|
برخى رانندگان، وسائلى را كه احتمال مىدهند در جاده مورد نيازشان باشد همراه خود برمىدارند، (از قبيل زنجير چرخ، جك، چرخ اضافه، چراغ سيار) و بعضى بىخيال به جاده مىروند، چيزى با خود برنمىدارند. به هر حال، يا نيازى به اين وسائل پيش مىآيد و يا پيش نمىآيد. اگر نيازى نبود، رانندهاى كه آنها را برداشته، ضررى نكرده فقط چند كيلو بار اضافه حمل كرده است ولى اگر به آن وسائل نياز شد، كسى كه آنها را برنداشته در وسط جاده چه خواهد كرد؟
آرى، شرط عقل آن است كه انسان نسبت به حوادث احتمالى، پيشبينى لازم را بكند. بعد از اين مثال به سراغ دين مىرويم؛
پيامبران از حساب و كتاب پس از مرگ در قيامت خبرهايى داده و دستوراتى دادهاند. گروهى پذيرفته و گروهى منكر شدهاند. كسانى كه پذيرفتهاند در شبانهروز چند دقيقهاى با خدا گفتگو كرده و نماز مىخوانند. در سال چند روزى غذاى ظهر را تا به غروب تأخير انداخته و از انجام برخى كارها دورى كردهاند. بر فرض كه حساب و كتابى در كار نباشد، چه ضررى كردهاند و چه چيزى را از دست دادهاند؟ ولى كسانى كه به نداى انبيا گوش ندادند، اگر با حساب دقيق خداوند برخورد كنند و دستشان خالى باشد، چه خواهند كرد؟
آرى، عاقل كسى است كه حتى اگر يقين به قيامت ندارد به خاطر حساب و كتاب، خود را آماده كند و هشدارهاى انبيا را جدى بگيرد.
هنگامى كه فرعون تصميم گرفت موسىعليه السلام را بكشد، يكى از اطرافيان فرعون كه ايمان خود را كتمان كرده بود گفت: آيا كسى را كه مىگويد پروردگار من اللّه است و دلائل روشنى براى شما آورده، مىكشيد؟ اگر دروغ بگويد به ضرر خودش خواهد بود (و كارى به حكومت شما ندارد) ولى اگر راست بگويد، آن قهر و عذابى را كه به منكران وعده مىدهد به شما خواهد رسيد. «اِن يك كاذباً فعليه كِذبُه و اِن يَكُ صادقاً يُصِبكم بَعض الّذى يَعِدكم»
|