جنگ هشت‏ساله و دفاع مقدس

قسمت دوم و پایانی

.....آنچه كه ملت ما پس از گذشتن دوران سخت جنگ هشت‏ساله بايد مورد تدبر قرار بدهد، اين است كه اين جنگ را چه كسى به وجود آورد، و چرا به وجود آورد، و چه شد كه موفق نشد؟ اين، سه نقطه‏ى اساسى است.

به وجود آورندگان جنگ

سؤال اول: جنگ را چه كسى به وجود آورد؟ نمى‏شود گفت جنگ را فقط عراق به وجود آورد. همه‏ى قراين از اول كار نشان مى‏داد كه استكبار پشت سر عراق است؛ او را كمك نظامى كردند؛ از لحاظ تبليغاتى به او كمك كردند و شوراى امنيت را در خدمت متجاوز قرار دادند. با اين‏كه جنگِ به اين اهميت در اين نقطه‏ى حساس واقع شده بود، اما روزهايى گذشت كه سازمان ملل در آن روزها، هيچ عكس‏العملى نشان نداد؛ اين عادى نيست. در حمله‏ى عراق به كويت، بعد از چند ساعت شوراى امنيت موضعگيرى كرد؛ اما در حمله‏ى عراق به ايران، تا وقتى كه تانكهاى عراقى پيشروى مى‏كردند، شوراى امنيت ساكت و تماشاچى نشست؛ بعد از آن‏كه هزاران كيلومتر را تصرف كرده بودند، شوراى امنيت يك كلمه حرف زد، كه آن هم تقبيح تجاوز نبود؛ عراق را ملامت نكرد كه چرا تجاوز كرده و جنگ را شروع كرده است؛ به دو طرف گفت كه حالا بياييد دست از جنگ بكشيد و آتش‏بس كنيد! يعنى درحقيقت، تثبيت عراق در اراضى اشغالى ما. البته ما قبول نكرديم و آن قطعنامه را رد كرديم. ....
شرق و غرب پشت سر عراق قرار داشتند. تقريباً تمام اروپا به عراق كمك كردند...... بنابراين، جنگ را رژيم عراق به تنهايى به وجود نياورد - رژيم عراق يك عامل بود - جنگ را همه‏ى دنياى استكبارى و من تبع او به وجود آوردند؛ اين امروز چيز روشنى است و احتياج به بحث زيادى ندارد.

از بین بردن نظام اسلامی؛ هدف دشمن

سؤال دوم: چرا جنگ را به وجود آوردند؟ اين هم امر روشنى است: جنگ را به وجود آوردند، تا نظام اسلامى را از بين ببرند، يا وادار به تسليم كنند؛ براى آنها فرقى نمى‏كرد. مى‏خواستند يا جمهورى اسلامى به خاطر اشغال و گرفتاريهاى جنگ ساقط بشود، يا اگر ساقط نمى‏شود، همان‏طورى كه بيشتر كشورهايى كه به اين مصيبتها دچار مى‏شوند و بالاخره رو به يك قدرتمند مى‏كنند و پيش او دست دراز مى‏كنند، شايد ملت ايران و امام عظيم‏الشأن اين ملت هم مجبور بشوند در مقابل دشمنان تسليم بشوند، دست دراز كنند و بگويند خيلى خوب، ما تسليم هستيم؛ نگذاريد ديگر عراق اين‏قدر ما را بكوبد. بدون ترديد هدفشان اين بود؛ اما اين آرزو هم به دلشان ماند.
اگر ايران در مقابل امريكا تسليم مى‏شد، جنگ زود تمام مى‏شد. البته مصيبت سلطه‏ى امريكا، صد برابر از مصيبت جنگ سخت‏تر است. مصيبت تسلط بيگانه، از مصيبت هر گونه جنگى با هر خسارتى، براى يك ملت سنگين تر و سخت‏تر است. امروز ببينيد با رژيم عراق چگونه برخورد مى‏كنند. همين كه مسلط شدند، همين‏كه در مقابلشان تسليم انجام گرفت، استكبار ديگر هيچ حدى نمى‏شناسد. از ايستادگى مردم است كه اينها حساب مى‏برند و مجبورند حريم بگيرند. هر ملتى كه كوچكترين نشانه‏ى تسليمى از خود در مقابل استكبار نشان داد، باخت؛ باختى بسيار سنگين. هدفشان اين بود كه جمهورى اسلامى را وادار به تسليم كنند؛ ولى نتوانستند.
بعد از هشت سال جنگ، لازم نيست ما قسم و آيه بخوريم كه در جنگ پيروز شده‏ايم. پيروزى در جنگ مگر چيست؟ اگر دشمنى با آن حجم قدرت و با آن عظمت مادّى به يك ملت حمله كند، هشت سال هم عليه او مبارزه كند، اما بعد از هشت سال همه چيز مثل روز اول باشد؛ نه يك قدم از سرزمين اين ملت دست ديگرى باشد، نه اين ملت كوچكترين تحميلى را از دشمن قبول كرده باشد، آيا اين پيروزى اين ملت نيست؟ ملت ما با جوانانش، با رزمندگانش، با ارتش و سپاه و بسيج مردميش، با عشاير دلاورش، با مردم كوچه و بازارش، با خانواده‏هاى ايثارگرش، با زنان و مردان آگاه و هوشيارش، با شجاعت و ايمان و توكل بى‏نظير رهبر عظيم‏الشأنش، توانست در مقابل امريكا و اروپا و شوروىِ آن روز و امپراتورى شرق و غرب بايستد و بعد از هشت سال همه‏ى آنها را وادار بكند كه به پيروزى ملت ايران و به شكست خودشان اعتراف كنند.

عوامل پیروزی در جنگ: توکل بر خدا و وحدت کلمه و فداکاری جوانان ملت

و اما سؤال سوم: چه شد كه اين پيروزى به دست آمد؟ برادران و خواهران عزيز در سراسر كشور! چه شد كه شما پيروز شديد؟ آيا جز ايمان شما، توكل شما به خدا، تصميم شما براى ايستادگى در مقابل دشمنان خدا، وحدت كلمه‏ى شما - كه به هيچ وسيله‏يى نتوانستند آن را در هم بشكنند - فداكارى قهرمانانه‏ى جوانان شما؛ جوانانى كه در عين جوانى، از لذتهاى دنيا گذشتند و تسليم وسوسه‏ها نشدند؛ و پدر و مادرى كه از جوانانشان گذشتند و تسليم وسوسه‏ى محبت و عشق به اولادشان نشدند؛ و بى‏اعتنايى به زخارف دنيا و نگريستن به هدف عالى - يعنى سربلندى اسلام و مسلمين - پيروزى ملت ايران عامل ديگرى داشت؟ اگر ايران در آن روزى كه دشمن از همه طرف به آن حمله كرد، به شرق يا به غرب، به امريكا، به اروپا، به شوروى رو مى‏آورد، باز هم پيروز شده بود؟ نمى‏گذاشتند پيروز بشود. جنگ تمام مى‏شد، اما جنگ بدون پيروزى و بدون افتخار؛ سلطه‏ى خودشان را بر اين ملت از سر مى‏گرفتند.

استكبار جهانى همچنان در فكر سلطه است‏

برادران و خواهران عزيز! تقريباً سيزده سال از پيروزى انقلاب و ريشه‏كن شدن سلطه‏ى امريكا از اين كشور مى‏گذرد؛ اما امريكا و استكبار جهانى همچنان در فكر اين هستند كه سلطه‏ى خودشان را به هر شكلى كه بتوانند، به اين ملت برگردانند. بدانيد كه دشمنان خدا از اسلام و ايمان و وحدت كلمه‏ى شما مردم راضى نيستند؛ از اين‏كه شما پشت سر مسؤولان كشور، پشت سر قرآن و اسلام، پشت سر نشانه‏ها و پرچمهاى دين حركت كنيد، ناراضى هستند. دشمن، اين‏طور زندگى را نمى‏پسندد. شما فرهنگ استكبارى را در دنيا به هم زده‏ايد. امروز كار بر استكبار مشكل شده است....

فرزای ازبیانات مقام معظم رهبری در خطبه‏هاى نماز جمعه‏ى تهران‏ 1370/7/5

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار