آسيب شناسى انقلاب اسلامى

شرط اساسى براى شناخت آسيب‏هاى انقلاب توجه به علل و عوامل پيروزى ، اقتدار و تداوم و استمرار انقلاب است . همان طور كه در بخش تئورى انقلاب بيان شد ، يك انقلاب در حد كمال مطلوب ، سه ركن اساسى دارد كه عبارت است از : برخوردارى از يك ايدئولوژى و مكتب پويا و انقلابى ، و مشاركت گسترده ، فعالانه و ايثارگرانه مردم از همه طبقات ، و ظهور و نهادينه شدن رهبرى مورد قبول عموم مردم با ويژگى‏هاى شخصى هم چون نبوغ ، اقتدار ، صلابت و جسارت در تصميم گيرى .
در بحث‏هاى گذشته و همچنين در مقايسه با انقلاب‏هاى ديگر ، نشان داده شد كه انقلاب اسلامى در هر سه ركن از تماميت و عظمت بى‏نظيرى برخوردار بوده است و در واقع ، چه در مقابله با رژيم گذشته و حاميان خارجى آن و چه در مقابله با ضد انقلاب و دشمنان داخلى و خارجى با تكيه بر اين سه ركن هم چنان بالنده و پيروز به ريش رفته و موفق بوده است .
به اين ترتيب حفظ ويژگى‏هاى اين سه ركن اساسى اقتدار نظام و انقلاب ، مى‏تواند هم چنان موجب تداوم و توسعه‏ى آن گردد و هر نوع آسيبى كه به اين سه ركن وارد آيد ، موجبات زوال تدريجى و انحطاط انقلاب فراهم خواهد كرد . تاريخ جوامع بشرى و ظهور اقتدار و زوال و انحطاط در آن‏ها چه در جوامع اسلامى و چه در جوامع ديگر هم مؤيد همين امر است .
از طرف ديگر دشمنان انقلاب نيز كه از رويارويى مستقيم با اين انقلاب نااميد گشته‏اند ، در جهت ايجاد و تقويت آفات و تشديد آسيب‏هاى وارده به انقلاب از هيچ اقدامى دريغ نخواهند كرد و به اين ترتيب اين وظيفه دوستداران و مسئولين نظام است كه هر چه دقيق‏تر نسبت به شناخت اين آسيب‏ها اقدام نموده ، درصدد مقابله و علاج آن‏ها باشند و حساسيت ويژه‏اى در اين زمينه به خرج دهند و بدانند و آگاه باشند كه هيچ انقلابى بدون مبارزه مستمر و دائم با آفات آن نمى‏تواند هميشه از جايگاه مقتدرى برخوردار بوده ، موفقيت‏ها و دست آوردهاى آن تضمين گردد . براى آگاهى بيشتر سعى خواهد شد با رعايت اجمال و در چارچوب همان سه ركن انقلاب، به اين آسيب‏ها بپردازيم .

1 . در بعد ايدئولوژى

از آن جا كه ايدئولوژى يا مكتب انقلاب در واقع روح جامعه انقلابى است و تحرك و پويايى لازم را به جامعه انقلاب مى‏بخشد و از آن جا كه اسلام به ويژه مكتب اهل بيت عليهم‏السلام در پيروزى انقلاب اسلامى و نيز در تداوم اين انقلاب نقش اصلى و اساسى داشته است ، حفظ و تقويت ويژگى‏هاى آن و جلوگيرى از نفوذ افكار و انديشه‏هايى كه اين قدرت را از مكتب انقلاب بگيرد ، بايد سرلوحه برنامه‏ها و وظايف انقلابيون باشد . اين همان مكتبى است كه امام ( ره ) از آن به نام اسلام ناب محمدى صلى الله عليه و آله ياد كرد .
آسيب‏هايى كه مى‏تواند بر اين مكتب وارد آيد ، گوناگون است و در اين جا صرفا به بعضى از آن‏ها مى‏پردازيم .
اشاعه اسلام غير سياسى ، اسلام التقاطى ، و اسلام ليبراليستى از جمله آفات و آسيب‏هايى است كه بايد هوشيارانه با آن‏ها مقابله كرد و جلوى رسوخ و نفوذ آن‏ها را گرفت . در عين حال نبايد فراموش كرد كه با توجه به گذشت زمان و سرعت تغيير شرايط عملى و تكنولوژيك و طرح موضوعات و پديده‏هاى جديد ، اين مكتب بايد بتواند از پويايى لازم برخوردار بوده ، پاسخ گوى مسائل روز و پديده‏هاى جديد در دنياى معاصر باشد . هر نوع درجا زدن و بى‏توجهى به واقعيت‏هاى مدرن روز ، موجب خواهد شد كه ايدئولوژى انقلاب حالتى متصلب و ارتجاعى به خود گرفته ، از زمان عقب بماند كه خوشبختانه با توجه به باز بودن باب اجتهاد در مكتب تشيع ، اين توانايى و اميد وجود دارد كه عالمان دينى ما رسالت خود را هم چون امام راحل در اين زمينه ، انجام دهند و نگاهبانان شايسته‏اى براى اسلام ناب كه همان مكتب انقلاب است ، باشند .

2. در بعد رهبرى

يكى از نوآورى‏هاى امام خمينى ( ره ) به انقلاب ، ارائه‏ى اصل ولايت فقيه و ايجاد نظام سياسى بر همين پايه مى‏باشد . در واقع ولايت فقيه عمود خيمه انقلاب است و تجربه‏ى اين دو دهه به اثبات رسانده است كه بدون اين نهاد ، چيزى از انقلاب اسلامى و نظام مولود آن نمى‏توانست باقى بماند . هر اقدام و يا هر تفسيرى كه در جهت تضعيف اين اصل صورت گيرد ، موجب تضعيف ركن رهبرى انقلاب مى‏گردد و به طرف افول پيش خواهد رفت . تجربه‏ى انقلاب‏هاى ديگر نشان داده است كه با درگذشت رهبر انقلاب و به خاطر عدم نهادينه شدن رهبرى ، نزاع و درگيرى ميان جانشينان او صورت گرفته و نهايتا انقلاب به ديكتاتورى مطلقه تبديل شده است . در حالى كه در انقلاب اسلامى به خاطر نهادينه شدن اصل ولايت فقيه ، ارتحال امام خدشه‏اى در ركن رهبرى ايجاد نكرد و بدون درگيرى و نزاع ، اين نهاد با انتخاب جانشين رهبر انقلاب به كار خود ادامه داد .
در عين حال رهبرى نظام محدود به نهاد ولايت فقيه نيست بلكه دربرگيرنده مجموعه‏اى از دولت مردان و رجل سياسى و مذهبى نيز مى‏باشد . به ويژه با توجه به نقش انكار ناپذير علما و روحانيون در انقلاب اسلامى، آسيب پذيرى اين قشر ، تأثير مستقيمى بر كارايى و عملكرد نظام و در عين حال رابطه و اعتماد ميان مردم و مجموعه‏ى نظام ، خواهد داشت . هر نوع تجمل گرايى مديران جامعه ، اخذ امتيازات ويژه براى خود و خانواده ، فساد ادارى ، گسترش و تورم ساختار ادارى و نهايتا نفوذ عوامل فرصت طلب و تغيير چهره دادن و يا عوامل ناشناخته بيگانه از جمله آسيب‏هايى است كه مى‏تواند موجبات پوسيدگى نظام سياسى را فراهم نمايد و انقلاب اسلامى را به همان سرنوشتى دچار كند كه بعد از رحلت پيغمبر صلى الله عليه و آله حكومت اسلامى به تدريج به آن دچار شد .

3. در بعد مردم

ترديدى نيست كه مشاركت و حضور گسترده مردم در صحنه‏ى انقلاب از عوامل اصلى و مهم پيروزى و خنثى نمودن توطئه‏هاى دشمنان انقلاب بوده است . اكثر انقلاب‏هاى تاريخ معاصر على رغم نقش مردم در انقلاب ، بعد از پيروزى آن از حضور مردم خالى شد و نظام انقلابى به ديكتاتورى‏هاى فردى و طولانى تبديل گشتند ، ولى در انقلاب اسلامى حضرت امام ( ره ) على رغم قدرت و نفوذى كه داشت و كلام او براى مردم حجت بود ، سعى كرد در عين ارشاد و آگاهى مردم ، حضور آن‏ها را در صحنه هم چنان حفظ كرده ، نهادينه نمايد و اين حضور تا به امروز هم چه از نظر انتخاب مديران جامعه و چه از نظر تأمين نيروهاى لازم ، در جبهه‏هاى جنگ براى مقابله با دشمنان داخلى و خارجى و رفع خطرات عارض شده ، حفظ شده است و اين احساس براى مردم وجود دارد كه انقلاب متعلق به خودشان مى‏باشد . هر تلاشى كه موجب غيبت مردم از صحنه سياست شود ، آسيبى جدى بر انقلاب وارد خواهد آورد .
تاريخ نشان داده است كه همواره عدم ارتباط ميان دو نسل ، موجبات بروز بحران و مشكلاتى براى جامعه گرديده است و مسئله فاصله ارتباطى و درك متقابل ميان دو نسل از جمله اين مشكلات است و از اين لحاظ تفاوتى ميان جوامع انقلاب وجود ندارد . اگر نسل انقلاب نتواند آرمان‏ها و انديشه‏هاى انقلابى خود را به نسل بعد از خود كه تصوير روشنى از حوادث قبل و بعد از دوران انقلاب ندارند ، منتقل كند ، با اين بحران مواجه مى‏شود و دشمن مى‏تواند از وجود همين شكاف بهره برده ، اين دو نسل را در مقابل يكديگر قرار دهد .
عدم آموزش و ندادن آگاهى مستمر ، نفوذ افكار راحت طلبانه و عافيت خواهانه ، ايجاد فاصله ميان رهبران و مردم و نفوذ اين فكر كه نظام حاكم نه در خدمت آن‏هاست و نه متعلق به آن‏ها ، بروز تبعيض‏ها و بى‏عدالتى‏ها كه موجب ايجاد شكاف طبقاتى مى‏گردد نيز از جمله آسيب‏هايى است كه مى‏تواند در يك سير تدريجى ، يك جامعه انقلابى را به جامعه‏اى متشكل از انسان‏هاى بى‏تفاوت و نهاديتا ناراضى تبديل كند و آن را در مقام نظام حاكم ، قرار دهد .
البته ترديدى نيست كه مقابله با اين آفات ، كار ساده‏اى نيست ولى يك مبارزه مستمر و دائم چه به صورت فردى و چه به صورت جمعى ، از ميزان خطرات اين آسيب‏ها خواهد كاست و البته بر عهده انديشمندان ، نخبگان و رهبران جامعه است كه نه تنها درصدد شناخت اين آسيب‏ها باشند بلكه راه مقابله و از بين بردن آن‏ها را ارائه دهند .
همان طور كه گفته شد عواملى كه تاكنون موجب پيروزى و حفظ و حراست انقلاب شده‏اند حضور يكپارچه مردم در صحنه و تأكيد بر ارزش‏ها و معيارهاى اسلامى و تبعيت از رهبرى بوده است . ملت ما نبايد تصور كند اينك كه انقلاب پيروز شده و بر توطئه‏هاى داخلى و خارجى فايق آمده است وظيفه‏ى او تمام گشته و بايد به كارهاى عادى و روزمره بپردازد . بايد در نظر داشت كه انقلاب به همه اهداف از پيش تعيين شده‏ى خود در داخل و خارج كشور اسلامى به ويژه اهداف فرهنگى نرسيده است و تنها حضور و پى‏گيرى مستمر ملت حزب الله مى‏تواند آن اهداف را تحقق بخشد . شايد براى يك يا دو نسل و شايد براى هميشه در جامعه ما ضرورت داشته باشد كه حالت و روحيه انقلابى حفظ شود تا جامعه بتواند به خواسته‏هاى انقلابيش برسد . بنابراين با توجه به عوامل پيروزى انقلاب ، آفات مهم و خطرناك انقلاب را مى‏توان كناره گيرى مردم از صحنه ، عدم تلاش پى‏گير در پياده كردن اهداف ايدئولوژيك انقلاب اسلامى به ويژه با تكيه بر اصول نه بر امكانات و موفقيت‏ها ، و هم چنين ايجاد تفرقه و تشتت در كادر رهبرى انقلاب ، دانست .
به جرأت مى‏توان ادعا كرد كه هر زمان صف‏هاى نماز جمعه‏ها كاهش يابد و خلوت شود و هر زمان در مقابل تحقق معيارها و سمبل‏هاى اسلامى بى‏تفاوتى نشان داده شده و رهبران و دولت مردان ما را هواى نفس گرفته و جاه طلبى‏ها و دنيا پرستى‏ها ، جاى ايثار و تقواى اسلامى را بگيرد ، انحراف و شكست انقلاب به دنبال خواهد بود . كناره گيرى و انزوا طلبى مديران لايق و متعهد به خاطر منزه طلبى نيز ، خود از آفات انقلاب است . چنين افرادى نبايد با احساس مسئوليت شرعى و انقلابى از برخورد با مشكلات و موانع و جو سازى‏ها بهراسند و كماكان بايد در صحنه باشند . در غير اين صورت ، امكان نفوذ فرصت طلب‏ها و عوامل ناصالح و نالايق وجود خواهد داشت .
فرصت طلبى را تنها نبايد در وجود اشخاص سودجو و موقعيت شناس و متلون المزاج كه هر روز خود را به رنگ و طبع مطلوب جامعه درمى‏آورند و بدين ترتيب منافع شخصى خود را حفظ مى‏كنند جست و جو كرد . ( اگر چه اين خود ، پديده و آفتى خطرناك است ) بلكه نفوذ جريانات فكرى شكست خورده و رسوا شده ، خود از آفات خطرناك انقلاب است . اين جريانات فكرى وقتى كه از رو در رويى مستقيم نتيجه نگرفته و شكست مى‏خورند مسلما با نفوذ در سيستم و نظام حاكم و بدون شناساندن چهره واقعى خود ، افكار انحرافى را نشر و گسترش مى‏دهند .
در جامعه اسلامى انقلابى ما ، دو جريان فكرى خطرناك و منحرف سياسى چپ و راست ( ماركسيسم و ليبراليسم ) هم چنين جريانات انحرافى مذهبى از قبيل اسلام التقاطى و اسلام غير سياسى و تخديرى ، وجود دارد اگر چه كه در برخورد مستقيم و رويارويى با انقلاب اسلامى شكست خورده‏اند و سيستم و نظام و تشكيلات رسمى آن‏ها يا از هم پاشيده و يا رسوا شده است ، ولى واقعيت امر اين است كه اكثر سردمداران آن‏ها بر خط مشى و شيوه فكرى خود باقى مانده‏اند و احتمالا براى بقا و حيات خود و حتى پيشرفت و پيشبرد فكر خود به شيوه ماكياولى نه تنها وابستگى ، خود را به هر يك از جريان‏هاى فكرى مزبور انكار مى‏كنند بلكه از آن‏ها تبرى نيز مى‏جويند . ولى در عمل ، جريان فكرى خود را با نام انقلاب و به نام اسلام و تمسك به معيارهاى اسلامى، بسط و گسترش مى‏دهند . راست گرايى و چپ گرايى همواره از خطرات مهمى است كه مى‏تواند موجبات انحراف و شكست انقلاب را در دراز مدت فراهم كند .
براى جلوگيرى از نفوذ چنين جرياناتى و تضمين سلامت انقلاب از هر خطر و انحرافى ، دو وظيفه اصلى و اساسى برعهده‏ى متفكران انقلاب به ويژه فقهاى اسلامى مى‏باشد :
الف ) با مجاهدت و تلاش پى‏گير ، زوايا و جوانب مختلف مكتب اسلام را با توجه به مسايل و معضلات امروزى ، روشن ، تبيين و تدوين نمايند تا از اين رهگذر در تنظيم قوانين مناسب و اجراى آن‏ها مسئولين را يارى نمايند .
ب ) ويژگى‏هاى جريانات فكرى سياسى - مذهبى منحرف را دقيقا شناسايى و پى‏گيرى كرده ، با ارائه و معرفى آن‏ها ، جامعه را از خطر نفوذ آن‏ها برحذر دارند .
مسايلى كه هنوز جامعه ما گريبان‏گير آن بوده و حل نشده ، متعدد است . در اين جا نه فرصت پرداختن به آن‏ها و ارائه راه حل براى هر يك وجود دارد و نه در توانايى نويسنده مى‏باشد . بنابراين فهرست‏وار به آنها مى‏پردازيم :
اگر چه جنگ تحميلى با پذيرش قطعنامه 598 و اعلام آتش بس و به دنبال درگيرى عراق با كويت و الزاما آزادى سرا و خروج نيروهاى عراق از خاك ايران ديگر به عنوان مسئله‏ى اصلى جمهورى اسلامى در سرلوحه‏ى برنامه‏ها قرار ندارد ، مع ذلك نبايد فراموش كرد ، جنگ با استكبار تا نابودى قطعى آن ، هم چنان ادامه دارد و ملت نبايد حالت آمادگى خود را براى ايثار و فداكارى از دست بدهد . اين جنگ براى جمهورى اسلامى و انقلاب تنها مسئله‏ى رفع تجاوز و جبران خسارت وارده نبود بلكه علاوه بر خنثى كردن يكى از توطئه‏هاى بزرگ دشمنان خارجى انقلاب ، در سقوط و به زانو درآوردن نظام جمهورى اسلامى، آزمايش و محك مهمى بود و در تحليل ميزان استقامت و پايدارى و سازش ناپذيرى انقلاب در مقابل فشارهاى سياسى ، نظامى و اقتصادى كه بر آن وارد مى‏آيد ، نقش مهمى داشت .
پيروزى‏هاى پى‏درپى رزمندگان اسلا تحت تأثير عامل ايمان و اراده و برپايه‏ى ايثار و شهادت ، به ويژه عمليات استشهادى در لبنان و فلسطين ، نگرانى جدى دشمنان انقلاب را فراهم كرده است و موضوع تسلط و يا توازن قوا را كه قبلا بر پايه‏ى اقتدار نظامى و تسليحاتى محاسبه مى‏گرديد ، با پديده‏ى جديد و لاينحلى مواجه ساخته است .
در عين حال جمهورى اسلامى كماكان بايد تمام توازن و نيروى خود را در تقويت بنيه‏ى نظامى و فعاليت در صحنه‏ى ديپلماسى براى تحقق خواسته‏هايش به كار گيرد كه اگر چه ذخاير عظيم انسانى و مالى را بايد صرف آن نمود ولى قطعا در تثبيت و تقويت مواضع انقلاب اهميت ويژه‏اى خواهد داشت و موج تثبيت و استقرار هر چه بيشتر اقتدار ملى در منطقه ، براى تحقق اهداف جهانى آن خواهد گرديد .
به موازات آن ، حل مشكلات اساسى اقتصادى از اهم مسايل انقلاب است . رفع بى‏عدالتى‏هاى اقتصادى ، اجتماعى باقى مانده از زمان طاغوت و برقرارى نظام اقتصادى عادلانه اسلامى هنوز مسئله‏اى است كه به طور جدى چارچوب و برنامه آن روشن و مشخص نشده است . اين كه تا كى بايد طبقات عظيمى از جامعه كه پايه‏هاى انقلاب بر دوش آن‏ها قرار دارد كماكان از حداقل امكانات زندگى ، محروم باشند در حالى كه اقليت محدودى از طبقات مرفه و متنعم كه جز شكايت از كمبودها و ساير مشكلات انقلاب ، چيز ديگرى براى ارائه ندارند و برخوردار از همه‏ى امكانات هستند ، مسئله‏اى است كه بالأخره بايد به آن پرداخت و اين امر همان چيزى است كه مقام معظم رهبرى از آن به مبارزه با فقر ، فساد و تبعيض ياد كرده است .
حل مشكلات روستاها و روستاييان ، كسانى كه توليد كنندگان اصلى ارزاق جامعه هستند و جلوگيرى از مهاجرت بى‏رويه‏ى آن‏ها به شهرها و حل مسئله‏ى گسترش روزافزون و بدون برنامه‏ى شهرها نيز از مسايل عمده‏اى است كه هنوز چاره‏اى اساسى براى آن پيدا نشده است . در حالى كه هم اكنون حدود بيش از نيمى از مردم ايران شهرنشين شده و كمتر از نيمى ديگر كه در روستاها هستند به علت عدم بهره بردارى از امكانات ضرورى ، قادر به تأمين نيازهاى اوليه‏ى خود نيز نيستند . با اين وجود ، چگونه كشور ما مى‏تواند از نظر تأمين ارزاق استراتژيك ، خودكفا شود ؟
مسئله‏ى تأمين مسكن مردم كه بزرگ‏ترين بخش از نگرانى‏هاى هر خانواده را تشكيل مى‏دهند و قسمت عمده‏ى درآمد آن‏ها را مى‏بلعد نيز از مسايل رفاهى مهم و در عين حال معضل بزرگ جامعه است .
حل مسئله‏ى بوروكراسى ادارى و اصلاح دانشگاه‏ها و مؤسسات آموزشى نيز از مسايل بسيار مهمى است كه بايد به آن‏ها توجه كافى نمود .
انقلاب اسلامى با همه عظمتى كه برشمرديم هم چون ارمغانى الهى و مائده‏اى آسمانى در تاريك‏ترين لحظات از تاريخ ملت ايران به ما ارزانى شد . در حقيقت اين انقلاب وديعه‏اى است الهى كه خداوند بر ما منت گذارده و ما را لايق دانسته كه در ميان همه نسل‏ها به نسل حاضر و در ميان همه جوامع و ملت‏ها به ملت ما سپرده شود تا در حفظ و گسترش آرمان‏هاى آن بكوشيم . ملت ما هم تاكنون با تقديم چند صد هزار شهيد و معلول و حضور هميشگى خود در صحنه و مشاركت گسترده در پاسدارى آن با تمام توان كوشيده و بر همه مشكلات و موانع فايق آمده است .
پيروزى‏هاى چشم‏گير و شكوفايى روزافزون انقلاب اسلامى خواب راحت را از چشمان همه قدرت‏هاى استكبارى زدوده است . ترس آن‏ها از اين است كه اگر به اين انقلاب امكان داده شود تا در آرامش به سر برد و ميدانى براى معرفى يك نظام اسلامى پيدا كند ، جاذبه و كشش آن موجب خواهد شد كه نه تنها ملت‏هاى مسلمان به صورتى غيرقابل مقاومت به طرف آن كشيده شوند بلكه ملل غير مسلمان نيز كه از بلوك بندى‏ها و وضع موجود جهان در رنج و عذاب هستند ، مدل و شيوه ديگرى را در اختيار خواهند داشت كه نمى‏توان آن‏ها را از اختيار كردن چنين مدلى بازداشت . بنابراين قدرت‏هاى استكبارى تا شكست قطعى و نااميدى كامل خود تلاش خواهند كرد براى انقلاب اسلامى دردسر ايجاد كنند و مجدانه براى سرنگونى آن خواهند كوشيد و در آن صورت ادعا خواهند كرد كه ايجاد چنين كمال مطلوبى با عنوان نظام اسلامى عملى نيست و مذهب در حد ايده‏آل خود يك رابطه فردى با خدا است يا حداكثر يك فرم رسمى از دولتى است كه در يك كشور مسلمان توسط يك حكمران مسلمان ، اداره مى‏شود .
بايد هوشيار بود كه هر نوع موفقيت استكبار در اين زمينه ، بزرگ‏ترين شكست را براى انقلاب به ارمغان مى‏آورد و براى سالها بلكه قرن‏هاى متمادى هر نوع حركت اسلامى را به شكست كشانده و يا در نطفه خفه خواهد كرد .
ملت ايران و رهبران آن اين فرصت و موقعيت را به دست آورده‏اند كه آن چه را در قالب مخالفت‏هاى معنوى و اخلاقى خود با نظام سابق بروز مى‏دادند در چارچوب سياست‏هاى مدرن و مدونى پياده كنند . مسايلى از قبيل ماهيت سياست و اقتصاد اسلامى، روابط اجتماعى و برقرارى عدالت اسلامى در جامعه از جمله مسايلى است كه بايد به آن‏ها پرداخت . در حالى كه انقلاب‏هاى بورژوازى - ليبراليستى غربى روى آزادى فرد به قيمت فدا كردن عدالت اجتماعى تكيه مى‏كنند و انقلاب‏هاى ماركسيستى ، برقرارى عدالت اجتماعى را به قيمت از دست دادن آزادى‏هاى فردى نويد مى‏دهند ، اينك انقلاب اسلامى است كه بايد بتواند جامعه‏اى را به دنيا ارائه دهد كه هيچ كدام از آن‏ها ، فداى ديگرى نشود .
دنياى امروزى ديگر دنياى قبل از انقلاب اسلامى نيست . اينك صفحه‏ى جديدى در تاريخ اسلام باز شده است . شكوه گذشته اسلام مجددا بدان بازمى‏گردد . دشمنان اسلام ، جنگ دائمى را بر عليه اسلام پى خواهند گرفت . آن‏ها مغرور قدرت مادى خود هستند و دست از عناد و توطئه برنخواهند داشت .
سرنگونى رژيم طاغوت - و آن چه كه نمايان‏گر آن بود - اگر چه به قيمت جان ده‏ها هزار انسان به دست آمد ، وقتى كه با برنامه‏ها و اهداف عظيمى كه در پيش است ، مقايسه شود به صورت موفقيت كوچكى جلوه‏گر شده و ابتداى راه را به ما نشان مى‏دهد .
امروزه صداى توده‏هاى مسلمان با شعارهاى اسلامى در اقصى نقاط جهان اسلام ، بلند است . توده‏هاى مسلمان به يمن پيروزى انقلاب اسلامى ايران راهى را انتخاب كردند كه ما طى كرديم . هر نوع غفلت در ادامه راه ، موجبات يأس و سستى آن‏ها را نيز فراهم خواهد كرد . بنابراين بار موفقيت‏ها و شكست‏هاى ملل ديگر هم بر دوش ما قرار دارد و نبايد از آن غافل بود . و اين در شرايطى است كه دولت‏هاى اسلامى فعلى نه تنها از نظر سياسى ، اقتصادى و نظامى بلكه از نظر ايدئولوژيك هم جذب اردوگاه استكبار شده‏اند . آخرين اميدى كه دشمنان انقلاب داشتند و بدان دل بسته بودند و در عين حال دوستان و ياران انقلاب هم نگران آن بودند ، موضوع رحلت و غيبت رهبر و بنيان گذار انقلاب اسلامى « امام خمينى ( ره ) » از صحنه‏ى انقلاب بود .
از آن جا كه نقش رهبرى در پيروزى و تداوم انقلاب يكى از اركان اصلى و مهم انقلاب بود و توده‏هاى مردم با شيفتگى و عشق و علاقه زايد الوصفى از رهنمودها و نظرها و دستورهاى ايشان پيروى مى‏كردند ، دشمنان انقلاب بر اين تصور بودند كه با رحلت امام ( ره ) توده مردم نيز از صحنه خارج شده ، جنگ قدرت براى كسب مقام رهبرى در خواهد گرفت و آن چنان هرج و مرج و اختلاف و نابسامانى ايجاد خواهد شد كه امكان كنترل اوضاع از دست دولت مردان خارج ، و در حقيقت انقلاب به پايان عمر خود نزديك خواهد گشت . با اين وجود حادثه‏ى جان گداز رحلت حضرت امام ( قدس سره الشريف ) در شرايطى رخ داد كه نه تنها آخرين اميدها و آرزوهاى دشمنان انقلاب را تبديل به يأس كرد ، بلكه جهانيان را وادار به اعتراف به اين مسئله‏ى مهم نمود كه اين انقلاب از استحكام و قدرت و توانايى برخوردار است .
رحلت امام ( ره ) در شرايطى رخ داد كه همه‏ى تصميمات بنيادينى كه مى‏توانست براى جانشينان ايشان مشكل آفرين باشد و آن‏ها را به بن‏بست بكشاند ، اخذ شده بود . به ويژه در چند ماهه آخر حيات ايشان تصميماتى كه در زمينه پذيرش قطعنامه 598 شوراى امنيت ، بركنارى آيت‏الله منتظرى و صدور فرمان « بازنگرى قانون اساسى » گرفته شده بود ، راه را كاملا هموار ساخت .
از سويى ديگر ، امام با اقدامات ، پيام‏ها و نوشته‏هاى فراوان خود كه آخرين آن‏ها وصيت نامه سياسى - الهى ايشان مى‏باشد ، به اندازه‏اى سنت و رويه و دستورالعمل براى پيروان و رهروان خود باقى گذارده است كه بتوان با تكيه بر آن‏ها راه اصيل و راستين او را تشخيص داده ، انتخاب كرد .
تشييع تاريخى و بى‏نظير پيكر مطهر امام ( ره ) توسط ملت ايران كه به اعتراف رسانه‏هاى خارجى متجاوز از ده ميليون نفر در آن شركت داشتند و سرعت عمل مجلس خبرگان رهبرى ، در انتخاب « حضرت آيت‏الله خامنه‏اى » به عنوان جانشين امام و رهبر ملت ايران با اكثريت قاطع و استقبال يكپارچه اقشار مختلف جامعه از اين انتخاب به دور از هر نوع اختلاف و جناح بندى و بيعت همگانى با رهبرى جديد ، موجبات حيرت جهانيان و در عين حال يأس شديد دشمنان انقلاب را فراهم كرد و نشان داد كه همه‏ى پيش بينى‏هاى آن‏ها غير واقعى و بر اساس تحليل‏ها و نگرش‏هاى مادى بوده است .
اگر چه ملت ايران در غم از دست دادن رهبر و مقتداى خود عزادار شد و ديگر آن چهره ملكوتى در ميان ما نيست تا با قدرت معنوى زايد الوصف خود به هنگام بحران و حوادث جان‏فرسا به ما آرامش بخشد و نگذارد اختلافات درونى جامعه موجب بروز تزلزل در اركان انقلاب شود ، ولى رهنمودها و سنت‏هاى باقى مانده از آن حضرت و تلاش رهبران جامعه در ادامه راه ايشان ، نويد بخش جامعه‏ى انقلابى مى‏باشد .
ما در اين مجموعه آن چه را كه بر انقلاب گذشته است به عنوان زمينه‏ها و پيامدها و آن چه را كه در پيش دارد و بايد انجام شود با اجمال و به صورتى كلى بيان كرديم و اينك بايد ببينيم در قبال اين موهبت الهى ، وظيفه فرد فرد ما چيست . ما چه بايد بكنيم تا نه تنها به تكليف خود عمل كرده باشيم بلكه بيشترين تلاش را در حمايت از دست آوردهاى انقلاب و تحقق اهداف متعالى آن انجام داده باشيم .
آن چه را كه يك فرد مسلمان آگاه ايرانى بايد بداند اين است كه هم اكنون پرچم انقلاب اسلامى بر دوش او قرار دارد و اوست كه پيش قراول و پيشاهنگ انقلاب اسلامى جهانى مى‏باشد اين امر مسئوليتى بس سنگين به بار مى‏آورد كه هر گونه غفلتى از درك عمق آن و از قبول مشكلات آن عقوبتى سنگين به دنبال خواهد داشت . مهم‏ترين وظيفه‏اى كه بر دوش نسل حاضر ايرانى مى‏باشد اين است كه اين امانت و ميراث گران‏بها را به نحو احسن حفظ كند و در بارورى آن تلاش كرده ، به آيندگان بسپارد . براى اين كه هر چه بهتر به تكليف خود عمل نماييم بايد اصول زير را مورد توجه قرار داده و به كار بنديم :
1. هرگز در مقابل مشكلات و گرفتارى‏ها ، شكست‏ها و نابسامانى‏ها ، توطئه‏ها و رفتارهاى انحرافى مأيوس و نااميد نگشته ، با توسل به آيه شريفه قرآن كريم « و الذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا » و استعانت از پروردگار متعال و اطمينان به نصرت و يارى او ، در راه اسلام و انقلاب اسلامى با انگيزه‏ى خالص الهى ، تلاش و مجاهدت كنيم .
2. در عين حال و مهم‏تر از آن ، در تزكيه نفس كوشيده ، جهادى را كه پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله آن را جهاد اكبر ناميده است ، سرلوحه برنامه‏هاى خود قرار دهيم تا بتوانيم هم چون سربازى توانا و لايق ، در راه انقلاب اسلامى تلاش خالصانه بنماييم .
3. امروزه براى كسانى كه به عمق وظايف و مسئوليت‏هاى سنگين خود در قبال انقلاب اسلامى پى مى‏برند ، پرداختن به هر كار ديگرى جز مجاهدت براى انقلاب ، امرى نابخشودنى است . همه‏ى اوقات ما ، افكار و برنامه‏هاى ما بايد صرف مبارزه و تلاش براى پيشبرد اهداف انقلاب اسلامى شود .
4. در هر زمان و شرايطى و تحت هر نوع جو سازى ، تهمت و افترا و مسايلى از اين قبيل ، خستگى و يأس به خود راه نداده ، صحنه را خالى نكنيم كه در اين صورت ميدان را براى افراد فرصت طلب و سودجو و ناباب و نالايق بازكرده‏ايم . حضور دائم و پى‏گير در صحنه مبارزه براى مؤمنين به انقلاب ، تضمين كننده صيانت و موفقيت آن مى‏باشد .
5. در عين حال هدف اصلى از جهاد و مبارزه بايد تأمين رضاى پروردگار متعال و اداى آن چه كه امام امت ( ره ) تكليف شرعى مى‏ناميدند ، باشد . بنابراين تقواى الهى را يك هدف استراتژيك ندانيم بلكه سرلوحه مبارزه و زندگى خود قرار دهيم . هرگز اصول را فداى موفقيت‏هاى ظاهرى و زودگذر نكنيم و براى رسيدن به پيروزى‏هاى دنيايى از راه صواب و تقوا خارج نشويم .
6. با تطبيق زندگى خود با معيارهاى اسلامى، نمونه و الگويى از يك مسلمان مبارز و انقلابى ساخته باشيم و سعى كنيم كردار و گفتارمان با هم مطابقت داشته باشد .
7. بكوشيم با ارتقاى هر چه بيشترى مدارج علمى و افزايش آگاهى خود بار بيشترى از دوش جامعه انقلابى برداشته ، بدين وسيله ضمن جبران محروميت جامعه ، به تحقق سريعتر اهداف انقلاب ، كمك بيشترى كرده باشيم .
در اين صورت خداوند بزرگ هم ما را در اجراى وظايف و تكاليف خود يارى نموده ، موفق خواهد داشت .
و ما النصر الا من عند الله

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار