«خطّ فاصله» یا «واو عاطفه»؟

خانواده

جوان و جوانی

اینگونه باشیم

«خطّ فاصله» یا «واو عاطفه»؟

گاهی خطی كه می‏كشید، یك صفحه به دو بخش تقسیم می‏شود.
پیش از آن، صفحه یكدست و یكپارچه بود، چون خطّی نبود.
یك حرف، یك صفت و خصلت، یك رفتار و كردار هم، گاهی در سطح جامعه، همان حالت را ایجاد می‏كند.
جای دوری نرویم.
گاهی دوستیهای درازمدّت، با یك «شوخی بی‏جا» و «حرف نسنجیده» به هم می‏خورد.
گاهی معاشرتهای دوستانه یا خانوادگی، با یك «توقّع بی‏مورد»، به قطع رابطه می‏انجامد.
گاهی «اخلاق» یك نفر، برایتان تحمّل‏ناپذیر می‏شود، صلاح را در آن می‏بینید كه با او برخورد و رفت و آمد نداشته باشید، تا روحتان فرسوده و اعصابتان خورد نشود.
مثلاً همین «خودخواهی» و «خودپسندی».
چه بسیار دوستانی كه از خصلت خودپسندانه یك فرد «مغرور»، به ستوه آمده و از او فاصله گرفته‏اند.
«لجاجت» هم یكی از همین رذیله‏هاست.
«تعصّب» هم آفتی دیگر است.
«تفاخر» و «تكبّر» هم از همین مقوله‏هاست.
شگفت است! گاهی این صفات را در دیگران تحمّل نمی‏كنیم و با افراد «لجوج» و «متعصّب» و «متكبّر» و «فخر فروش»، قطع رابطه می‏كنیم. اما وقتی خودمان گرفتار این رذایل هستیم، دوست داریم رفتار دیگران با ما فرق نكند و همچنان با ما گرم و بامحبّت باشند.
مگر «یك بام و دو هوا» چیزی جز این است؟
برای دوست داشتن دیگران، باید «سعه صدر» داشت.
برای ایجاد الفت و پیوند، باید «كریمانه» برخورد كرد و خیلی چیزها را نادیده گرفت.
بعضی، با آنكه سنّ و سال زیادی دارند، ولی «اخلاق كودكانه» دارند، بهانه‏گیر و پرتوقّع و زودرنج و بی‏ظرفیّت!
كسی كه می‏خواهد پیوندها دوام یابد، باید عوامل «تحكیم پیوند» را هم بشناسد.
كسی كه از گسستن علقه‏ها و علاقه‏ها گریزان و هراسان است، لازم است زمینه‏های این گسستگی را از صحنه زندگی و حیطه معاشرت دور سازد.
در مزرعه زندگی هم گاهی «آفت» می‏افتد.
آفت دوستیها و رابطه‏ها، ویروسِ «من» است، این بتِ درونیِ «خودپرستان»!
پیامبر رحمت(ص) بزرگوار بود و كریم. اهانت جاهلان را به دل نمی‏گرفت، پرخاش بی‏ادبان را می‏بخشود، گوش به سخنان تفرقه‏انگیز نمی‏داد، به آنان كه با «دو به هم زنی»، «سخن‏چینی» و «شایعه‏سازی»، هیزم‏كش شعله‏های نفاق و افتراق و كینه و كدورت می‏شدند، میدان و مجال تاخت و تاز نمی‏داد.
رسول رحمت و پیامبر پیوند بود.
«الفت بخشیدن»، خصیصه رفتاری او بود،
دل به دست آوردن، سجیّه همیشگی‏اش بود،
از دوگانگی و قهر بودن و قطع رحم، نهی می‏كرد.
این «مكارم اخلاق» را چه كسی باید پیروی كند؟ جز من و تو؟
و بت «من» را چه كسی باید بشكند؟ جز «ما»؟
كاش خانه‏هایمان، «مجمع صفا» باشد! كاش دلهایمان «كانون دوستی» شود! كاش زندگیهامان «همایش پیوند» گردد.
چه می‏شود با پاك‏كن محبت و یكدلی، خطوط تیره خودخواهیها و جداییها را از صفحه دلها و ذهنها و زندگیها محو كنیم؟!
هم طعم تلخ تفرقه و دوری و جدایی را چشیده‏ایم، هم شیرینی آشتی و پیوند را.
زندگیها و خانه‏های ما به «چراغ رابطه» و «واو عاطفه»، نیازمندتر از «تیغ طلاق» است و «خطّ فاصله»!
حالا كه اینها را می‏دانیم، پس چرا ...؟

جواد محدّثی (پیام زن شماره 58 )

دفعات نمایش : 74

تاریخ: 1386.6.6

اخبار خانواده

آيا جويدن آدامس براي سلامتي مفيد است؟!

گرفتگی ساق پا در شب

بادمجان موثر در كاهش وزن و رفع كم خوني

خميدگي کافيست! پشت‌تان را صاف نگهداريد

توت سفيد براي مبتلايان به ديابت مفيد است

خنده، دارويي براي كل بدن!

بدخوابي‌ مي‌تواند يكي از عوامل بيماري‌هاي قلبي ...

عفونت‌هاي چشمي در پائيز افزايش مي‌يابد