|
براى تفاوت قائل شدن بين اعتماد به نفس و غرور لازم است ابتدائاً تعريفى هم از اعتماد به نفس و هم از غرور بنماييم تا اين كه راه تشخيص آن دو از هم روشن شود.
در تعريف جامعى از اعتماد به نفس آمده است كه اعتماد به نفس يعنى، خود را باور داشتن، باور به توانايى و قابليت خود در عمل كردن، اطمينان به توانايى خود در دنبال كردن فعاليتها و ثابت قدم بودن، باور به توانايى خود در عبور از موانع، باور به توانايى خود براى درخواست كمك از ديگران در مواقع لزوم، باور به توانايى خود در ايجاد ارتباطى معنادار و محبتآميز با ديگر انسانها، باور به توانايى خود در يافتن عشق، تفاهم، مهر و شفقت در هر موقعيتى به خصوص در مواقع دشوار و بالاخره باور به وجود خود به عنوان اشرف مخلوقات كه روح الهى در او دميده شده است و او خليفه و جانشين خدا در روى زمين مىباشد.
تعريف غرور: غرور احساس بزرگى است كه هماهنگ است با آنچه كه با هواى نفس موافق بوده منشأ آن چند چيز مىتواند باشد: 1- جهالت يعنى، اعتقاد قلبى شخص به اين كه عمل او خير و صلاح است، در حالى كه در واقع چنين نيست.
2- وسوسههاى شيطانى، پيروى از هواى نفس و شهوات.
3- پيروى از غضب و انتقامجويى.
4- دوستى دنيا و دنياطلبى.
حال با توجه به تعريفى كه از اعتماد به نفس و غرور مطرح شد به نظر مىرسد كه اعتماد به نفس و غرور دو مقوله متفاوت و جدا از هم مىباشد چرا كه ممكن است فردى مغرور باشد ولى اصلاً اعتماد به نفس نداشته باشد و همينطور به عكس، اگر آن فرد داراى اعتماد به نفس، پس از ارزيابىها و قابليتهاى خود، آنها را فضل و رحمتى از جانب خدا بداند و عامل اساسى آن را به خدا نسبت دهد در اين صورت ديگر هواى نفسى باقى نمىماند تا دچار غرور شود. بنابراين، مىتوان گفت، آن احساس بزرگى كه چه بسا اطمينان و آرامش در افراد مغرور ايجاد مىنمايد كه يك اطمينان و آرامش غيرطبيعى و نابهنجار است كه در نهايت ممكن است افراد مغرور و فريبخورده را به هلاكت و نابودى بكشاند. به همين خاطر، مشاهده مىشود كه غرور در قرآن و روايات به شدت مورد نكوهش و سرزنش قرار گرفته است كه شما به طور مثال مىتوانيد به سورههاى: لقمان 33- حديد 14 و 20- آلعمران 185 مراجعه نماييد.
|