وقتی کودکمان ناآرامی می کند

اخبار ایران و جهان

•مقالات•خانواده•همسران•آنچه باید والدین بدانند

تبلیغات در سایت

مقالات برتر

• ازدواج و رضایت از زندگی

• بحثهای اول زندگی

• توصیه هایی برای بارداری...

• فاطمه زهراء درکلام محمّد...

• چند توصیه براي مصرف و...

• هاليوود و تروريسم

• كدام جوان؟ كدام سينما؟

• اثرات مهم درخت مسواک

• جنگ عليه سرطان با سبزيجات

• خواص دارويي زيتون

• نكاتي در باره چاي سبز

• گلابي ضد كم خوني

• دل نوشته هایی درباره...

• دلت را به چه چيز بسته‌اي؟

• انقلاب مهدي(عج) و نزول...

• وهابیّت و بهائیّت در...

• دنیا در عصر ظهور

• پاسخ به پرسشی درباره...

• فواید گلاب

• هدف از آفرینش جهان چیست

• شبهاتي پيرامون ملاقات...

• کشتارها در هنگامه ظهور

• بررسی شبهات مهدویّت

• مردان پرخاشگر تر از زنان...

• من حق ندارم به همسرم...

دفعات نمایش: 45

پنج شنبه 11 تیر 1388

وقتی کودکمان ناآرامی می کند

از وقتي كه كودك شما را مي‌شناسد اگر مرتب در كنار او نباشيد نگراني و اضطراب را تجربه خواهد كرد.
اما مواقعي وجود دارد كه مادر واقعا نمي‌تواند در كنار فرزندش باشد، پس بايد در اين مواقع درست عمل كند.
در 7 ماهه نخست شما همه كار براي فرزندتان كرده‌ايد و فرزندتان مادر و پدر را به منزله يك حامي ‌مي‌داند. اما از 7 ماهگي به بعد او بين پدر و مادر تفاوت قائل شده و متوجه مي‌شود كه گاهي مادر در كنارش حضور ندارد. در اين سن فرزند از دوري مادر به مراتب بيشتر دلتنگ مي‌شود و آرامش و گرماي حضور او را مي‌خواهد. حالا او متوجه مي‌شود كه شما نيستيد و نمي‌داند كه چه اتفاقي برايش خواهد افتاد و نگران مي‌شود. در اين زمان از دو چيز مي‌ترسد كه كاملا هم طبيعي است:
1) از غريبه‌ها
2) از جدايي از مادر
نخستين عكس‌العمل او نيز به اين قضيه واكنشي است كه نسبت به غريبه‌ها و ديگران نشان مي‌دهد. بسياري از كودكان اين مرحله را براحتي پشت سر مي‌گذارند اما در مواردي نيز اين امر تا چند سال ادامه مي‌يابد.
البته جاي نگراني نيست، زيرا ترس از غريبه‌ها مي‌تواند نشانه وابستگي او به فردي كه از وي مراقبت مي‌كند باشد و براي رشد عاطفي كودك لازم و طبيعي است.
اما براي اين‌كه ترس او را به حداقل برسانيد به آرامي ‌كودك را با شرايط و افراد جديد آشنا كنيد و در عين حال به او اطمينان خاطر بدهيد كه همه چيز مرتب است و جاي نگراني نيست.
اگر او به اين كار واكنش خوبي نشان نداد (مانند زماني كه از پدربزرگ و مادربزرگ نيز دوري مي‌كند) خيلي مودبانه براي اين افراد توضيح دهيد كه او نياز به زمان بيشتري دارد تا به حضور آنها عادت كند. هرگز فرزندتان را به اجبار در كنار يا آغوش فردي كه تمايلي به حضور او ندارد مجبور نكنيد. بهتر است در چنين مواقعي او را در آغوش خودتان گرفته اما نزديك فرد مورد نظر بنشينيد.
بگذاريد تا در همين وضعيت آنها فقط با او صحبت كنند. به ياد داشته باشيد كودكان نيز مانند بزرگسالان داراي ظرفيت‌هاي اجتماعي گوناگوني هستند پس بايد بگذاريد خودش با رغبت با ديگران دوست شود.
پس از اين مرحله ترس از غريبه‌ها به ترس از جدايي از شما تبديل مي‌شود و بين 10 تا 18 ماهگي به اوج مي‌رسد. اين يك ترس جدي براي كودك تلقي مي‌شود. پس سعي كنيد در اين دوران تا حد امكان او را با خود به جاهايي كه مي‌رويد ببريد. و اگر مجبور هستيد براي مدت كوتاهي او را تنها بگذاريد با بازي‌هايي نظير دالي موشه به او بفهمانيد كه نبودنتان موقتي است. هرگز وقتي حواسش به شما نيست مخفيانه خارج نشويد، زيرا بدين ترتيب بيشتر مي‌ترسد و ناآرامي‌ مي‌كند.

سحر كمالي نفر
www.jamejamonline.ir