رازگويي علمي از وجود موجودات زنده در آسمانها
پی نوشتها
[1]شورا / 29 .[2] رحمن /29.[3] نحل /49.[4] اسراء / 44.[5] طلاق /12.[6] انبياء/4.[7] صافات / 6ـ 8.[8] ترجمه اين آيه از : مهندس جعفر رضاييفر، قرآن و آخرين پديدههاي علمي، ص 133.[9] براي اطلاعات بيشتر از هيئت جديد و قديم ر.ك: مبحث حركت خورشيد در همين نوشتار. [10] ايزاك آسيموف، اكتشافات قرن بيستم (سيارات)، ص 67ـ68، ترجمه علي رضا توكلي صابري. [11] استاد حسين نوري، دانش عصر فضل، ص 168 به نقل از اطلاعات، 7/7/1343.[12] استاد حسين نوري، دانش عصر فضا، ص 168، از دانستنيهاي جهان علم، 227 نقل ميكند. [13] همان، ص 167.[14] القرآن و العلم الحديث ، ص 200 ـ 214.[15] همان، ص 209.[16] قرآن و علم امروز، ص 221 ـ 222 و دراصل عربي كتاب: اضواء من القرآن علي الانسان و نشأة الكون ، مكتبة دارالفتح، دمشق 1390 هـ ، ص 228. [17] همان، ص 222 و 223. [18] شوري /29.[19] برگرفته از الميزان، ج 18، ص 58.[20] برگرفته از تفسير نمونه، ج 20، ص 436ـ439. [21] سفينة البحار. ج 2، ص 574ماده « نجم» از تفسير علي بن ابراهيم نقل ميكند. [22] القرآن و العلم الحديث ، ص 214 ـ 216. [23] قرآن و علم روز، ص 229.[24] الكشاف ، ج 4، ص 225، المكتب الاعلام الاسلامي، قم ، 1416 ق. [25] فخر رازي، التفسير الكبير، ج 27، ص 171، طبع سوم ، بيتا، بينا، بيجا.[26] دانش عصر فضا، ص 168ـ169.[27] استاد علامه سيد محمد حسين طباطبائي، اعجاز قرآن، ص 15، ويراسته علي رضا ميرزا محمد. [28] عباسعلي محمودي، ساكنان آسمان از نظر قرآن ،ص 95ـ99.[29] ر.ك: تفسير نمونه، ج 1، ص 165ـ166.[30] ر.ك: مصطفي زماني،پيشگوييهاي علمي قرآن، ص 34ـ35، انتشارات پيام اسلام،1350 ش. [31] ر.ك: مصطفي زماني،پيشگوييهاي علمي قرآن، ص 34ـ35، انتشارات پيام اسلام،1350 ش.[32] ر.ك: مفردات راغب اصفهاني، ماده علم. [33] ر.ك: تفسير نمونه، ج 1، ص 30.[34] تفسير المنار، ج 1، ص 51.[35] ر.ك: تفسير نمونه، ج 25، ص 45 و نيز اطيب البيان، ج 13، ص 198 وتفسير صافي، ج 5، ص 229 و نورالثقلين،ج 5، ص 420. [36] انبياء/4.[37] رحمن /29.[38] ر.ك: دكتر محمد جمال الدين الفندي، شگفتيهاي اعجاز در قرآن كريم، ترجمه سيد حسين ميردامادي، انتشارات بنياد پژوهشهاي اسلامي، آستان قدس رضوي، 1371 ش، ص 139ـ140.[39] القرآن و العلم و الحديث ، ص 215.[40] عبدالغني الخطيب ، قرآن و علم امروز، ص 228ـ238، ترجمه دكتر اسدالله مبشري. (عبارت فوق در ص 230 است.) [41] صافات /8.[42] مهندس جعفر رضايي فر، قرآن و آخرين پديدههاي علمي (اعجاز علمي قرآن)، ص 133ـ135.[43] تفسير نمونه، ج 19، ص 18.[44] طلاق /12.[45] مقايسه آي ميان تورات،انجيل، قرآن و علم ،ص 189ـ192.[46] همان، ص 198 و 199.[47] ر.ك: تفسير الميزان، ج 19، ص 326 و نيز تفسير اطيب البيان، ذيل آيه طلاق/12. و نيز بحث هفت آسمان در همين نوشتار.
نويسنده:دكتر محمد علي رضائي اصفهاني