معلم وارث پيغــــمبران است

اخبار ایران و جهان

•مقالات•خانواده•نکته ها و نوشته ها

تبلیغات در سایت

مقالات برتر

• ازدواج و رضایت از زندگی

• بحثهای اول زندگی

• توصیه هایی برای بارداری...

• فاطمه زهراء درکلام محمّد...

• چند توصیه براي مصرف و...

• هاليوود و تروريسم

• كدام جوان؟ كدام سينما؟

• اثرات مهم درخت مسواک

• جنگ عليه سرطان با سبزيجات

• خواص دارويي زيتون

• نكاتي در باره چاي سبز

• گلابي ضد كم خوني

• دل نوشته هایی درباره...

• دلت را به چه چيز بسته‌اي؟

• انقلاب مهدي(عج) و نزول...

• وهابیّت و بهائیّت در...

• دنیا در عصر ظهور

• پاسخ به پرسشی درباره...

• فواید گلاب

• هدف از آفرینش جهان چیست

• شبهاتي پيرامون ملاقات...

• کشتارها در هنگامه ظهور

• بررسی شبهات مهدویّت

• مردان پرخاشگر تر از زنان...

• من حق ندارم به همسرم...

دفعات نمایش: 104

چهارشنبه 9 اردیبهشت 1388

معلم وارث پيغــــمبران است

معلم عزيز ، استاد بزرگوار، تو را به چه مانند كنم . دل درياييت لبريز از آرامش است همچون كوه استوار از حوادث روزگار ايستاده اي و همچون ابر، باران پر شكوه معرفت بر چمن هاي دشت دانش آموختگي فرو مي ريزي . خورشيد نگاهت گرمابخش وجود ما وحرارت كلبه ي سرد يأس و نااميدي و ارمغان شور و شعف است . غنچه ي تبسمي كه از گلستان لبهاي تو مي رويد، طراوت لحظه هاي ابهام و زيبا يي بخش خانه ي وجود ماست . كلام روح بخش و دلنشين تو موسيقي دلنوازي است كه بر گوش جان مي نشيند و اهنگ زندگي را به شور در مي آورد. رواني به لطافت گلبرگهاي ارغوان داري كه از احساس و شور و شعف لبريز است . دستهاي روشنت سپيدي خود را از گل بوسه هاي گچ گرفته و شمع وجودت از نيروي ايمان و انسانيت شعله ور است . سرخي شفق ، تابش آفتاب ، نغمه ي بلبلان ، صفاي بستان ، آبي درياها ، همه و همه را مي توان در تو خلاصه نمود . معناي كلام اميد بخش تو همچون نسيم صبحگاهان نشاط بخش روح خسته ماست . علم آموزي و صبر ايمان را از پيامبران به ارث برده اي و به حقيقت وارث زيبايي ها بر گستره ي گيتي هستي . قدوم سبز تو سبزينه ي كوچه باغ هاي زندگي و صفا بخش خاطر پر دغدغه ي ماست . طپش قلب تو آهنگ خوش هستي و جوشش نشاط در غزل شيواي زندگي است . تو روشنايي بخش تاريكي جان هستي و ظلمت انديشه را نور مي بخشي . ‹‹ و ما يستوي الاعمي والبصير . و لا الظلمات ولا النور ›› وهرگز كافر تاريك جان كور انديش با مومن انديشمند خوش بينش يكسان نيست وهيچ ظلمت با نور يكسان نخواهد بود . چگونه سپاس گويم مهرباني ولطف تو را كه سرشار از عشق ويقين است . چگونه سپاس گويم تأثير علم آموزي تو را كه چراغ روشن هدايت را بر كلبه ي محقر وجودم فروزان ساخته است . آري در مقابل اين همه عظمت و شكوه تو مرا نه توان سپاس است ونه كلام وصف . تنها پروانه ي جانم بر گرد شمع وجودت ، عاشقانه چنين مي سرايد : معلم كيمياي جسم و جان است ... مــعلم رهنماي گمرهان است.... شـده حك بر فراز قله ي عشق .... معلم وارث پيغــــمبران است