|
در صورتى مى توان گفت وجود برخى از چيزها بى فايده است كه به تمام جزئيات و خصوصيّات يك موجود و ارتباط آن با ساير موجودات، احاطه دقيق علمى داشت، به طورى كه هيچ يك از خصوصيّات آن بر انسان پوشيده نباشد; در اين صورت مى توان گفت كه آن موجود بى فايده است و اثرى در نظام آفرينش ندارد; در حالى كه انسان درباره موجوداتى كه آن ها را بى فايده مى پندارد، اطّلاعات اندكى دارد; علاوه بر اين، براساس دلايل قطعى عقلى و نقلى، خداوند حكيم است و هيچ كارى بدون حكمت و مصلحت انجام نمى دهد; پس هيچ چيزى را خداوند بدون فايده نيافريده است. چيزى كه هست ما فوايد بسيارى از چيزها را نمى دانيم و ندانستن دليلى بر نبودن نيست.
|