تصميم گيرى مشق فراموش شده زندگى

ناتوانى در تصميم گيرى از جمله مسائلى است كه كم و بيش افراد درگير آن مى شوند. بايد توجه داشته باشيم كه تصميم گرفتن داراى معانى ضمنى متفاوتى است. ما تصور مى كنيم كه تصميم گرفتن تنها در لحظات حساس و مهم زندگى انسان معنا پيدا مى كند و در لحظات كوچك و كم ارزش تر از هيچ شأنى برخوردار نيست. توانايى تصميم گيرى يك رفتار مهم اجتماعى است . حتى در طول يك روز، چندين بار با شرايطى مواجه مى شويم كه بايد تصميم هاى مهم را اتخاذ كنيم. براى عده اى از افراد طريقه تصميم گيرى و اعتماد به تصميم هايى كه اتخاذ نموده اند، امرى غريزى به شمارمى رود. اين دسته از افراد به طور خدادادى از توانايى هاى بالايى در تصميم گيرى برخوردار هستند. در مقابل بعضى افراد نيز هستند كه به هيچ عنوان از توانايى تصميم گيرى برخوردار نيستند. براى اين دسته از افراد حتى كوچك ترين تصميم گيرى ها كارى بس دشوار و آزار دهنده به شمار مى رود.

نداشتن توانايى در تصميم گيرى

معمولاً به كودكانى كه خود را درگير تصميم گيرى مى كنند، ايراد مى گيريم و تصورمى كنيم كه نگهدارى از اين كودكان به اين دليل كه فقط به دنبال جلب توجه بزرگترها هستند، اندكى مشكل به نظرمى رسد. مادر و پدرها بايد كمى نگران فرزندانى باشند كه حتى توانايى ندارند ناهار مورد علاقه شان را انتخاب كنند و يا نمى دانند در كدام قسمت از ماشين بنشينند. نامطمئن بودن كودكان در تصميم گيرى و دمدمى بودن آنها خون معلم ها را به جوش مى آورد. بعضى از كودكان هستند كه حتى نمى دانند بايد با كدام مداد بنويسند و چه كتابى را بخوانند.
بسيارى از جوانان و حتى بزرگسالان در نحوه چيدمان مبلمان اتاق نشيمن با مشكل مواجه هستند، براى خريد يك دست كت و شلوار ساعت ها و چه بسا روز ها وقت صرف مى كنند و در آخر هم به هيچ نتيجه اى نمى رسند. اين در حالى است كه سايرين تصميمات مهمى را در مورد زندگى جوامع بشرى اتخاذ مى كنند. معمولاً افرادى كه قدرت تصميم گيرى ندارند تا سنين بزرگسالى متوجه اين معضل نمى شوند و تصورمى كنند كه فقط توانايى رسيدن به آرزوهايشان را ندارند.

محيط اطراف عامل مهمى در تصميم گيرى

به اين دليل كه توانايى تصميم گيرى معمولاًجزو خصوصيات ذاتى انسان ها به شمار نمى رود، بايد به فرزندان خود آموزش دهيم كه چگونه مى توانند خود را با شرايط مختلف وفق داده و ارزيابى درستى از آنها داشته باشند. آنها بايد بتوانند نيازهاى خود و تصميم مورد نظرشان راتشخيص دهند و قادر باشند تا ازميان چندگزينه معقول ترين را انتخاب كنند.
نبايد تصميم هاى كودكان در خانه به غذا، لباس و اسباب بازى محدود شود. اگر بتوانيم اين گزينه ها را افزايش دهيم، حس كنجكاوى و درنتيجه اعتماد به نفس در تصميم گيرى را در آنها افزايش داده ايم.
كودكى كه نمى تواند در مورد صبحانه اش تصميم بگيرد، به طور قطع در آينده با مشكل مواجه خواهد شد. او نمى تواند از بين كره، پنير و مربا يكى را انتخاب كند پس در آينده چگونه مى خواهد در مواجهه با مشكلات زندگى جان سالم به در برد.
با فراهم آوردن راهنمايى هاى آموزنده، حق انتخاب هاى سازنده، و شرايط منطقى شما مى توانيد قدرت تصميم گيرى در فرزندان خود را افزايش دهيد. با شروع كردن انتخاب هايى نظير غذاى مورد علاقه براى صبحانه و يا لباس مورد علاقه براى رفتن به مدرسه، كودك شما كم كم با مقوله تصميم گيرى آشنا مى گردد و رفته رفته با آن اخت مى شود. پيشنهاد كردن چند غذا، لباس و يا كتاب مختلف كودك را هدفمند مى سازد و از رويارويى با چند گزينه مختلف احساس سردرگمى نمى كند.
شايد هدايت كودكان به سمت تصميم گيرى اندكى دشوار به نظر رسد، اما بايد سعى كنيد كه آنها را وادار به اين كار كنيد. چند لباس مختلف را پيش روى او قرار دهيد و سپس سعى كنيد كه او را ناخودآگاه به تصميم گيرى واداريد. او مى تواند هر كدام از لباس ها را كه نمى پسندد به ترتيب از دور خارج كند تا به هدف مورد نظر دست پيدا كند، و يامى تواند ويژگى هاى لباس مورد علاقه اش را مطرح كند تا از اين طريق سريعتر به نتيجه پايانى نزديك شود.
اگر كودك شما تصميم خطرناك و مخربى را گرفت او را محدود نكنيد. اجازه دهيد با عواقب احتمالى آن روبه رو شود. اگر تصميم گرفت كه به دليل سير شدن بقيه غذايش را نخورد پس بنابراين جايى براى دسر هم نخواهد داشت. اگر لباس مورد علاقه برادرش را برتن مى كند، بايد خودش آن را بشويد و از اين بابت از برادرش عذرخواهى هم كند.

افزايش اعتماد به نفس

يكى از مهمترين نكات در هنگام تصميم گيرى دارا بودن اعتماد به نفس بالا است. اگر فرزند شما به توانايى هايش در مورد كارى كه انجام مى دهد، اطمينان نداشته باشد، هيچ گاه قادر نخواهد بود كه به منظور تصميم گيرى مسائل مختلف را موشكافى كند.
بايد از توانايى هاى كودك خود پشتيبانى كنيد و او را به خاطر تصميم گيرى هايش تشويق نماييد؛ چنين كارهايى به عنوان ابزارى براى بالا بردن اعتماد و اطمينان در كودك شناخته مى شوند. عباراتى نظير «انتخاب بلوز آبى كار بى نظيرى بود» يا «انتخابت براى خوردن نان و پنير براى صبحانه واقعاً عاليه»، اطمينان خاطر دوباره اى را در ذهنشان بيدارمى سازد كه: آرى، آنها هم قادر به تصميم گيرى هستند.

تمرين و تكرار

اگرمى خواهيد فرزندانتان كاملاً مطمئن باشند، بايد به آنها اجازه داده شود كه تصميمات مختلفى در مورد موضوعهاى متفاوت بگيرند. يك فرد كم سن و سال بايد متوجه شود كه در هر لحظه از زندگى بايد تصميم هاى مهمى بگيرد. انتخاب هايى نظير اينكه با چه كسى در داخل حياط بازى كنم، براى صبحانه چه بخورم؛ همه و همه از مواردى هستند كه پايه تصميم هاى مهمترى را كه او قرار است در آينده براى زندگيش بگيرد را طرح ريزى مى كنند.
براى او خاطر نشان سازيد كه سؤال كردن و كمك خواستن در مواقع حساس بلامانع است. اما در عين حال بايد تنها براساس عقايد و اعتقادات خود عمل كند. برايش روشن كنيد كه هر روز تصميم هاى زيادى مى گيرد و تمام آنها به عنوان تمرين هايى براى آمادگى كه براى سال هاى آتى لازم دارد، به شمار مى روند.

انتقاد مكرر

زمانى كه كودك بالاخره تصميم خود رامى گيرد و براى بيان آن از سمت اتاقش به سوى شما مى آيد، اگر مكرراً از او ايراد بگيريد و كارهايش را به چشم يك منتقد نگاه كنيد، مسلماً اعتماد به نفس خود را از دست مى دهد و شما نيز از هدف اصلى خود كه همان ايجاد اطمينان در تصميم گيرى است، دور خواهيد شد.
به نقاط مثبت تصميم او نگاه كنيد، و انگشت خود را فقط بر روى اشكالات و كاستى هاى قضيه نگذاريد. از عباراتى از اين دست استفاده كنيد: «بذار يك انتخاب ديگر داشته باشيم» يا «نظرت در مورد يك انتخاب ديگه چيه؟» او را به خاطر تصميمش تشويق كنيد، اما در عين حال زيركانه او را به سمت انتخاب مجدد رهنمون سازيد.

ایران شماره 3523

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار