اسمش ميرزا محمد علي،تحصيل كمالات متداوله نموده،خطّ شكسته را خوب مي نوشته،از شعراي اواسط قاجاريّه است. (1) از اوست:
منعم از صورت زيباي بتان گر نكند
چه كند زاهد بيچاره كه صورت بين است
و نيز:
رشته برپا و سرشته به دست صياد
هم گرفتارم و هم طرفه شكاري دارم
پي نوشت: 1. بنا به گفته ي مؤلّف مجمع الفصحاء وي ... از (لاقيدان و ياوه سرايان عهد بوده،از طهران به شيراز آمده چندي در سراي محمد مهدي خان شحنه توقف كرده،خدمتش مكرر دست داد پس به هندوستان شد. جواني لا ابالي كثير الدعاوي قليل المعاني بود خطي شكسته داشت و صوتي پست و طبعي متوسط و شعري قليل) ر.ك: مجمع الفصحاء،ج2،ص544. رجال و مشاهير اصفهان،تأليف مير سيد علي جناب،1385،چاپ اول ص 314. |