|
يكى از راههاى شناخت عيوب خود، تفكر و تعمق در رفتارهاى روزانه است. در پايان هر روز با نگاهى منصفانه و در عين حال انتقادى، كارهاى روزانه خود را بررسى كنيد و نقاط ضعف خود را يادداشت نماييد هيچ كس بهتر از خود انسان به رفتار، انگيزهها و نيتهاى كار خود آشنا نيست لذا اگر عيب و اشكالى- حتى در نيّت قلبى- باشد، خود فرد به آن واقف است. بنابراين بهترين قاضى درباره كارهاى انسان، خود اوست بَلِ اَلْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
.
راه ديگر شناخت عيوب خود، تذكر دوستان صميمى و دلسوز است. در صورتى كه در افكار و انديشهها يا اعمال و رفتار شما عيب و ايراد مشاهده كرد. آن را به شما تذكر دهد تا به اصلاح آن بپردازيد. در روايت آمده است: المؤمن مرآة المؤمن مؤمن آيينه ديگر مؤمنين است» چنان كه آينه، عيب و ايراد شخصى را كه جلوى او ايستاده، تذكر مىدهد، دوست و مؤمنين ديگر نيز عيوب رفتارى و افكارى ديگران را تذكر مىدهند و در اصلاح هم ديگر مىپردازند. مناسب است در پايان هفته يا هر چند مدت يك بار، كنار هم بنشينيم و خيرخواهانه و از روى دلسوزى و علاقه، نقاط ضعف و عيوب گذشته به يك ديگر، تذكر دهيم. امام صادق (ع) مىفرمايند: احب اخوانى من اهدى الىّ عيوبى بهترين دوستان من كسى است كه عيوب من را به خودم تذكر دهد».
|