فرزندان افسرده از والدين كمال‌گرا

اخبار ایران و جهان

•مقالات•خانواده•همسران•آنچه باید والدین بدانند

تبلیغات در سایت

مقالات برتر

• ازدواج و رضایت از زندگی

• بحثهای اول زندگی

• توصیه هایی برای بارداری...

• فاطمه زهراء درکلام محمّد...

• چند توصیه براي مصرف و...

• هاليوود و تروريسم

• كدام جوان؟ كدام سينما؟

• اثرات مهم درخت مسواک

• جنگ عليه سرطان با سبزيجات

• خواص دارويي زيتون

• نكاتي در باره چاي سبز

• گلابي ضد كم خوني

• دل نوشته هایی درباره...

• دلت را به چه چيز بسته‌اي؟

• انقلاب مهدي(عج) و نزول...

• وهابیّت و بهائیّت در...

• دنیا در عصر ظهور

• پاسخ به پرسشی درباره...

• فواید گلاب

• هدف از آفرینش جهان چیست

• شبهاتي پيرامون ملاقات...

• کشتارها در هنگامه ظهور

• بررسی شبهات مهدویّت

• مردان پرخاشگر تر از زنان...

• من حق ندارم به همسرم...

دفعات نمایش: 60

پنج شنبه 11 تیر 1388

فرزندان افسرده از والدين كمال‌گرا

تحقيقات اخير نشان مي‌دهد والدين كمال‌گرا بيشتر به فرزندان خود امر و نهيو آنها را محدود مي‌كنند ؛ به همين دليل اين فرزندان در بزرگسالي بيشتر دچار استرس و افسردگي مي‌شوند.
روان‌شناسان بسياري افراد 15 تا 54 ساله را مورد بررسي قرار داده‌اند و مشخص شد كه اوج تاثيرات منفي رفتار و گفتار والدين بر افراد در حدود سن 33 سالگي خود را نشان مي‌دهد.
در عين حال چنين افرادي در برخي موارد دچار مشكلات ديگر رفتاري نيز مي‌شوند كه از جمله شايع‌ترين آنها مي‌توان به خود انتقادي افراطي اشاره كرد.
بسياري از والدين با توجه به محبت زيادي كه نسبت به فرزندان خود دارند از آنجا كه قصد تربيت و اصلاح رفتار يا گفتار نادرست فرزندان را دارند همواره مي‌خواهند همه رفتارها و گفتارها بدون عيب و نقص باشد و به نوعي دچار كمال‌گرايي هستند.
حتي در شرايطي بدون در نظر گرفتن سن و توانايي‌هاي فرزندشان از وي توقع دارند. به اين ترتيب از آنجايي كه در بسياري از موارد توقعاتشان هم برآورده نمي‌شود به سرزنش و انتقاد مداوم از فرزندانشان مي‌پردازند. غافل از اين‌كه اين مورد مي‌تواند آنها را دچار نگراني و اضطراب در كودكي و افسردگي در بزرگسالي كند.
فرزنداني كه در چنين خانواده‌هايي زندگي مي‌كنند مرتب به اين فكر مي‌كنند كه اين رفتارشان يا حرفي كه مي‌زنند درست است يا غلط. مناسب است يا خير. به همين سبب نيز دچار نگراني و اضطراب مي‌شوند و در عين حال اعتماد به نفسشان نيز كاهش مي‌يابد.
روان‌شناسان معتقدند هرگونه ناراحت كردن از نظر كلامي‌ كه تكرار شود مي‌تواند آزار كلامي‌ تلقي شود كه مسخره كردن، سرزنش‌هاي زياد، ناديده گرفتن توانايي‌ها و عدم ارزش به شخصيت از آن جمله‌اند.
چنين افرادي دو برابر ديگران در معرض مشكلات شخصيتي و اضطراب و افسردگي قرار مي‌گيرند و اين عوارض طولاني‌مدت بوده و در برخي موارد تا پايان عمر با آنها باقي مي‌ماند.