با معلوليت‌هاي كودكمان چه كنيم؟

مادر بچه را در بغل دارد و او را نوازش مي‌كند و برايش لالايي مي‌خواند:
لالالالا گل بي‌خار مادر
لالايي غنچه بيمار مادر
كودك خنده‌اي بي‌دريغ به چهره مادر مي‌پاشد و اشك و لبخند مادر به هم گره مي‌خورد. شايد كودك هيچ وقت نفهمد كه چرا مادر هميشه برايش لالايي‌هاي غمگين مي‌خواند و وقتي به او نگاه مي‌كند اشك توي چشمش جمع مي‌شود. مادر اما مي‌داند كوچولويي كه در آغوش اوست هيچ شباهتي به نوزاد زيبايي كه عكسش را روي ديوار چسبانده بود ندارد.
كودكي زيبا كه برق هوش در چشمانش مي‌درخشد و به موقع راه مي‌رود به موقع حرف مي‌افتد و به راحتي محل شير خوردن خود را پيدا مي‌كند. نه كودك معلولي كه حتي خودش به خوبي نمي‌داند چه وقت گرسنه خواهد شد تا با گريه‌اش مادر را متوجه زمان شيردهي كند. واقعيت عقب‌ماندگي ذهني كودك چيزي است كه مادر هنوز نتوانسته است با آن كنار بيايد.

چرا معلوليت؟

زن و شوهر در مركز آزمايش‌هاي ژنتيك بيمارستان نشسته‌اند و كودكشان با چشم‌هاي نزديك به هم و دهان باز و آب‌ دهاني كه روان است توي بغلشان است. زن مي‌گويد: اين چيزها در فاميل شما بوده است و ما توي فاميل منگلي و عقب‌ماندگي نداريم. مرد مي‌گويد: چرا به خودت نرفته است كه يك حرف را بايد صد بار به تو گفت و باز هم نمي‌فهمي!
آنها خسته و عصبي هستند و بعد از دوران باورپذيري معلوليت كودكشان حالا دارند دنبال مقصر مي‌گردند. زن مي‌گويد: من فقط 29 سال دارم ولي مادر شوهرم با بي‌رحمي به همسرم مي‌گويد: روزي كه گفتم عروس پير و سن دار نمي‌خواهم براي همين چيزها بود. اگر با فلاني كه 18 سالش بود ازدواج مي‌كردي حالا يك بچه سالم داشتي. ما نه فاميل هستيم و نه در اقوام چنين مشكلي داشته‌ايم. نمي‌دانم اين بلا از كجا بر سر بچه ما نازل شد.
خيلي از عوامل عقب ماندگي‌ها را خود ما ايجاد مي‌كنيم.
عوامل دوران بارداري نظير عوامل ژنتيكي، سوء تغذيه مادر، سن بالاي مادر، رعايت نكردن بهداشت دوران بارداري، اشعه، دارو، بيماري مادر و استعمال دخانيات مي‌تواند منجر به معلوليت شود.
عوامل هنگام زايمان نيز مي‌تواند ايجاد معلوليت كند. زايمان‌هاي مشكل و طولاني، زايمان‌هاي غيربهداشتي، ضربات وارده به نوزاد هنگام تولد و فشار به سر نوزاد ازجمله اين عوامل است.

راه‌هاي پيشگيري

ازدواج‌هاي فاميلي مي‌تواند سبب معلوليت‌هاي ژنتيكي در ميان افراد شود.
شما مي‌توانيد فراموش كنيد كه عقد دخترعمو و پسرعمو در آسمان‌ها بسته شده است و قبل از هر اقدامي سراغ مشاوره ژنتيك و آزمايش‌هاي دقيق ژنتيكي برويد تا اگر به گزينه‌اي غير از ازدواج فاميلي فكر نمي‌كنيد با خيال راحت‌تري صاحب فرزند شويد.
مراقبت‌هاي دوران بارداري، تغذيه صحيح مادر، اجتناب از باردار شدن در سنين بالاي 35 سال و زير 18 سال، مصرف نكردن دارو در هنگام بارداري، اجتناب از در معرض اشعه قرار گرفتن و انجام زايمان در شرايط كاملا بهداشتي و تحت نظر فرد دوره ديده ازجمله اقداماتي است كه مي‌تواند از بسياري از معلوليت‌ها پيشگيري كند.

پرورش كودكان معلول

درك اين نكته مهم است كه اگرچه ممكن است فرد معلول با ديگران تفاوت داشته باشد، ولي تكيه بر ناتواني فرد، نه‌تنها كمكي به وي نمي‌كند بلكه بر مشكلات وي خواهد افزود.
يك كودك معلول قابليت‌هاي فراواني دارد كه البته با صبر و حوصله‌اي بيش از كودكان عادي مي‌توان از آن بهره گرفت.
حسين فرزند ارشد يك خانواده 5 نفره است. او دچار معلوليت ذهني مادرزادي است، اما با وجود داشتن يك خانواده كم‌سواد و سنتي به خوبي توانسته است آموزش ببيند و گليم خود را از آب درآورد. از او مي‌پرسم: حسين آقا كار و بار چطور است ؟ مي‌گويد خوب است. كار مي‌كنيم. همه راضي خدا هم راضي. توهم كار مي‌كني؟
حسين اكنون 35 ساله است و كمك خرج مادرش است. حسين در بخش انبار و حمل بار يك كارخانه مشغول به كار است و خودش سر كار مي‌رود و خودش برمي‌گردد. مي‌تواند پول بشمارد و خريد‌هاي كوچك در حد 20 هزار تومان را انجام دهد. مادرش مي‌گويد: سخت بود، اما خدا كمكم كرد. همه با هم صبوري كرديم تا بچه‌ام بزرگ شد و براي خودش مرد شد. او يك مرد معصوم است. چون مثل يك بچه نابالغ فكر مي‌كند.
افراد معلول، غالبا مشكلاتي دارند كه مانع انجام برخي از فعاليت‌هاي آنها مي‌شود يا احتمالا آنها بعضي از كارها را به شكل ديگري انجام مي‌دهند، اما اكثر افراد معلول نيز مي‌توانند پس از آموزش لازم، بسياري از فعاليت‌هاي عادي زندگي را با اندك تفاوت يا آهسته‌تر از ديگران انجام دهند. آنچه يك معلول نياز دارد پذيرفتن و باور كردن توانايي‌هاي اوست نه غصه خوردن براي ناتواني وي.

عقب‌ماندگي‌ها

عقب‌ماندگان ذهني، افرادي هستند كه از نظر فعاليت‌هاي ذهني، نسبت به همسالان خود نارسايي دارند و عقب مانده‌اند. در نتيجه از نظر توانايي يادگيري، همسازي با محيط، بهره‌برداري از تجربيات، درك مفاهيم، قضاوت و استدلال صحيح، به درجات مختلف محرومند. برخي از شايع‌ترين عقب‌ماندگي‌ها به قرار زير است:
افراد آموزش‌پذير: افراد اين گروه داراي بهره هوشي بين 70 50 هستند. اين گروه، به طور كلي چه به لحاظ حركات و حواس و چه به لحاظ رواني، از كودكان عادي كندتر هستند. سازگاري اجتماعي اين افراد، به شرايط محيطي آنها بستگي دارد. در برخورد با اين افراد، بايد متوجه محدوديت‌هاي ذهني آنها بود. انتظارات والدين نيز بايد با توجه به شرايط ذهني آنها باشد.
تربيت‌پذيرها: بهره هوشي اين گروه، بين 50 25 است. به لحاظ عاطفي وضع بسيار متغيري دارند. معمولا وقتي چيزي را طلب مي‌كنند مهربان و مطيع هستند، ليكن در مقابل مخالفت‌هاي ديگران حملات خشم و غضب و عصبانيت شديد از خود بروز مي‌دهند. توانايي ذهني اين افراد در هر سني كه باشند در حد توانايي‌هاي ذهني كودك 7 6 ساله باقي مي‌ماند. والدين، در برخورد با آنها بايد به توانايي ذهني آنها توجه نمايند و در هر حال، توجه داشته باشند كه اگرچه از لحاظ جسمي، روز به روز بزرگتر مي‌شوند ولي در توانايي‌هاي ذهني، همچنان محدوديت دارند.
حمايت‌پذير: بهره هوشي اين گروه، در حد 25 و كمتر از آن است. به لحاظ ظاهر، وضع چهره اغلب اين كودكان غيرعادي است و توانايي كنترل خود را ندارند. در اكثر موارد آب دهانشان از گوشه لب‌ها به طرف خارج سرازير است. بسياري از آنها در ايستادن و راه رفتن مشكل دارند. به لحاظ عاطفي نيز حالت بي‌تفاوت دارند.
با آموزش‌هاي مناسب از طريق به‌كارگيري مكانيسم شرطي در بعضي از اين افراد، آنها مي‌توانند در برخي امور شخصي همكاري كنند؛ ولي در هر حال در اكثر موارد براي زنده ماندن، محتاج حمايت ديگران هستند.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار