نمونه ي كاملي است كه خداوند در عالم وجود ، موجودي كامل تر از او نيافريده است. او مبشّر است؛ بشارت دهنده است؛ منذر است؛ بيم دهنده است؛ بر همه ي بشريت و برهمه ي تاريخ شاهد و ناظر است؛ فراخواننده ي همه ي بشريت به سوي خداست و چراغ نور افشان راه انسانهاست ؛ «انا ارسلناك شاهداً و مبشرّاً و نذيرا و داعياً الي الله بأذنه و سراجاً منيرا ».2
پيامبر خدا، « اكرم» يعني با كرامت ترين، گرامي ترين، آزاده ترين، جوانمردترين، و مورد تكريمترين بندگان خداست. او، پيامبر رحمت و در ميان تمامي بندگان خدا، از آغاز تا پايان هيچ كس چون او نسبت به خلق خدا مهربان تر و دلسوزتر نبوده است و نخواهد بود؛ اما ، پيامبر اعظم ، به معناي آن است كه رسول خدا (صلي الله عليه و آله) در همه ي خوبيها ، زيبايي ها و تمامي صفات پسنديده عظيم تر ، برجستهتر، والاتر و بالاتر از ديگران است و به بيان ديگر، پيامبر اعظم، پيامبر اكرم نيز هست و پيامبر رحمت و... نيز اين نام گذاري ، پيروان تمامي اديان ديگر الهي را به تفكر و تأمل دوباره در اين مسأله كه چرا پيامبر اسلام بزرگ تر است، رهنمون مي سازد و بعد از گذشت سال ها از وفات رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) ، دوباره ظهور و عمل كرد وي، مورد توجه انديشمندان و محققان قرار ميگيرد كه اين، نكته ي ظريفي در اين نام گذاري است. 3
افزون بر اين، وجود پيامبر اعظم در عرصه ي بين المللي، نقطه ي وحدت عقايد و عواطف همه ي ملت هاي مسلمان است . از همه ي اقوام، با همه ي مذاهب گوناگون ، نقطه ي التقاي همه امت اسلامي در عقيده و عاطفه، وجود مبارك پيامبر اعظم است .
2. در سال هاي گذشته استكبار جهاني و صهيونيسم بين الملل كه در مقابل موج عظيم بيداري و اسلام خواهي ملت هاي جهان ناكام شده بودند، در صدد برآمدند تا با وجود همه شعارها درباره ي احترام به افكار و انديشه ها ، اهانت و تخريب ساحت مقدس رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) را كه ميلياردها انسان به او عشق ميورزند، با يك برنامه از پيش طراحي شده ، در دستور كار خود قرار دهد. و با استفاده از كاريكاتورهاي موهن كه در نشريات اروپايي به صورت گسترده منتشر گرديد چهره پيامبر رحمت صلي الله عليه وآله را منفور جلوه دهند؛ اما بيداري و اعتراض گسترده صدها ميليون مسلمان در سراسر جهان، اين توطئه را با شكست مواجه ساخت و در مقابل موجب محبوبيت هرچه بيشتر پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) در جهان شد. در چنين شرايطي، انتخاب نام مقدس پيامبر (صلي الله عليه و آله) از سوي مقام معظم رهبري ، پيامي كوبنده به سران استكبار و صهيونيسم بين الملل است كه چهرة تابناك پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله) بزرگ تر از آن است كه با اين قبيل توطئههاي شوم، خدشه دار شود؛ مان گونه كه در قرآن كريم آمده است: « يريدون ليطفئوا نورالله بافواههم و الله متم نوره و لو كره المشركون».4
3. در اوج تبليغات سلفي ها كه جنگ عليه شيعه را راه انداخته، شيعيان را بياعتنا و بريده از وجود مقدس پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) قلمداد ميكنند، اين انتخاب به خوبي نشان خواهد داد كه تشيع، اساس و بنياد دين مبين اسلام را رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) مي داند. در اين تفكر امام علي (عليه السلام) شاگرد پيامبر (صلي الله عليه وآله) است و امامان هم هرچه روايت ميكنند، با واسطه ي اجدادشان، از رسول خداست.
4. پيامبر عظيم الشان اسلام، تبلور عيني همه ارزشها، اعتقادات و جهان بيني اسلامي و بهترين الگو براي مسلمانان و جهانيان است؛ و به بيان قرآن كريم: « لقد كان لكم في رسول الله اسوه حسنه».5 نامگذاري اين سال به نام پيامبر اعظم ، فرصتي است تا جامعه، دستگاههاي دولتي، مجلس و همه ي مسؤولان و مردم ما با ارزشهاي الهي و اسلامي تجديد عهد كرده، اين نام گذاري را فرصت مناسبي براي آشنايي هرچه بيشتر با اسلام بدانند؛ اسلامي كه در وجود پيامبر اعظم متجلي است.
5. تكميل مكارم اخلاق، مهم ترين هدف بعثت پيامبر اكرم (صلي الله عليه وآله) است :« اني بعثت لاتمّم مكارم الاخلاق» . مقام معظم رهبري در اين زمينه مي گويد: « جامعه بدون برخورداري افراد از خلقيات نيكو، نمي تواند به هدف هاي والاي بعثت پيامبر دست پيدا كند. آن چه فرد و جامعه را به مقامات عالي انساني مي رساند، اخلاق نيكوست. اخلاق نيكو هم فقط خوش اخلاقي با مردم نيست؛ بلكه به معناي پروراندن صفات نيكو و خلقيات فاضله در دل و جان خود و انعكاس آنها در عمل خود است. اگر علم هم پيشرفت كند و تمدن ظاهري هم به منتهاي شكوه برسد، اين جامعه، جامعة بشري مطلوب نيست. جامعهاي كه انسان ها در آن، از يكديگر احساس ناامني كنند، هر انساني احساس كند كه به او حسد ميورزند، نسبت به او بددلي دارند، نسبت به او كينه ورزي ميكنند، براي او توطئه ميچينند و نسبت به او و دارايي اش حرص ميورزند، راحتي در اين جامعه نيست؛ اما اگر در جامعهاي فضايل اخلاقي بر دل و جان مردم حاكم باشد، مردم نسبت به يكديگر مهربان باشند، نسبت به يكديگر گذشت و عفو اغماض داشته باشند، نسبت به مال دنيا حرص نورزند، نسبت به آن چه دارند، بخل نورزند، به يكديگر حسد نورزند، در مقابل راه پيشرفت يكديگر مانع تراشي نكنند و مردم آن داراي صبر و حوصله و بردباري باشند، اين جامعه حتّي اگر از لحاظ مادي هم پيشرفت هاي زيادي نداشته باشد، باز مردم در آن احساس آرامش و آسايش و سعادت ميكنند؛ اخلاق ، اين است. ما به اين احتياج داريم، ما بايد در دل خود، خلقيات اسلامي را روز به روز پرورش دهيم . قانون فردي و اجتماعي اسلام در جاي خود، وسيله هايي براي سعادت بشرند ( در اين ترديدي نيست) ؛ اما اجراي درست همين قوانين هم احتياج به اخلاق خوب دارد». 6
6. استقامت و ايستادگي در مقابل دشمنان و دوستي با مؤمنان ، از جلوه هاي بارز پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) است : « محمد رسول الله والذين معه اشدّاي علي الكفار رحماي بينهم».7 در سال جديد ، با توجه به شرايط و تهديدات گسترده ي خارجي، لازم بود تا اين دو صفت ممتاز براي هميشه در سطح دولت و جامعه نهادينه شودو الگويي براي سال هاي آينده قرار گيرد؛ زيرا همان گونه كه در صدر اسلام و نمونه هاي تاريخي متعدد و حتي در زمان خودمان بارها به اثبات رسيده، اين موضوع، تنها رمز پيروزي و موفقيت در مقابل تهديدات و توطئه هاي دشمنان است. براي اساس، با دشمنان اسلام، استكبار جهاني و قدرت هاي زورگو و منافقين داخلي، بايد به شدت مقابله و از هرگونه نرمشي خودداري كرد و در مقابل، با ملت هاي خداجو، آزادي خواه و مبارز در سطح بين المللي و مردم مؤمن و مقاوم كشورمان، با محبت و مهرورزي رفتار كرد و تمامي امكانات كشور را براي خدمت رساني و تحقق خواستههاي بر حق آنان بسيج نمود.
7. ايجاد وحدت و مقابله با تفرقه اندازي هاي دشمنان ميان پيروان اديان توحيدي و مذاهب مختلف اسلامي و قوميت هاي داخل كشور – با توجه به خصوصيات پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله) – از ديگر اهداف اين نام گذاري است كه ميتواند تلاشهاي دشمنان و استكبار جهاني را براي اختلاف و بروز جنگ تمدن ها و جنگ مذاهب و اقوام، با شكست مواجه سازد.
پي نوشت: 1.روزنامه ي كيهان، 14 فروردين 1385، ص3.
2.سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامي در صحن جامع رضوي،1/1/1385.
3. حجت الاسلام علي زادسر، خبرگزاري آريا.
4. صف (61) ، آيه8.
5. احزاب(33) ، آيه 21.
6. سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامي در ديدار عمومي بسيجيان 6/1/1385.
7. فتح(48) ، آيه 29. عليرضا محمدي/ ماهانامه ي فرهنگي اجتماعي دانشجويي پُرسمان،تيرماه 1385،شماره ي 46،صص 23 – 22 |