|
ا نيز متقابلاً به شما خواهر محترم و دانشجوى گرامى عرض سلام و خسته نباشيد داريم. شما در سؤال اول خود فرموديد كه بزرگترين درگيرى من با رشته تحصيلىام مىباشد و از طرف ديگر مىفرمائيد من رشتهام را دوست دارم و علاقه زيادى به رياضى دارم اما گاهى اوقات احساس پوچى مىكنم. به نظر مىآيد رشته تحصيلى شما و درس رياضى مشكل اصلى شما نيست لذا بايد ديد كه آن احساس پوچى ناشى از چه عواملى است اگر آن عوامل شناسائى شود و برخورد مناسبى با آن اتخاذ گردد قطعاً مشكل برطرف مىشود. احتمالاتى كه مىتوان براى اين مشكل شما بر شمرد عبارتند از: 1- روشن نبودن هدف نهايى در زندگى به عبارت ديگر هر كسى اهدافى را در زندگى خود دنبال مىكند. اگر اهداف يا هدف نهايى انسان در زندگى شخصى نباشد دچار سر در گمى، پوچى و نابسامانيهاى زيادى مىشود گزافه نيست اگر بگوييم بسيارى مشكلات افراد در زندگى به خاطر عدم شناخت لازم به هدفهاى درست زندگى نشأت گرفته است، يا نمىدانيم به كدام سو بايد برويم يا مىدانيم و مقصد را مىشناسيم اما عواملى مانند هوسها و اميال ما را به اين سو و آن سو سوق مىدهد. اگر كسى هدفش در زندگى روشن باشد هم مسير و جهت حركت او معلوم است و هم داراى انگيزه و نشاط لازم براى رسيدن به هدف مىباشد و همچنين معيار شخصى براى ارزشيابى حركت و فعاليتهاى خود دارد. بنابراين يكى از راههاى نجات از پوچى و سردرگمى تعيين اهداف در زندگى است.
2- احتمال ديگر اين است كه فقدان آگاهىهاى لازم براى دستيابى به هدف نهايى مىتواند عامل ديگرى براى سر در گمى انسان در زندگى باشد براى اين كه بتواند به اهداف خود برسد نياز به سه نوع آگاهى دارد: 1- آگاهى به منازلى كه انسان بايد طى كند تا به هدف خود برسد 2- آگاهى نسبت به ابزار و وسايل حركت و شيوه استفاده از آنها 3- آگاهى از موقعيت و وضعيت بالفعلى كه انسان در ابتداء حركت و در طول حركت دارد.
با توجه به دو احتمالى كه براى مشكل مطرح شده در سؤال اول مطرح شد توجه به اين نكته ضرورى است كه انسان با افعال اختيارى خودش مىتواند هر روز گامى مثبت براى رسيدن اهداف خودش بردارد يا بالعكس با هر روز با اعمال منفى خودش يك گام با اهداف واقعى خود فاصله بگيرد و از مقصد خود دورتر شود بنابراين ملاك براى رسيدن به هدف انجام اعمال اختيارى است به عبارت ديگر سرنوشت انسان در گرو اعمال و رفتارهاى آزادانه و اختيارى خود انسان مىباشد با توجه به آنچه گفته شد اين مطلب روشن مىشود آنچه براى نجات از سرگردانى و پوچى مهم است تعيين اهداف نهايى در زندگى و انتخاب اعمال و رفتارى كه باعث دستيابى به آن هدف باشد در شرايط فعلى جامعه ما هر كسى در هر زمينهاى كه بتواند به مردم خدمت كند مىتواند رضايت الهى را به دست آورد و با هر عمل خيرخواهانه خودش مىتواند يك قدم به هدف نهايى انسان كه همان قرب و رضوان الهى است دست پيدا كند پزشك با معالجه خودش، روحانى با انجام مسؤوليتهايى كه دارد، كشاورز با توليد محصولات كشاورزى، معلم با تعليم و تربيت دانشآموزان، كارگر با كار و زحمات خود و دانشجو با تلاش و پشتكار خود جهت كسب مهارتهاى علمى و حرفهاى و كسب آمادگيهاى لازم جهت خدمت به جامعه انسان و حركت در مسير الهى. آنچه مهم است و به اعمال ارزش مىبخشد يا اين كه اعمال ما را از بين مىبرد و يا ارزش آن را كاهش مىدهد نيّت خالص مىباشد و انجام تكليف و وظيفهاى كه بدوش انسان گذاشته شده و هر كار مشروعى مىتواند انسان را به كمال واقعى خودش برساند امّا اگر هدف انسان مشخص نباشد و آگاهىهاى لازم براى رسيدن به آن هدف را نيز نداشته باشد و اعمال اختيارى خود را با قصد قربت و به عنوان وظيفه و تكليف و احساس مسؤوليت انجام ندهد علم توحيد هم نمىتواند انسان را به كمال برساند بلكه موجب دورى انسان از خداوند مىشود.
|