زمینه های تسلط کفار بر مسلمین

علمی و فرهنگی

زمینه های تسلط کفار بر مسلمین

به طور کلی می توان زمینه های تسلط کافران را بر مسلمین ، در موارد چهارگانه زیر خلاصه کرد سلطه نظامی ، سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی .

1. سلطه نظامی

یکی از عادی ترین و متعارف ترین راه هایی که از دیرباز برای غلبه بر دیگران مورد استفاده قرار می گرفته ، حملات نظامی است و اسلام از همان ابتدای پیدایش در جنگ هایی که بر مسلمانان تحمیل می شد ، با آن رو به رو بوده است . سلطه نظامی یک پدیده تازه نیست بلکه در همه ادوار تاریخ ، نمونه هایی داشته است . دشمنان اسلام نیز که تعالیم دینی را نمی پذیرفتند و از طرفی نمی دانستند پیشرفت های سریع مسلمین را تحمل کنند ، جنگ را بر آنان تحمیل می کردند تا شاید ضمن شکست دادن آن ها در جبهه نظامی ، بر مقدراتشان تسلط یابند .
نمونه هایی از این تهاجمات را می توان در جنگ های صلیبی علیه مسلمانان مشاهده کرد که بر اساس کینه توزی و با استفاده از ضعف و تفرقه مسلمین آغاز شد . صلیبیان که در دوران تاریک قرون وسطی عظمت فرهنگ اسلامی را در اندلس و در قلب اروپا تحمل نمی کردند ، با تحریک کلیسا ، بارها به سرزمین مسلمانان حمله کردند و جنایات فراوانی را مرتکب شدند .اسلام در مقابل حملات نظامی کفار ، احکام دفاع را برای ما مقرر فرموده است که در کتب فقهی بحث های مبسوطی پیرامون آن انجام گرفته و جای هیچ تردیدی هم در آن نیست . اما تسلط کفار بر مسلمان ها ، منحصر به زمینه نظامی نیست . این شیوه در زمان هایی رایج بود که بشر برای تجاوز به منافع دیگران ، تنها از قدرت سرنیزه استفاده می کرد ولی اوضاع زندگی انسان ، شیوه های بهتری برای بهره برداری از منافع دیگران پدید آورده که دیگر نیازی به جنگ افروزی و تحمل سختی ها نیست .

2. سلطه سیاسی

یکی ازآن شیوه ها ، تسلط سیاسی است ، در این روش ، دشمن به جای لشکرکشی و جنگ و خونریزی تلاش می کند که با انجام توطئه هایی ، صحنه سیاسی را در یک کشور به نفع خود تغییر دهد و برای این کار ، عناصری را از میان افراد خودشان برمی گزیند و با استفاده از نقاط ضعف آنان در وجودشان ایجاد شیفتگی و وابستگی می کند و اگر بتواند آن ها را با دادن وعده سیاست و حمایت ، رسماً مزدور خود می سازد و به این وسیله کم کم بر ارکان حکومت و همه شؤون آن کشور تسلط پیدا می کند . این عناصر ، ممکن است افرادی را در سطح رئیس یک دولت تا سطوح پایین تر شامل گردد .
این همان تسلط سیاسی است که در نهایت اهداف اقتصادی را نیز در بر می گیرد و غالباً با سلطه اقتصادی توأم است . یکی از نمونه های بارز این عملکرد ، استیلای غرب بر کشور اسلامی ما پس از انقلاب مشروطیت می باشد . هنگامی که استعمارگران غربی پیروزی انقلاب را در پرتو رهبری و حمایت همه جانبه علمای بزرگ شیعه حتمی دیدند ، مبارزه عمیق و وسیعی را علیه اسلام آغاز کردند . آن ها عناصر خودباخته ای را که تحصیل کرده و دست پرورده غرب و فریفته مظاهر تمدن جدید بودند ، جهت مسخ ارزش های اسلامی در نهضت مشروطه وارد کردند و با حمایت های مالی و سیاسی ، آن ها را تا سطح بالای حکومت ارتقا دادند . اینان سپس رهبران مذهبی را که مخالف حضور عناصر ضد دینی در راس مسائل کشور بودند ، سرکوب کرده و به انزوا کشاندند و زمینه تسلط کامل سیاسی بیگانگان را فراهم ساختند .

3. سلطه اقتصادی

قسم سوم از تسلط کافران بر مسلمین ، سلطه اقتصادی است . در این شیوه دشمن کوشش می کند که اقتصاد مسلمان ها را تحت کنترل خود درآورد تا از فعالیت های اقتصادی ، منابع زیرزمینی و معادن آن ها به نفع خویش بهره برداری کند . برای این کار الگوی مصرف را متناسب با منافع خود تغییر می دهد و به وسیله تبلیغات و برنامه ریزی ، روح مصرف گرایی را در جامعه مسلمانان تقویت می نماید . آن گاه با پرداخت سوبسیدهای کلان و صدور کالاهای ارزان به کشور مورد نظر ، کارخانجات داخلی آن کشور را به ورشکستگی می کشاند و با هر توطئه ای از پیشرفت صنایع آن کشور جلوگیری می کند تا بازار مسلمان ها را در انحصار کالاهای خود درآورد و سرانجام بتواند شریان اقتصادی آنان را کاملاً در اختیار بگیرد .

4. سلطه فرهنگی

در میان شیوه های استعماری و سلطه گری ، آنچه از همه خطرناک تر و در عین حال مخفی تر می باشد . سلطه فرهنگی است . خطری که در این زمینه جبهه اسلامی ما را تهدید می کند ، به خاطر گستردگی جبهه تهاجم ، پیچیدگی آن و صدماتی است که از نظر معنوی به روح او وارد می کند و افکار وعقاید و ارزش ها را درون وی به نابودی می کشد و حیات معنوی اش را مختل می سازد .
امروز دشمنان اسلام و بشریت برای انجام مقصود خویش ، با استفاده از همه ابزار ها و شیوه ها و با به کارگیری برترین تکنولوژی ها و جدیدترین روش های علمی ، به جبهه ای به وسعت قلب های معتقد و سالم و دین باور در سراسر جهان اسلام مورد هجوم ناجوانمردانه خویش قرار داده اند . دیگر مسأله آمدن بیگانه به داخل یک خاک مطرح نیست بلکه سخن از بیگانه شدن از خویش و از درون پوسیدن است .
رهبر فقید مسلمین جهان حضرت امام خمینی رحمت الله علیه فرمودند :
ما از حصر اقتصادی نمی ترسیم . ما از دخالت نظامی نمی ترسیم ، آن چیزی که ما را می ترساند وابستگی فرهنگی است . استقلال و موجودیت هر جامعه از استقلال فرهنگ آن نشأت می گیرد و ساده اندیشی است که گمان شود با وابستگی فرهنگی استقلال در ابعاد دیگر یا یکی از آن ها امکان پذیر است ... بی جهت و من باب اتفاق نیست که هدف اصلی استعمارگران که در رأس تمام اهداف آنان است ، هجوم به فرهنگ جوامع زیر سلطه است .
آری هنگامی که ابر جنایتکاران در عرصه سیاسی مجبور شدند ناباورانه در مقابل سیاست نه شرقی نه غربی میهن اسلامی ما تسلیم شوند و زمانی که در جبهه نظامی در برابر حماسه های فرزندان با ایمان و دلاور امت اسلامی دچار یأس و خفت و زبونی شدند و آن گاه که توطئه ها ، فشارها و تحریم های اقتصادی چندان موثر نیافتند ، بلکه به عکس ، آن را در روند رشد و توسعه و شکوفایی استعدادهای مردمی ، دارای نتایج غیر منتظره دیدند ، سرانجام ناگزیر به حیله نهایی خود یعنی هجوم فرهنگی متوسل شدند و به گفته رهبر معظم انقلاب ، عقبه نظام را هدف قرار دادند .
این جاست که با توجه به ظرافت و اهمیت موضوع و با عنایت به گستره جبهه تهاجم و ارقام کلانی که از سوی دشمنان اسلام در زمینه اخیر سرمایه گذاری شده است ، می توان به میزان هشیاری لازم وتلاش بی وقفه و همه جانبه در جلوگیری از آلودگی های حاصله از سم پاشی ها آنان پی برد . گرچه متأسفانه باید گفت که تاکنون پیرامون سه قسم اخیر ، از نظر مبانی فکری و نظری ، در کشور ما کار عملی و تحقیقی چشم گیری انجام نشده است و فقط به اقتضای شرایط زمان ، متخصصین علوم نظامی ، در طول مدت جنگ تحمیلی ، تاحدودی درباره مسایل نظامی و ابعاد مختلف آن ، به تحقیق و تألیف پرداخته اند که نتایج قابل ملاحظه ای نیز به دنبال داشته است .
لذا بر دانشمندان و محققان اسلامی لازم است که در زمینه مبارزه سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی با دشمنان اسلام تلاشهای عالمانه و محققانه انجام دهند .
نکته ای که در این بحث ، قابل بررسی و تعمیق می باشد ، ارتباط متقابل و تأثیر فزاینده ای است که به نحوی در میان هر یک از شیوه های فوق الذکر با سایر اقسام آن وجود دارد . به عنوان مثال ، تحکیم یک رابطه سلطه جویانه اقتصادی وحتی تثبیت یک موقعیت جدیدکه با هجوم نظامی به دست آمده است ، بدون تلاش فرهنگی و تأثیر در انعطاف فرهنگ طرف مقابل تقریباً امری غیر ممکن است ، همچنان که تسلط سیاسی ، غالباً اهداف اقتصادی را دنبال می کند و در نهایت ، با سلطه اقتصادی نیز هماغوش است .
نتیجه مهمی که در این جا به دست می آید مربوط به اهمیت نقش فریبنده ترفندها و تلاش های فرهنگی در دوام بخشیدن به روند سلطه است .
« اسپنسر » فیلسوف معروف انگلیسی می گوید :
« اخلاق و آداب و زبان و تمدن خودتان را به اقوام و مستملکات خود بیاموزید و آنان را به حال خودشان واگذارید که « همیشه » از آن شما خواهد بود ! » .
معنای این سخن آن است که بدون تردید ، تسلط فرهنگی پیش در آمد سلطه دائمی است چنان که ما در تاریخ کشورمان ، نمونه های آن را در تسلط سلجوقیان ، مغولان و تیموریان مشاهده کرده ایم . این ها اگرچه در ابتدای هجوم وحشیانه خود ، با قدرت شمشیر بر اوضاع سرزمین ما مسلط شدند ، اما پس از استقرار حکومت خود ، تلاش می کردند که با استفاده از وزرای دانشمند و مشاوران دوراندیش ، به هر نحو ممکن در فرهنگ مردم نفوذ کرده و آن ها را تا حد امکان به خویشتن متمایل سازند ! پس می توان نتیجه گرفت که به هر میزانی که یک جمعیت یا حکومتی در میان فرهنگ یک ملت نفوذ پیدا کند ، به همان اندازه ، سلطه خویش را بر آنان بیمه کرده است و توان خود را در استثمار و بهره کشی از آن ها بالاتر برده است . این تجربه ای است که دولت های استعمارگر غربی ، به خوبی آن را آموخته اند و به نتایج مؤثر آن دست یافته اند .

کتاب تهاجم فرهنگی ، ص 39

دفعات نمایش : 47

تاریخ: 1387.4.2

اخبار علمی و فرهنگی

كمبود ويتامين D براي قلب خطرناك است

نکات مهم در مورد داروی آلپرازولام

درمان اعتياد شكلاتي

نور خورشيد؛ داروخانه آسمان

محققان موفق به کشف درمان بيماريها از طريق زهر ...

درگیری ذهنی كمتر در جوانی، هوش بیشتر در پیری

كم‌كاري و پركاري تيروئيد هر دو باعث ناباروري در ...

درمان های چشم پزشکی ایران در سطح خاورمیانه قابل ...