|
پاسخ اين سئوال كه بايد آنرا براي «عدهاي» يك سئوال گيج كننده ناميد، در خود قرآن آمده است، آري در خود قرآن، زيرا قرآن مي گويد اين كتاب براي عدهاي مايه همهگونه افتخار و ترقي است، و براي بعضي موجب انحطاط و بدبختي!!
«ذالِكَ الكِتابُ لارَيْبَ فيه هُديً لِلْمُتَّقين.» بقره/2
«فَامَّا الذّينَ آمَنوا فَزادَتْهُمْ ايماناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرون. وَ اَمَّا الذين في قُلوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً اِلي رِجْسِهِمْ وَ ماتُواوَهُم كافِرون» توبه/125 و 126
[اين كتابي است خالي از هرگونه شك و ترديد، وسيله هدايت است براي پرهيزكاران ...]
[اما كسانيكه ايمان دارند، هنگاميكه آيات آنرا ميشنوند به ايمان آنها ميافزايد و شاد ميشوند، ولي آنها كه دلهايشان «مريض و بيمار» است بر پليدي آنها ميافزايد تا آنجا كه بيايمان از جهان ميروند !...]
فرق افراد با ايمان و بيايمان (يا ضعيف الايمان) در واكنشي كه در برابر آيات قرآن نشان ميدهند، بسيار روشن است، آنها كه ايمان بقرآن دارند، آنرا يك برنامه عالي زندگي و يك داروي حيات بخش ميدانند، چطور ممكن است «بيمار» از داروي حياتبخشي كه بتأثير آن ايمان دارد چشم بپوشد؟
بنابراين آنها تمام اصول زندگي خود را با قرآن منطبق ميسازند.
ولي آنها كه اين حقيقت را كاملا درك يا باور نكردهاند و بگفتة قرآن دلهاي آنها بيمار است، نه تنها اصول زندگي خود را با دستورهاي عالي قرآن تطبيق نميكنند، بلكه بسيار ميشود براي توجيه تبهكاريهاي خود، قرآن را دستاويز قرار ميدهند و حقايق آنرا بميل خود تفسير و تحريف ميكنند و همين سوءاستفاده باعث ميشود كه بيشتر سقوط كنند و بر پليدي آنها افزوده شود.
|