حقوق بشر در آمریکا

علمی و فرهنگی

حقوق بشر در آمریکا

بخش سوم

حقوق سیاسی و آزادی
انتخابات دمکراتیک در ایالات متحده آمریکا تا حد زیادی با پول هدایت می شود. در جریان انتخابات شهردار شهر نیویورک در نوامبر 2005 م شهردار میلیاردر « مایکل بلومبرگ» 77/ 89 میلیون دلار از ثروتش را صرف انتخاب مجدد نمود که در ازای هر راءی بالغ بر 100 دلار می شود. این انتخابات توسط آسوشیتدپرس به عنوان پرهزینه ترین انتخاب مجدد شهردار در طول تاریخ خوانده شد. در رقابت برای فرمانداری نیوجرسی، مولتی میلیونرهای رقیب مجموعاً 75 میلیون دلار هزینه کردند که 40 میلیون دلار آن را «جان اس کورزین» که پیروز انتخابات شد صرف کرد. با توجه به 60 میلیون دلاری که وی در سال 2000 برای کرسی سنا هزینه کرد، کورزین ظرف پنج سال 100 میلیون دلار صرف انتخابات KK کرده بود. براساس یک تحقیق زمینه یابی در واشنگتن دی.سی، یک سناتور امریکایی حدود 20 میلیون دلار نیاز دارد تا کرسی خود را در سنا حفظ کند. واشنگتن پست در یکی از سرمقالات خود نظام سیاسی امریکا را با عبارت زیر مورد انتقاد قرار داده است: « اما یک نظام سیاسی که منصب انتخابی را به یک اسباب بازی برای خرید تبدیل می کند، سالم نیست.» تصمیمات کنگره امریکا و دولت عمیقاً تحت تاثیر پول است. برای همه معروف است که در ایالات متحده امریکا، شرکت ها و گروه های ذینفع مختلف، شرکت های مشاور و روابط عمومی را به کار می گیرند تا با صرف پول برای تحت تاثیر قرار دادن تصمیمات کنگره و دولت و برنده شدن در قراردادهای دولتی لابی کنند. در 4 ژانویه 2006 م رسانه های امریکایی، گزارشاتی در خصوص اعتراف به جرم لابی کننده قهار« جک آبرامف» سه اتهام تبهکاری ارایه کردند که از جمله اتهامات وی تبانی همراه با فساد مقامات دولتی بود که توافق کرده بود با دادستان های امریکا در تحقیق از اعضای کنگره و دست یارانی که مظنون به فساد اداری هستند همکاری نماید. این پرونده بزرگ ترین رسوایی قدرت برای پول در سیاست امریکا در طی چندین دهه بود. گزارش شده بود که بیست عضو کنگره و دستیاران آن ها در این رسوایی به طرز وسیع که شدت و میزان آن غیر متعارف بود، شرکت داشته اند. اما پرونده «آبراموف» صرفاً مشتی از خروار است. بنابر گزارش واشنگتن پست و بریتیش ابزرور ، لابی گری به صنعت بسیار رشد یافته با سودهای کلان در واشنگتن تبدیل شده است. هم اکنون تعداد لابی کننده های رسمی به 34750 نفر بالغ شده است. یعنی نسبت شصت به یک در مقایسه با مجموع تعداد مقامات فدرال انتخابی امریکا ، ضمناً لابی کنندگان با بیش از دو میلیارد دلار از وجوه سالانه سرو کار دارند. خیابان «کی» مرکز تجاری واشنگتن با شرکت های لابی کننده بسیار، جاده ای به سوی ثروت و چهارمین رکن قدرت در کنار رییس جمهور، کنگره و دادگاه خوانده می شود. از سال 1998 تا 2004 ، لابی کنندگان 13 میلیارد دلار برای تحقق آرزوهای مشتریان خود صرف کردند. در سال 2004 ، 2/1 میلیارد دلار صرف لابی دولت فدرال و کنگره و سه میلیارد دلار برای انتخاب ریاست جمهوری و اعضای کنگره در ایالات متحده شده است. یو اس.ای تودی افشا کرد که از سال 2000، 5410 سفر اعضاء کنگره توسط منابع نامشخص، تامین مالی شد و اعضای کنگره 16 میلیون دلار در سفرهایی که به طور خصوصی تامین مالی شده است، دریافت کرده اند. گزارش شده است که از سال 1998 بیش از 2200 نفر از کارمندان دولتی سابق امریکا به کار لابی گری مشغول شده اند که از بین آن ها 273 نفر از کارمندان سابق کاخ سفید و 250 نفر از اعضای سابق کنگره و مدیران سابق دولتی قوه مجریه هستند. در 24 اکتبر 2005 یک تحقیق از افکار عمومی ملی که توسط «یواس نیوز» و « ورد ریپورت» منتشر شده بود نشان داد که 73 درصد از امریکایی ها معتقدند که رهبران آن ها برای افراد متوسط قابل دسترسی نیستند. 64 درصد از امریکایی ها احساس می کنند که رهبران آن ها دچار فساد قدرت شده اند و 62 درصد از آنان فکر می کنند که رهبران آن ها درصدد افزایش ثروت شخصی خود هستند. ایالات متحده امریکا به آزادی مطبوعات خود می بالد. اما رسوایی های مربوط به دولت امریکا که اطلاعات را بلوکه و دستکاری می کند مرتباً آشکار می شود. نیویورک تایمز در تاریخ 13 مارس 2005 گزارش کرد که ایالات متحده امریکا در عصر جدید اخبار تلویزیونی از پیش بسته بندی شده قرار دارد. دولت فدرال به طرز سلطه جویانه ای گزارشات خبری از پیش بسته بندی شده را بین ایستگاه های تلویزیونی توزیع کرده است.
در تاریخ 30 نوامبر 2005 لس آنجلس تایمز گزارش کرد که نیروهای نظامی امریکا مقالاتی می نویسد که تصویر ماموریت نظامی امریکا در عراق را صیقل می دهد و با ارسال آن برای شرکتی که مقر آن در واشنگتن است آن ها را به عربی ترجمه و در روزنامه- های بغداد درج می کنند. همین گزارش حکایت از آن دارد که ارتش امریکا هم چنین یک روزنامه عراقی را خریداری کرده و کنترل یک ایستگاه رادیویی را به دست گرفته تا پیام های موافق با منافع امریکا را برای مردم عراق پخش نماید. گزارشات دیگر حکایت از آن دارد که نظامیان امریکا ساز و برگی ایجاد کرده اند به نام باشگاه مطبوعات بغداد که به اعضای آن ماهی 200 دلار پرداخت می نماید تا با حرکت فکری، قطعات مثبتی را درباره عملیات نظامی امریکا درست کنند. واشنگتن پست در سرمقاله خود این گونه اقدامات را علیه آزادی مطبوعات دانست. تحریم صداهای مختلف به وسیله دولت ایالات متحده امریکا از طرق گوناگون به وسیله ی جامعه بین الملل محکوم شده است. در 22 نوامبر 2005 روزنامه انگلیسی «دیلی میرر» با ذکر یک یادداشت «خیلی محرمانه» مورخ 16 آوریل 2004 ، از نخست وزیری انگلیس نوشت: « دولت امریکا مایل بود در طی جنگ عراق ، مرکز ایستگاه تلویزیونی الجزیره در دوحه قطر را بمباران کند تا مانع اطلاع رسانی درباره ی اوضاع واقعی جنگ شود و تاثیر منفی آن را بر امریکا حذف کند.» افشای این مطلب منجر به بروز اعتراضات کلیه کارکنان الجزیره در بیش از 30 کشور و انتقاد فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران شد. در تاریخ 27 نوامبر 2005 بریتیش آبزرور اعلام کرد که کلیه دفاتر الجزیره در بغداد و کابل توسط ارتش امریکا در طی جنگ عراق بمباران شده و روزنامه نگاران آن دستگیر و توسط ارتش امریکا مورد سوء استفاده و آزار و اذیت قرار گرفتند. در 8 آوریل 2003 ، تصویر بردار ایستگاه تلویزیونی «تلسینو» اسپانیا به نام «خوزه کوزو» توسط سربازان امریکایی به ضرب گلوله کشته شد. پس از مرگ کوزو دادگاه اسپانیا قرارهایی صادر کرد تا پلیس اسپانیا و اینترپل فوراً سه سرباز امریکایی مظنون را بازداشت و استرداد نمایند. در 28 اوت 2005 ، نیروهای امریکایی که به روی تیمی از گزارشگران رویترز آتش گشودند و یک صدابردار رویترز در چندین ناحیه در صورت و قفسه سینه مورد اصابت گلوله قرار گرفت و همان جا کشته شد. دو گزارشگر عراقی نیز که به آن محل آمدند دستگیر و وادار شدند تا در معرض آفتاب سوزان قرار گیرند. بنابر گزارش کمیته حمایت از روزنامه نگاران، ایالات متحده امریکا چهار روزنامه نگار عراقی را در مراکز بازداشتی عراق نگهداری می کند و یک روزنامه نگار الجزیره را در پایگاه نیروی دریایی ایالات متحده امریکا در خلیج گوانتانامو در کوبا نگهداری می کند. هیچ یک از این پنج نفر متهم به ارتکاب جرم خاصی نبوده اند. در جولای 2005 گزارشگر نیویورک تایمز ، « جودی میلر» به خاطر امتناع از افشای منبع خبری خود محکوم به حبس شد. یک عکاس روزنامه کانادایی «تورنتو استار» هنگام پوشش خبری پیامد طوفان کاترینا توسط پلیس نیوارولئان به زمین پرت شد. پلیس دو دوربین وی را گرفت و کارت های حافظه آن را برداشت ، وقتی وی درخواست کرد عکس های او را پس دهند، پلیس به وی توهین و تهدید کرد که او را می زند. گزارشگر یکی از روزنامه های محلی نیواورلئان نیز هنگام پوشش خبری درگیری بین پلیس و ساکنان محلی مورد حمله قرار گرفت. پلیس وی را بازداشت و کلیه تجهیزات وی را روی زمین درهم شکست.

منبع: مجله ی آشنا خانواده ، شماره ی 136

دفعات نمایش : 57

تاریخ: 1387.3.25

اخبار علمی و فرهنگی

كمبود ويتامين D براي قلب خطرناك است

نکات مهم در مورد داروی آلپرازولام

درمان اعتياد شكلاتي

نور خورشيد؛ داروخانه آسمان

محققان موفق به کشف درمان بيماريها از طريق زهر ...

درگیری ذهنی كمتر در جوانی، هوش بیشتر در پیری

كم‌كاري و پركاري تيروئيد هر دو باعث ناباروري در ...

درمان های چشم پزشکی ایران در سطح خاورمیانه قابل ...