سالمندى آخر خط نيست
سالمندى به نوعى بيمارى در جامعه تعبير شده است
دكتر فربد فدايى روان شناس درباره وضع سالمندان در ايران مى گويد: سالمندى در كشور با از دست دادن توانمندى هاى جسمى و منزلت اجتماعى همراه است. به گونه اى كه افراد به سالمندان به عنوان بيمار نگاه مى كنند. او با اشاره به اين كه سالمندى به معناى بيمارى و ناتوانى نيست اظهار مى دارد: اكثريت سالمندان در شرايط مناسب خانوادگى مى توانند زندگى خود را به خوبى اداره كنند اما براى رسيدن به اين منظور توجه فرزندان به پدر و مادر سالمند بسيار پراهميت و ضرورى است. به گفته او پس از آرتروز كه شايع ترين بيمارى سالمندان است مى توان به افسردگى اشاره كرد. علت افسردگى سالمندان بيشتر اوقات احساس تنها ماندن و از دست دادن شأن و احترام قبلى است.فدايى تأكيد مى كند: به جهت سست شدن رشته محبت خانواده ها، بسيارى از فرزندان، پدران و مادران خود را به خانه سالمندان مى سپارند و اين موضوع فشار شديد روحى روانى به سالمند وارد مى كند. وى با اشاره به اين كه در برخى موارد به علت بيمارى و ناتوانى شديد سالمند چاره اى جز سپردن وى به خانه سالمندان نيست مى گويد: در بيشتر موارد سالمندان مى توانند در خانه خود و بين فرزندان به خوبى زندگى كنند و ۵۰ درصد افرادى كه به خانه سالمندان سپرده مى شوند، زودتر مى ميرند اين در حالى است كه اگر اين افراد در خانه خود زندگى مى كردند طول عمر بيشترى داشتند.وى به مشكلات سالمندان اشاره مى كند و مى گويد: ۵ درصد سالمندان بالاى ۶۵ سال و ۲۰ درصد سالمندان بالاى ۸۰ سال مبتلا به بيمارى آلزايمر هستند.دكتر فدايى مى گويد: اضطراب و افسردگى در سالمندان به شكل نشانه هاى جسمى بروز پيدا مى كند. زمانى كه آسايش مادى و امنيت روانى براى سالمندان فراهم شود بسيارى از نشانه هاى روان تنى و دردهاى جسمى هم كاهش پيدا مى كند، وى دورنماى وضع سالمندان درجامعه را اميدبخش دانسته و مى گويد: وجود سنت هاى ارزنده دينى و ملى ايرانيان كه احترام به سالمند را مورد توجه قرار داده است عامل بسيار مهمى براى بهبود شرايط سالمندان و حفظ آنان در خانواده است. وى بر اين باور است كه سالمندى وضعيتى است كه در آينده گريبانگير همه خواهد شد و جامعه اى كه به سالمندان احترام مى گذارد جامعه اى است كه كودكان فعلى آن زمانى كه به سن سالمندى مى رسند از توجه و احترام برخوردار خواهند شد.با اين همه، نوع نگاه جامعه نسبت به سالمند و چگونگى آموزش به اين قشر نيز نكته قابل توجه است، بى شك براى استفاده از سالمندان در فعاليت هاى اجتماعى و مشاركت آنان، مسئولان بايد چاره انديشى كنند، بايد در نظر داشت كه سالمندى آخر خط نيست ، بسيارى از اين افراد را مى توان با دعوت به كار به صورت پاره وقت، از تجربيات آنان بهره جست، ضمن اين كه به اقتصاد آنان كمك مى شود و از بروز بيمارى زودهنگام نظير افسردگى نيز جلوگيرى خواهد شد.
هدى هاشمى / ایران شماره 3540