مطلع عشق

اشاره:

آن چه در اين ستون مي آيد، برگرفته از پندها و نصايح مقام معظم رهبري به زوج هاي جواني است كه توفيق يافته اند پيوند ازدواج را با آهنگ كلام معظم له هماهنگ كنند و در آغاز زندگي مشتركشان از سرچشمه ي فيض و حكمت آن عالم عارف بهره مند شوند:

از خاندان پيامبر(ص) تقليد كنيد

بهترين دخترهاي عالم، حضرت زهرا3 بود. بهترين پسرهاي عالم و بهترين دامادها هم، حضرت اميرالمؤمنين(ع) بود. ببينيد اين ها چگونه ازدواج كردند؟
هزاران جوانِ زيبا و با اصل و نسب و قدرتمند و محبوب به يك تار موي علي بن ابي طالب(ع) نمي ارزند. هزاران دختر زيبا و با اصل و نسب هم به يك تار موي حضرت زهرا3 نمي ارزند. آن هايي كه هم از لحاظ معنوي و الهي آن مقامات را داشتند، هم بزرگان زمان خودشان بودند. ايشان دختر پيامبر(ص) بود. رييس جامعه اسلامي، حاكم مطلق. او هم كه سردار درجه ي يك اسلام بود. ببينيد چه طوري ازدواج كردند؟ چه جور مِهريه ي كم، چه جور جهيزيه ي كم. همه چيز با نام خدا و با ياد او. اين ها براي ما الگو هستند. همان زمان هم جاهلاني بودند كه مهريه ي دخترانشان بسيار زياد بود؛ مثلاً هزار شتر. آيا اين ها ازدختر پيامبر(ص) بالاتر بودند؟ از آن ها تقليد نكنيد! از دختر پيامبر(ص) تقليد كنيد، از اميرالمؤمنين(ع) تقليد كنيد.([1])

لباس عروس كرايه اي

بعضي ها لباس عروس گران قيمت مي خرند. نه! چه لزومي دارد. حالا لباس عروس مي خواهند، بعضي ها لباس عروس را مي روند كرايه مي كنند. چه مانعي دارد؟ ننگ دارد؟ نه! چه ننگي؟ چه مانعي دارد؟ بعضي ها اين را ننگ مي دانند. ننگ اين است كه انسان يك پول گزافي بدهد، يك چيزي بخرد كه يك بار آن را مصرف كند، بعد بيندازد دور. يك بار مصرف! آن هم با اين وضعي كه بعضي مردم دارند، بعضي ها واقعاً نياز دارند.([2])

پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله ) سنّتِ مهريه ي جاهلي را شكست

خودِ آن كسي كه مشرّع مهر است ـ كه نبي اكرم(ص) باشد ـ‌ كه از همه ي كائنات بالاتر است و دختر مطهره و عزيزه ي او كه از همه ي زنان عالم از اوّلين و آخرين بالاتر است و شوهر او كه اميرالمؤمنين(ع) باشد كه از جميع خلايق از اوّلين و آخرين بعد از پيامبر(ص) بالاتر است، براي اين دو نفر كه جوان بودند، زيبا بودند، عنوان داشتند، محترم بودند، اوّل شخص مدينه بودند، ديديد پيغمبر(ص) چه قدر مهر قرار داد؟([3])
پيامبر(ص) آمد همه اين ها را شكست، براي اين كه مانع ازدواج مي شود. اين ها مانع از ازدواج دخترها و پسرها مي شود. گفت اين چيزها را رها كنيد. ازدواج شروعش آسان است. از لحاظ شرايط مادي، سهل ترين است، آنچه كه در ازدواج مهم است رعايت هاي بشري و انساني است.([4])
خيال نكنيد آن وقت ها مهريه ي زياد و سنگين يا جهيزيه ي زياد سرشان نمي شد. چرا آقا! آن وقت ها هم بعضي، از اين بي عقلي ها مثل بي عقلي هاي زمان ما را داشتند كه مثلاً يك ميليون مثقال طلا مهريه ي دخترشان بكنند. درست مثل همين بي عقلي هايي كه امروزه بعضي ها دارند. اين كارهاي مبالغه آميز، كار جُهّال است. اسلام آمد همه ي اين ها را به هم ريخت. نه اين كه پيامبر(ص) بلد نبودند بگويند دختر من هزار شتر سرخ موي با فلان شرايط بايد مهريّه اش باشد. چرا مي شد؛ منتهي اسلام همه را به هم ريخت.([5])
مهريه ي سنگين مال دوران جاهليّت است. پيامبر اكرم(ص) آن را منسوخ كرد. پيامبر(ص) از يك خانواده ي اعياني است. خانواده ي پيغمبر(ص)، تقريباً اعياني ترين خانواده ي قريش بودند. خود ايشان هم كه رييس و رهبر اين جامعه است. چه اشكالي داشت دختر به آن خوبي كه بهترين دختران عالم است و خداي متعال او را سيدة النّساء العالمين قرار داد من الاوّلين و الآخرين، با بهترين پسرهاي عالم كه مولاي متقيان است، مي خواهند ازدواج كنند، مهريه ي ايشان زياد باشد؟ چرا ايشان آمدند و اين مهريه ي كم را قرار دادند كه اسمش مَهر السُّنَّة([6]) است.([7])
من گمان مي كنم اين كه در جهيزيه ي حضرت زهرا3 اين قدر سادگي رعايت شد و در مهريه ي ايشان و همه ي اهل بيت پيامبر(ص) به آن مهر كم، مَهر السُّنَّة مقيّد بودند، در حالي كه همه قبول داشتند كه بيش از مَهر السُّنَّة هم جايز است، امّا اين حد را حفظ كردند. اين يك جنبه ي نمادين داشت. براي اين كه بين مردم مبنا و پايه اي باشد براي عمل به آن، تا دچار اين مشكلاتي كه بر اثر زياده روي ها پيش مي آيد، نشوند.([8])

چرا اصرار بر 14 سكه

اين كه مي بينيد ما گفتيم 14 سكّه بيشتر را عقد نمي كنيم، نه براي اين است كه چهارده سكه بيشتر اشكالي در ازدواج ايجاد مي كند، خير. چهارده هزار سكه هم باشد، ازدواج اشكالي ندارد، فرقي ندارد. اين براي اين است كه آن جنبه ي معنوي ازدواج، غلبه پيدا كند بر جنبه ي مادّي. مثل يك تجارت و معامله نباشد. داد و ستد مادّي نباشد. اگر تشريفات را كم كرديد، جنبه ي معنوي تقويت خواهد شد.([9])
مهريّه هرچه كمتر باشد، به طبيعت ازدواج نزديك تر است، چون طبيعت ازدواج معامله كه نيست، خريد و فروش كه نيست، اجاره دادن كه نيست، زندگي دو انسان است. اين ارتباطي به مسايل مالي ندارد. ولي شارع مقدّس يك مهريّه اي را معيّن كرده كه بايد يك چيزي باشد، امّا نبايد سنگين باشد. بايستي عادي باشد، جوري باشد كه همه بتوانند انجام دهند.([10])
در ازدواج، آنچه كه اتفاق مي افتد، يك حادثه و پيوند انساني است، نه يك معامله ي پولي و مالي، اگرچه يك مالي هم در بين هست در شرع مقدّس اسلام، آن مال جنبه ي نمادين دارد. جنبه ي رمزي دارد. خريد و فروش و بده بستان نيست.([11])

پي نوشتها:

[1]. خطبه ي عقد، 17/2/1375.
[2]. خطبه ي عقد، 4/10/1374.
[3]. خطبه ي عقد، 24/9/1371.
[4]. خطبه ي عقد، 6/10/1372.
[5]. خطبه ي عقد، 12/11/1372.
[6] . كافي، ج 5 ، ص 375، ح 7.
[7]. خطبه ي عقد، 28/2/1374.
[8]. خطبه ي عقد، 18/4/1377.
[9]. خطبه ي عقد، 26/10/1372.
[10]. خطبه ي عقد، 18/5/1374.
[11]. خطبه ي عقد، 5/1/1371.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار