اخبار ایران و جهان
کتابخانه الکترونیکی
تاریخ و سیاست
مهدویت
علمی فرهنگی
خانواده
معارف اسلامی
تبلیغات در پایگاه
مقالات برگزیده
اهمیت آراستگی و...
بسیاری ازما می پذیریم كه برداشتهای اولیه ای كه ما ازدیگران داریم، روند ارتباط ما را با آنان به صورتی حیاتی شكل خواهند داد...
نقش مهربانی و محبت ...
در ارتباط مرد و زن تنها اقناع غریزه جنسی مطرح نیست؛ بلکه مسأله وحدت، یگانگی و اتحاد روحی بین آن ها بالاتر است و در واقع همین " بالاتر " مطرح است. قرآن کریم تعبیری دارد می فرماید...
آدم و حوا، يك آزمايش بزرگ
خانواده
مشاوره
پرسش های دینی
آدم و حوا، يك آزمايش بزرگ
در روايات آمده است كه آدم و حوا به خاطر خوردن ميوهاى (سيب) كه از آن منع شده بودند، از بهشت رانده شدند؛ با توجه به اين كه هر انسانى مسئول اعمال خويش است، چرا تمام انسانها بايد جور آن را بكشند؟
بايد دانست كه براى انسان، فراز و نشيبهاى زندگى، عبرتآموز و تجربهاندوز است و ظرفيت او را بالا مىبرد و قابليت او را براى تحصيل درجات بهشت و يا فرو غلطيدن در دركات جهنم، به ظهور مىرساند و علت اصلى براى هبوط آدم به زمين، همين بود كه به مقام خلافت الهى برسد و به جاى بهشت معهود اولى، به بهشت موعود پايانى راه يابد.
براى توضيح بيشتر توجه شما را به مطالب زير جلب مىكنيم:
1. ماجراى بهشت آدم و حوا، در سه آيه قرآن ذكر شده كه عبارتند از: 1. بقره، آيه 35 به بعد. 2. اعراف، آيه 19 به بعد. 3. طه، آيه 115 به بعد.
2. از مجموع آيات مزبور و نيز آيه 30 سوره بقره كه مىفرمايد: «من در زمين جانشينى قرار مىدهم»، فهميده مىشود كه آدم و حوا از ابتدا براى زندگى و مرگ بر روى زمين آفريده شدند و ساكن شدن آنها در بهشت، تنها براى آزمايش بوده است. راز آمدن آدم به زمين نيز چنين بوده كه به منظور محرز شدن مقام خليفةاللّهى وى، برترى او بر ملائكه اعلام شود و آن گاه دستور سجده كردن بر او به آنها داده شود؛ سپس او و حوا در بهشت ساكن گردند و بعد به زمين فرستاده شوند؛ اما آدم و حوا بر اثر خطاى خود، بر آن پيشى گرفته، به صورت تنبيهى و با سابقه خطا، بر زمين قدم نهادند.
3. افزون بر اين، بر زمين آمدن آدم و حوا و رخداد مراحل مزبور، يك قضاء مسلم و حتمى الهى بود و اين امر، پيامدهايى را به دنبال داشت كه در صورت واقع نشدن، آدم و حوا بدان دست نمىيافتند، كه اين امور عبارتند از:
1. گرچه آدم به خود ستم كرد و به لب پرتگاه هلاكت و دو راهى سعادت و شقاوت يعنى دنيا رسيد؛ ولى او با آمدن به اين دنيا، يكى از درجات سعادت و منازل كمال و ترقى را براى خود فراهم ساخت؛ به گونهاى كه اگر اصلاً به اين عالم نمىآمد و يا مىآمد، ولى خطا نمىكرد، هرگز آن را درك نمىكرد؛ زيرا بدون اين جريان، آدم نمىتوانست ميزان فقر، ذلت، بيچارگى و قصور خود را دريابد و نمىتوانست سعادتها و راحتىهايى را كه در عالم قدس و جوار خداوند - در برابر زحمات، رنجها و مشقتهاى اين دنيا - به او داده مىشود، به دست آورد.
آرى، خداوند صفاتى مانند عفو، آمرزش، رأفت، توبه، پرده پوشى، فضل، رحمت و... دارد كه جز گنهكاران، از آنها برخوردار نمىشوند و در طى روزگار، نسيمهاى رحمتى از جانب او مىوزد كه جز افرادى كه خود را در معرض آنها قرار مىدهند، كسى بهرهاى نمىبرد و اين همه در دنيا، دست يافتنى است.
2. عهدى كه در سوره طه مطرح شده، به اين حقيقت اشاره دارد كه پيمان عمومى بر پرستش و بندگى خدا، در دنيا حاصل مىشود؛ زيرا در دنيايى كه انواع ناراحتىها، دردها، ناملايمات، مرگ و زندگى، تندرستى و بيمارى، گشايش و تنگدستى، راحت و زحمت، يافتن و از دست دادن و... در آن جمع است، يك رويكرد ايمانى لازم است تا با نظر افكندن در آن، انسان خود را مملوك خدا ديده، استقلال، نورانيت، جمال و زيبايى و... را در اين زاويه مشاهده كند و تنها با نگاه از اين دريچه به دنياست كه انسان، نادرستى در آن نديده، هراسى نخواهد داشت و عهدى كه خداوند با آدم بست نيز در همين جهت است و تنها در دنيا، امكان تحقق خواهد داشت.
3. انسان براى زندگى در زمين خلق شده است «من در روى زمين جانشين (نمايندهاى) قرار خواهم داد».1
بنابراين، دير يا زود حضرت آدم و حوا بايد به زمين مىآمدند و در آن جا به زندگى خود ادامه مىدادند.
4. حضور حضرت آدم و حوا در بهشت، در حقيقت براى كسب آمادگى، براى زندگى در دنيا و روى زمين بوده است؛ نه اين كه دائما در آن جا باشند. حضرت آدم و حوا، در بهشت، جاودانى نبودهاند؛ زيرا اين بهشت، در صحنه قيامت بروز و ظهور دارد. از اين رو، آنها در بهشت برزخى بودهاند كه محلى موقتى براى مؤمنان است و همه مؤمنان، پس از مرگ، بدان جا نقل مكان مىكنند. آنها بايد مدتى در آن جا مىماندند، تا آمادگى حضور در زمين را پيدا كنند.
5. حضور انسانها در زمين، به دليل گناه آدم و حوا نبوده است؛ بلكه انسان براى آزمون و رشد، نياز به حضور بر روى زمين داشت. اين انديشه كه ما گناه نخستين آدم و حوا را بر دوش مىكشيم، از آموزههاى مسيحيت تحريف شده است و دين اسلام، به آن اعتقادى ندارد.
6. اصولاً گناه آدم و حوا، به معناى گناه اصطلاحى نيست؛ زيرا گناه، در جايى است كه تكليف آمده باشد و بهشت، جايگاه تكليف نيست و آدم و حوا، مكلف نبودند. آنان از زمانى كه به زمين آمدند، مكلف شدند. آن چه در بهشت، بين آدم و حوا و شيطان گذشت، آزمايشى عظيم براى آنها بود تا فريب سخنان شيطان را نخورند. بنابراين، آنها گناهى نكردند تا دامن ديگران را بگيرد.
پی نوشت :
1. بقره، آيه 130.
سایت پرسمان
دفعات نمایش : 116
تاریخ: 1387.1.31
اخبار خانواده
کم خوني در دختران شيوع بسيار بالايي دارد
با طب سوزنی دردهای حاد و مزمن خود را کاهش دهید
برای داشتن سلامتی سعی کنید بهترین عذاها را مصرف ...
اثر گردو بر سلامتي انسان
سودمندی روی در درمان كوتاهی قد
شلغم؛ آنتيبيوتيك گياهي
مصرف سيب همراه با پوست در پايين آوردن چربي خون ...
لاله گوش بیش از دیگر اعضای بدن دچار سرمازدگی می ...
عنوان مقالات و شاخه ها
تفاوت ما با حضرت علی (علیه السلام)
انطباق اسلام با استدلال هاي ...
مقام واقعی انسان در قرآن
نام علی (علیه السلام) در کجای ...
همنشينى با فرشتگان
از كجا بفهمم كه خدا هم مرا دوست ...
همسر نامهربان
بيتالمال، خاكستر خاموش
آدم و حوا، يك آزمايش بزرگ
نام علی (علیه السلام) در کجای ...
چرا دین داریم ؟
دل یا عقل ؟
گريه براى امام حسين (عليه السلام) ...
عزادار حقيقی
چرا بايد حادثه عاشورا را گرامي ...
جايگاه عزادارى
ثواب عزاداری امام حسين عليهالسلام
گريه در عزادارى
سياه پوشيدن و سياه پوش كردن
پوشش و حجاب در محیط خانواده
آیا به همراه داشتن (و ان یکاد...) ...
راز بلاهای خانمان برانداز
1
2
3
4
5
...
کوتاه و خواندنی
خانواده
زن کانون پرفروغ خانواده ، مرکز مهر ، مظهر عشق ، نمایشگر پاکی ، نمونه ای عطوفت وچشمه عنایت است .
ارتباط با ما
نقشه سایت
اخبار ایران و جهان
کتابخانه الکترونیکی
تاریخ و سیاست
مهدویت
علمی فرهنگی
خانواده
معارف اسلامی
صفحه اصلی
پرتال فرهنگی اطلاع رسانی نور
copyright 2007 Noorportal.net All Right Reserved ©