فضایل اخلاقی بانوی مکرم اسلام

سوم جمادی الثانی به روایتی روز شهادت حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا (سلام الله علیها) است . متن زیر برخی از فضایل اخلاقی و رفتاری آن بانوی پاکیزه نهاد را پیش چشم شما خوانندگان قرار می دهد .

1 - ابن شهرآشوب از حسن بصرى روایت كرده است كه گفت: در میان‏این امّت كسى از زهرا عابدتر نبود، او آنقدر به نماز مى‏ایستاد كه پاهایش‏ورم مى‏كرد.
2 - از امام حسن‏علیه السلام روایت شده كه فرمود: در شب جمعه مادرم رادیدم كه براى عبادت ایستاده بود. او همچنان به حالت ركوع و سجودوقیام و قعود بود كه سپیده سر زد. او براى مردان و زنان مؤمن دعا مى‏كرد.و یكایك آنها را نام مى‏برد. من از او پرسیدم: چرا براى خود دعا نمى‏كنى‏و براى دیگران دعا مى‏كنى؟ فرمود: پسرم! نخست همسایه سپس خانه.
3 - از امام صادق‏علیه السلام روایت شده است كه فرمود: روزى رسول‏خداصلى الله علیه وآله به خانه فاطمه وارد شد. فاطمه را دید كه لباسى از پشم شتر دربركرده است و به دست خویش آرد مى‏كند و درهمان حال به فرزندش شیرمى‏دهد. رسول خدا با دیدن این منظره گریست و فرمود: دخترم تلخى دنیارا به خاطر شیرینى آخرت بچش. فاطمه زهرا گفت: خداوند را براى‏نعمتهایى كه داده مى‏ستایم و به خاطر داده‏هایش ثنا مى‏گویم. پس این آیه‏فرود آمد )وَلَسَوْفَ یعْطِیكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى‏ (14)).
"و بزودى خداوند بتو ببخشد تا راضى شوى."
4 - احمد بن حنبل در مسند روایت كرده است: كه رسول خدا هرگاه به‏مسافرت مى‏رفت، آخرین كسیكه با او وداع مى‏كرد، فاطمه بود، وچون‏از سفر برمى‏گشت نخستین كسى را كه مى‏دید دخترش فاطمه بود.پیامبرصلى الله علیه وآله از جنگى برگشت و طبق معمول به خانه فاطمه رفت، دید كه‏پرده‏اى به در خانه آویخته‏اند، و دو النگوى نقره در دست حسن‏و حسین‏علیهما السلام است. آن‏حضرت از همانجا بازگشت و قدم به خانه ننهاد.فاطمه‏علیها السلام پنداشت كه پدر به خاطر دیدن پرده و النگوها به خانه آنهاداخل نشده است. پس پرده را پایین آورد و النگوها را از دست بچه‏هابیرون كرد و آنها را قطعه قطعه كرد، بچه‏ها گریستند. فاطمه آنها رامیانشان تقسیم كرد و درهمان حال كه آن دو مى‏گریستند به نزد پیامبررفتند. پیامبر آن پاره‏ها را از دست آنها گرفت و رو به ثوبان (آزاد شده‏رسول خدا و راوى همین حدیث)كرد و فرمود:
اینها را نزد بنى فلان ببر، و براى فاطمه گردن‏بندى از عصب (دندان‏جانورى دریایى) و دو النگو از عاج بخر كه اینان خاندان منند و خوش‏ندارم كه روزى پاكشان را در زندگى دنیایشان بخورند.
در روایت دیگرى آمده كه چون پرده و النگو را نزد پیامبرصلى الله علیه وآله‏آوردند فاطمه از آن‏حضرت خواست كه آنها را در راه خدا انفاق كند.پیامبر اكرم با شنیدن سخن فاطمه زهرا سه بار فرمود: "پدرش به فدایش‏او آن كار را انجام داد."
و مانند همین حدیث از امام رضا از پدرانش از على ابن الحسین‏علیهم السلام‏روایت شده است كه فرمود: اسماء بنت عمیس برایم روایت كرد كه من‏نزد فاطمه بودم كه پیامبر خدا بر او وارد شد و حضرت زهرا گردن‏بندى به‏خود آویزان كرده بود كه آن را على بن ابیطالب از بهره‏اش از غنائم جنگى‏خریده بود. پیامبر به فاطمه فرمود: مبادا مردم بگویند كه فاطمه دخترپیامبر مانند جباران لباس پوشیده است! فاطمه زهرا آن را از گردن‏درآورد و فروخت و با آن برده‏اى خرید و در راه خدا آزاد كرد،رسول خدا از این عمل فاطمه شادمان شد.
5 - شیخ صدوق از امیرمؤمنان روایت كرده است كه فرمود:
فاطمه آنقدر با مشك آب مى‏آورد كه بند مشك در سینه‏اش اثر نهاد،و آنقدر دستاس مى‏كرد كه دستش زبر شد و پینه بست، و آنقدر خانه رامى‏رُوفت كه لباسهایش گردآلود مى‏شد، و آنقدر آتش در زیر دیگ‏مى‏افروخت كه لباسهایش دودآلود و سیاه مى‏شد...
6 - فاطمه همگام با امیرالمؤمنین مشكلات زندگى را در شرایطى‏دشوار تحمّل كرد.

از امام باقرعلیه السلام نقل شده كه فرمود: "فاطمه به على تعهد داد كه‏كارهاى خانه مثل خمیر كردن و نان پختن و رُفتن را انجام دهد و على نیزبه او تعهد داد كه كارهاى بیرون از خانه را انجام دهد مانند هیزم آوردن‏وغذا تهیه كردن. روزى على از فاطمه پرسید:
آیا چیزى دارى؟ فاطمه‏گفت: سوگند به آن كسى كه حقت را بزرگ كرده سه روز است كه چیزى‏ندارم تا از شما پذیرائى كنم!
پرسید: پس چرا به من خبر ندادى؟! فاطمه گفت: زیرا رسول خداصلى الله علیه وآله‏مرا نهى كرد از اینكه چیزى از تو بخواهم او فرمود: از پسر عمویت چیزى‏نخواه، اگر چیزى آورد كه آورد وگرنه از او درخواست مكن. پس‏على‏علیه السلام از منزل بیرون رفت، مردى را دید و از او یك دینار وام گرفت،شب بود كه به طرف منزل مى‏رفت. در راه با مقداد بن اسود برخورد كردو از او پرسید چه پیش آمده كه در چنین وقتى از منزل بیرون آمده‏اى؟مقداد پاسخ داد: اى امیرمؤمنان سوگند بحق آنكسى كه حق ترا بزرگ قرارداده است، گرسنگى سبب شده كه بیرون بیایم. راوى مى‏گوید از امام‏باقرعلیه السلام پرسیدم: آیا رسول خداصلى الله علیه وآله در این موقع زنده بود؟ فرمود: آرى‏رسول خدا زنده بود.
امام على به مقداد فرمود مرا نیز گرسنگى بیرون كشانده، من یك‏دینار وام گرفتم، ولى ترا بر خود مقدّم مى‏دارم و دینار را به مقداد دادوخود به طرف خانه روانه شد. رسول خدا را دید كه در خانه نشسته‏وفاطمه هم مشغول خواندن نماز بود و چیزى سرپوشیده درمیان ایشان‏دیده مى‏شد. چون فاطمه زهرا نمازش را به پایان رساند آن چیز را به‏طرف خود كشید. امّا دیدند كاسه بزرگى پر از گوشت و نان است. حضرت‏على پرسید: این از كجا برایت آمده است؟ فاطمه پاسخ داد: از جانب‏خداست و خداوند هركه را خواهد بدون حساب روزى دهد.
رسول خدا به على فرمود: آیا نمى‏خواهى داستان كسى را كه مانند تووفاطمه بوده است برایت بازگو كنم؟ پاسخ داد: بلى. فرمود: مَثَل تو مَثَل‏داستان زكریاست كه در محراب بر مریم وارد شد و غذایى نزد او دید ازوى پرسید: مریم! این غذا از كجا آمده است؟ پاسخ داد: از جانب‏خداوند و خداوند هركه را بخواهد بى‏حساب روزى دهد.
آنان یكماه از آن ظرف غذا خوردند و این ظرف همان است كه‏حضرت قائم در آن غذا میخورد و اكنون نزد ماست."
در حدیث معتبر دیگرى آمده است كه نزدیك عید بود و لباسهاى امام‏حسن و امام حسین‏علیهما السلام كهنه شده بود از این رو به مادرشان گفتند:فرزندان فلانى براى خود لباس نو دوخته‏اند، مادر تو براى عید ما لباس نونمى‏دوزى؟ فرمود: لباس شما هم اگر خداوند بخواهد برایتان دوخته‏مى‏شود. همین كه عید رسید جبرئیل با دو جامه زیباى بهشتى نزد رسول‏خدا آمد. آن‏حضرت پرسید: برادرم جبرئیل، این چیست؟ جبرئیل‏موضوع گفتگوى امام حسن و امام حسین با حضرت زهرا را بیان كردوگفت: فاطمه بدیشان جواب داد اگر خداوند بخواهد برایتان لباس‏دوخته مى‏شود. سپس جبرئیل گفت: چون خداوند سخن فاطمه را شنیدفرمود: خوش نداریم كه سخن فاطمه را تكذیب كنیم كه فرموده بود اگرخدا بخواهد برایشان لباس دوخته مى‏شود. و از سعید حفاظ دیلمى به‏اسناد خودش از انس آورده كه گفت: رسول خداصلى الله علیه وآله فرمود: درحالى كه‏بهشتیان در بهشت به نعمت مى‏رسند و دوزخیان در دوزخ به آتش شكنجه‏مى‏شوند، ناگهان نورى در بهشت مى‏درخشد، آنان از یكدیگر مى‏پرسند:این نور چیست؟ شاید پروردگار بزرگ بر ما نظر افكنده است، رضوان‏به آنان مى‏گوید: نه بلكه على‏علیه السلام با فاطمه مزاح كرده و فاطمه‏زهرالبخندى زده و این دندانهاى زهرا است كه نور افشانى مى‏كند.(15)
7 - آن‏حضرت در عمل به اسلام و تطبیق یكایك احكام آن بر خودش‏به مرتبه والایى دست یافته بود. چون آیه: (یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُواأَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِی وَلاَ تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ...(16)) "و رسول را درمیان‏خود آنچنان كه یكى از شما، دیگرى را مى‏خواند، صدا نزنید" نازل شد،مسلمانان وظیفه یافتند كه خطابشان را نسبت به پیامبرصلى الله علیه وآله تغییر دهند،و دیگر آن‏حضرت را یا محمّد صدا نزنند! بلكه به وى بگویند: یا رسول‏اللَّه.
این كلمه‏اى بود كه پس از نزول آیه درباره رسول اكرم، شیوع یافت.
در واقع این دستور براى كسانى بود كه به خاطر تحقیر نام پیامبرصلى الله علیه وآله،بدون اداى هیچ گونه احترامى نسبت به نام وى او را صدا مى‏زدند.
فاطمه نیز، با شنیدن این آیه، شیوه صدا زدن پیامبر را تغییر داد. اوپیش از این، آن‏حضرت را ابتاه (اى پدر) صدا مى‏زد. امّا با نزول این آیه‏او را همواره یا رسول اللَّه خطاب مى‏كرد.
چون پیامبر كلمه رسول اللَّه را از دهان فاطمه شنید از او در این باره‏سؤال كرد، زهرا گفت: چون مى‏خواهم فرمان خدا را اطاعت كنم. پیامبرفرمود: من دوست دارم از دهان تو همان كلمه "پدر" را بشنوم.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار