|
در روايتى از فاطمهى زهرا (علیها السلام) سؤال شد: «براى زنان چه چيز بهتر است؟» در جواب فرمودند: «براى زنان بهترين چيز آن است كه مردان را نبينند و مردان نيز آنان را نبينند»،(1). اين عقيدهى فاطمهى زهرا (علیها السلام) دربارهى زنان مىباشد كه در برابر مردان بيگانه و نامحرم چگونه حريم را نگه دارند و از اختلاط و معاشرت و برخورد با مردان نامحرم چگونه پرهيز كنند. البته روشن است كه اين گونه روايات اين نكته را گوشزد مىكند كه بهتر است زنان بدون جهت و ضرورت خود را در معرض ديد مردان نامحرم قرار ندهند. اين پيام حضرت اوّل در زندگى عملى خود آن بانوى بزرگ تبلور مىكند. امام موسى بن جعفر (علیه السلام) از پدرانش نقل فرموده است كه امير مؤمنان على (علیه السلام) فرمود: فرد نابينايى اجازه خواست كه به منزل فاطمه (علیها السلام) وارد شود، آن گرامى خود را از او پوشيده داشت رسول خدا (علیها السلام) به او فرمود: چرا خود را پوشيده داشتى در حالى كه نابيناست و ترا نمىبيند؟ عرض كرد: اگر او مرا نمىبيند من او را مىبينم، و نيز رايحه و عطر را مىبويد و شامّهاش سالم است. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود: گواهى مىدهم كه تو پارهى تن منى،(2). پس حضرت عقيده و پيام خود را در برابر برخورد با نامحرمان با سيرهى عملى خود امضا و ابلاغ مىكند و گرنه ابتلا به گناه از ساحت قدوسى آن بانوى مقدس و معصوم، فرسنگها فاصله دارد به راستى اگر اين يك پيام را زنان جامعه عمل كنند و در برابر نامحرمان از خود نمايى دست بكشند و خود نيز از نامحرم گرايى بپرهيزند، جامعه در چه سطحى از نزاهت و طهارت باقى مىماند؟ البته راجع به عصمت امامان و حضرت زهراء (علیها السلام) بايد گفت آنان نيز مانند ساير انسانها در معرض وسوسه شيطان قرار مىگيرند. امّا از چنان قدرت ايمانى بهرهمندند كه آنان در صدد دفع شيطان بر مىايند و وسوسه شيطان به آنان راه پيدا نمىكند.
بنابراين مصونيت آنان از گناهان و مكروهات و متشابهات، همراه با اراده و اختيار است. و ارزش و ثواب آنان به همين جهت است كه در حالى كه شرايط انسانى دارند از گناه و اشتباه مصون و معصوم مىباشند،(3)
پىنوشت
(1) (كشف الغم، ج 2، ص 23 و 24 و مناقب شهر آشوب، ج 3، ص 119 و منتهى الامال، ص 161 به نقل از كتاب چهارده معصوم اثر مؤسسهى در راه حق، ص 27)
(2) (بحار، ج 43، ص 91 و ريا حين الشريفه، تاليف شيخ ذبيح الله محلاّتى، چاپ اسلاميه تهران، ج 1، ص 216 و منتهىالامال، ص 161 و 162 به نقل از همان، ص 26)
(3) (رجوع كنيد به كتاب «بانوى نمونهى اسلام» اثر آيةاله ابراهيم امينى و «چهارده معصوم (علیهم السلام)» اثر موسسه در راه حق.
|