خورشید دو عالم

کودکی

بیش از 1400 سال پیش، در روز هفده ربیع الاول، کودکی در شهر مکه چشم به جهان گشود. پدرش عبدالله در بازگشت از سفر شام، در شهر مدینه فوت کرد و نتوانست فرزند تازه به دنیا آمده¬ی خود را زیارت کند. مادرش آمنه بود که بنا به رسم آن زمان، برای او دایه¬ای به نام حلیمه گرفت تا او را بزرگ کند.حلیمه محمد را به بیرون از شهر برد. او زن پاک و مهربانی بود و بسیار به حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) علاقه داشت. کسی نمی¬دانست این کودک یتیم که کسی او را برای بزرگ کردن نمی-پذیرفت، روزگاری پیامبر می¬شود. پس از پنج سال محمد نزد مادرش آمنه رفت و همراه او به زیارت قبر پدرش به شهر مدینه رفتند. در راه برگشت، آمنه از دنیا رفت و محمد در شش سالگی مادرش را هم از دست داد و به نزد پدر بزرگش رفت. عبدالمطلب با نوه¬ی خود، محمد بسیار مهربان بود. دو سال بعد پدر بزرگش هم از دنیا رفت و محمد در هشت سالگی نزد عموی خویش ابوطالب رفت. ابوطالب پدر حضرت علی(علیه السّلام) بود و تا لحظه¬های آخر عمرش در کنار محمد(صلی الله علیه و آله) بود و در سخت¬ترین و بدترین لحظات که بزرگان قریش برای نابودی حضرت محمد تلاش می¬کردند، کنار او ایستاد.

نوجوانی و جوانی

آرامش و رفتار و چهره¬ی نورانی حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) از زمان نوجوانی در میان دیگر هم سالانش کاملاً مشخص بود و به قدری ابوطالب او را دوست داشت که همیشه می¬خواست با او باشد و دست نوازش بر سرش بکشد و نگذارد درد یتیمی او را آزار دهد. در دوازده سالگی بود که عمویش او را برای سفری تجاری به شام برد. در همین سفر به شهری رسیدند و در آن جا توقف کردند. ابوطالب به راهبی مسیحی به نام بحیرا برخورد کرد. بحیرا وقتی حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) را دید، از روی نشانه¬هایی که درکتاب¬های مقدس خوانده بود، با اطمینان گفت این همان پیامبر آخرین است و ابوطالب را قسم داد که او را از دشمنان به ویژه یهودیان دور نگه دارد؛ زیرا در آینده کارهای بزرگی را انجام خواهد داد. دوران نوجوانی محمد(صلی الله علیه و آله)، با پاکی و درستی همراه بود، همتا نداشت و به اندازه¬ای مورد اعتماد همه بود که به محمد امین مشهور شد. امین؛ یعنی درستگار و امانت دار. در پانزده سالگی در یکی از جنگ¬های قریش با طایفه¬ی هوازن شرکت کرد و از عمویش نگهبانی و پاسداری می¬کرد. عربستان، آن سال¬ها مرکز بت¬پرستی بود. افراد با قبیله¬ها بت¬هایی از چوب و سنگ می¬ساختند و آن ها را می¬پرستیدند، اما محمد(صلی الله علیه و آله) با بت¬ها دشمن بود و خود را از بت و بت-پرستی همچنان پاک نگه داشت.

ازدواج حضرت محمد(صلی الله علیه و آله)

وقتی محمد به امانت¬داری و پاکی شهره¬ی شهر شده بود، زن ثروتمندی به نام خدیجه دختر خویلد که عفت و تقوایی بی-نظیر داشت، خواست محمد(صلی الله علیه و آله) را برای تجارت به شام بفرستد و از سود تجارت، سهمی به محمد(صلی الله علیه و آله) بدهد. محمد(صلی الله علیه و آله) نیز این پیشنهاد را پذیرفت. خدیجه شیفته¬ی صداقت و امانت محمد شد و به وی پیشنهاد ازدواج داد. محمد(صلی الله علیه و آله) نیز قبول کرد. خدیجه تمام ثروتش را به محمد(صلی الله علیه و آله) داد. خانه¬ی خدیجه پیش از ازدواج پناه¬گاه و جایگاه تهی¬دستان و بی¬نوایان بود و بعد از ازدواج نیز همچنان به مردم فقیر کمک می¬کرد.محمد جز در کارهای خیر و کمک به بیچارگان قدمی برنمی¬داشت. بیشتر اوقات به خارج مکه و به غار حرا می¬رفت؛ در آن جا با خدا راز و نیاز می¬کرد؛ در آفرینش و خلقت¬های خدا تفکر می¬کرد تا سال¬ها گذشت.

آغاز بعثت

محمد(صلی الله علیه و آله) قبل از شب 27 رجب در غار حرا به راز و نیاز با خدا پرداخت و در آن شب بزرگ، جبرییل فرشته وحی مأمور شد آیاتی برای محمد(صلی الله علیه و آله) بخواند و مقام پیامبری را به او ابلاغ کند. محمد(صلی الله علیه و آله) در این هنگام چهل سال داشت.(( اِقرأ بِاسم رَبکَ الَذی خَلَق)). محمد درس نخوانده بود و سواد نداشت ، ولی جبرییل از او خواست بخواند و محمد (صلی الله علیه و آله خواند. این آیات سرآغاز مأموریت او بود. محمد(صلی الله علیه و آله) از کوه پایین آمد و سرگذشتش را به خدیجه گفت. خدیجه او را دلداری داد و بعد از این، محمد (صلی الله علیه و آله) ابتدا همسرش و پسر عمویش علی(صلی الله علیه و آله) را به دین اسلام فراخواند و بعد عده¬¬ی دیگری به حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) ایمان آوردند و حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) در ابتدا مردم را به طور مخفیانه با اسلام آشنا می¬کرد و آن ها را به اسلام دعوت می¬کرد، ولی بعد از سه سال به فرمان خدا دعوت خویش را آشکار کرد.بنابراین، یک میهمانی ترتیب داد و حضرت علی(علیه السّلام) که آن سال پانزده سال داشت، به حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) کمک کرد. میهمانی برگزار شد. محمد فرمود: (( من از طرف خدا برای شما پیغامی دارم که بت پرستی و شرک را رها کنید و به خدای یگانه که همه¬ی ما را آفریده، ایمان بیاورید و ...)) وقتی سخنان محمد پایان یافت، تنها علی(علیه السّلام) بود که از او حمایت کرد و فرمود: (( ای پیامبر خدا من آماده¬ی پشتیبانی از شما هستم.)) ابولهب در همان آغاز دعوت به مخالفت با محمد(صلی الله علیه و آله) پرداخت و تا آخر عمر خویش به این رفتار ناپسند ادامه داد. بعدها که دعوت حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) عمومی شد، بر تعداد این مخالفان افزوده شد و کارهای زشت¬تر و ناپسند آن ها هر روز تکرار می¬شد. ابوجهل یکی از این افراد گناه¬کار بود که خار و خاشاک روی سر مبارک حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) می¬ریخت. با همه¬ی این سختی¬ها، حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) در برابر آن ها مانند کوه می-ایستاد و همیشه و هر جا کنار مردم می¬نشست و از احکام الهی و اسلام با آن ها سخن می¬گفت.

دعوت جهانی

می¬دانیم که براساس آیات قرآن، دین اسلام دینی کامل است و همه¬ی دستورهای خداوند برای زندگی بهتر ما انسان¬ها آمده است. حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) مأموریت داشت همه¬ی مردم جهان را به اسلام دعوت کند. بنابراین، نامه-ای به سران کشورهای بزرگ جهان مانند خسرو پرویز( پادشاه ایران)، هرقل(امپراتور روم) مقوقس(فرمانروای مصر) و چند کشور دیگر نوشت که هنوز نامه¬های حضرت موجود است. متن این نامه¬ها کوتاه بود و پیامبر از آن ها خواسته بود به اسلام ایمان آوردند، چرا که در صورت اطاعت نکردن از خدا، دچار عذاب الهی خواهند شد.

آخرین پیام پیامبر

چند ماه از عمر گران¬بهای پیامبر باقی نمانده بود. سال دهم هجری بود و بیش از صد هزار نفر عازم سفر حج بودند. پیامبر به همراه مردم راهی سفر حج شد و آداب سفر و زیارت را به مردم یاد داد و مراسم حج پایان یافت. در راه بازگشت به مدینه به محلی به نام غدیر رسیدند و خدا از حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) خواست آخرین پیام الهی را به مردم برساند. در آن سرزمین، پیامبر از مردم خواست همه گرد هم آیند تا دین خود را با این پیام کامل کند. او دست علی(علیه السّلام) را بالا برد و فرمود: (( ای مردم! بعد از من این علی مولای شماست.)) و مردم در آن روز که 18 ماه ذی حجه بود، با علی(علیه السّلام) بیعت کردند.

قرآن و عترت

پیامبر در حدیثی فرمود: (( من دو امانت گران¬بها را میان شما می¬گذارم؛ یکی قرآن و دیگری عترت(اهل بیت) است. از آن¬ها پیروی کنید که هرگز گمراه نخواهید شد.)) قرآن، همان کتاب جامع و معجزه¬ی پیامبر است که در مدت 23 سال بر او نازل شد و شامل 114 سوره و 6400 آیه است و تاکنون به بیش از صد زبان دنیا ترجمه شده است. این کتاب برای همه¬ی زمان¬ها و همه مردم راهنمایی کامل است. عترت همان خاندان بزرگوار پیامبر است. علی و فاطمه و فرزندان آن ها. محمد(صلی الله علیه و آله) پیامبر مهر و مهربانی ، دو ماه بعد از بازگشت از سفر حج در مدینه وفات کرد و همه مسلمانان را یتیم و خانه¬نشین کرد. ایشان در کنار مسجدی که خود ساخته بود، مدفون شد و امروز با آن گنبد خضراء، زیارتگاه بیش از یک میلیارد مسلمانان جهان است و هر روز بر دوستدارانش افزوده می¬شود.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار