تغذیه درمانی با زنجبیل

علمی و فرهنگی

تغذیه درمانی با زنجبیل

«و یسقون فیها کاساً مزاجها زنجبیلا» (سوره ی انسان، آیه ی 17). در آن جا جامی بنوشانندشان که آمیخته با زنجبیل باشد.
در این آیه خداوند به اهل بهشت وعده فرموده که به پاداش کارهای نیکواشان در دنیا به آنان شرابی می نوشاند با طعم زنجبیل. در تفسیر مظهری آمده است که اعراب علاقه ی زیادی به زنجبیل داشتند لاذا خداوند بنا بر ذائقه ی آنان چیزی وعده فرمود. مولانا می نویسد:
اعراب عادت داشتند زنجبیل را با آب نوشیدنی خود بیامیزند. زنجبیل که نام علمی آن (زنجیر افیسینان) است گیاهی بومی هندوستان می باشد و اعراب در روزگاران قدیم زنجبیل را از هندوستان وارد می کردند. زنجبیل یا زنجفیل یکی از گیاهان دارویی است. زنجبیل از گیاه زرد رنگ دارای رگه های بنفش به دست می آید. زنجبیل در زمان های دور در چین مورد استفاده بوده و هنوز هم در طب سنتی چین نقش مهمی را ایفا می کند. در ایران باستان نیز این گیاه با نام (ژنگویر) شناخته شده بود و کاربرد داشت و از ایران و کشور های عربی به سوی غرب سفر کرد. زنجبیل اصالتاً یک گیاه چینی و هندی است و در این کشور ها در طول بیشتر از 4000 سال در پخت و پز غذا مصرف شده است. از آنجا که مردم علاقه ی وافری به طعم تند و بوی معطر آن داشته اند و نوعی خاصییت گرمایی داشته و برای درمان در معده مؤثر بوده ، کاشفران و جهانگردان در سرتاسر نقاط گرمسیری آن را کشت داده اند. امروزه این گیاه در بیشتر مناطق استوایی کشت می شود. متخصصان طب هندی از آن به عنوان داروی جهانی نام می برند. این امر نه تنها به خاطر خواص ضد قارچی، ضد باکتری آن است، بلکه به خاطر اثر تسکین آن بر روی دستگاه گوارش هم هست که این ها باعث شده بیش از 2000 سال زنجبیل را مصرف کرده اند و یکی از شفا بخش های طبیعی برای درمان بیماری های مسافرت ، حالت تهوع و سر گیجه در غرب مطرح کرده و بر خلاف بعضی دارو های موسوم این بیماری ها هیچ عوارض جانبی منفی ندارد. در مورد تیره زنجبیل که گیاهان این تیره همه در مناطق گرم روییده و ساقه های هوایی آنها شاخه فرعی ندارد ، گلهای آنها نیز نا منظم است. انواع آن که بعضی از آنها خواص دارویی و خوراکی دارند از این قرار اند:
1.زنجبیل که شاخه های زیرین بسیار تند و از ادویه خوراکی است. 2. قسط که جنس تلخ و شیرین دارد و بر ضد کرم به کار می رود. 3. زردچوبه که یک جنس آن زرد و جنس معطر آن به نام جذوار مشهور است. 4.هیل که معمولا آن را هل می گویند و دانه های آن از ادویه معطر است . این گیاهان همه مخصوص نواحی گرم اند فقط زردچوبه در ایران اخیراً کاشته شده و قابل پرورش است.

مصارف پزشکی زنجبیل:

زنجبیل جزء گیاهان دارویی با ارزش بوده و داردای خواص متعددی از جمله ضد تهوع، مقوی قلب، ضد سخت شدن خون، ضد باکتری، آنتی اکسیدان و ضد سرفه، ضد سموم کبدی، ضد التهاب، ادرار آور، محرک و کاهش اسپاسم و محرک سیستم ایمنی، ضد نفخ و و اقراش ترشحات روده ای معده، پایین آوردن کلسترول خون، و محرک هضم غذا است. در واقع استفاده های متنوعی در جهان از زنجبیل معمول گشته که کاربرد ها یجدی از قبیل پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ، کم اشتهایی و بی اشتهایی روانی و حتی مشکلات روماتیسم در صنعت مواد غذایی همچنین به عنوان چاشنی می توان بر شمرد. در چین از ریشه و ساقه ی زنجبیل به عنوان آفت کش برای دفع شته و هاگ ها و قارچ ها استفاده می شود. با توجه به میزان متغیر اساساً زنجفیل که ارزش دارویی زنجبیل وابسته به آن است ، انواعی که بالاتر از 1/5 درصد اسانس داشته باشد ارزش دارویی دارند بنابراین زمانی که زنجفیل کهند باشد و یا به صورت پودر به مدت طولانی مصرف شود کم کم رایحه ی آن کم شده و ارزش دارویی آن کاهش می یابد. زنجبیل محرک مهاز هاضمه و برای هضم غذا بسیار مفید است. زنجبیل برای درمان سوء هاضمه ، نفخ، قولنج، استفراغ، تشنج موضعی، حالت ها ی دردناک معده و تنگی نفس بسیار مؤثر است. عصاره ی زنجبیل همراه با آبلیمو و نمک طعام اگر قبل از غذا خورده شود برای بی اشتهایی مفید است. دانشمندان می گویند: زنجبیل اثر ضد سرطانی دارد و این گیاه باعث مرگ سلولهای سرطانی می شود. همچنین ادویه ی آن از مقاوم شدن سلولهای سرطانی به درمان جلوگیری می کند.

موارد استفاده ی زنجبیل:

در تهیه ی مواد خوراکی و نوشیدنی ، شیرینی ها، بیسکویت، غذاهای پر ادویه ، چاشنی غذا، نان زنجبیلی، ترشی ها و شربت ها و مربا ها به کار می رود.

من زنجبیل هستم

1. از من برای ضعف اعصاب استفاده کنید!پشیمان نمی شوید. 2. حافظه را تقویت می کنم. 3. مقوی معده ام. 4. مسمومیت های غذایی را درمان می کنم. 5. اگر من را با آبگوشت مصرف کنید درد مفاصل را درمان می کنم. 6. ضد انعقاد خون و فساد آن هستم. 7. ضد هسیتافین(آنتی هسیفاتین گیاهی) ولی بسیار قوی می باشم!. که برای آبریزش بینی و حساسیت های تنفسی مفید هستم پس مقدار کمی از من را مصرف کنید. 8. می توانید مرا با برادرم دارچین دم کرده و نوش جان کنید.9. من کبد شما را که سکان کشتی شما است را تقویت می کنم.10. سابقاً در شهر های باستانی مثل شوشتر مرا همراه حلوایی سفید، کشدارسفت و سکه وار دست کرده و مصرف می نمودند که عطر و طعم تند زنجبیل را با خود داشت و اسمش مسقطی بود.

نویسنده: دکتر محمد فضیلتی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان)

دفعات نمایش : 24

تاریخ: 1387.4.25

اخبار علمی و فرهنگی

ابتکارجديدنيكون دردوربين‌هاي عکاسي

ايميل 110 هزار پوندي

ميمون‌ها از بخشش و كمك به همنوعان خود لذت مي‌برند

رنسانس‌ تاريخي ‌داروسازي‌

همايش شعر فارسي در افغانستان برگزار شد

«گونتر گراس» زندگي‌نامه‌اش را دوباره نوشت

نخستين جشنواره فيلم‌هاي فرانسوي‌زبان آغاز مي‌شود ...

سومين كارگاه هنري مهر با موضوع امام خميني‌(ره) ...