|
يكم. فرق خدا با اولياي الهي (پيامبر و ائمه)، در اين است كه او خالق است و آنان مخلوق و بنده او هستند. غير خداوند - حتي در عاليترين مرتبه وجودي - وابسته به خداوند است و تمام كمالات و تأثيرگذارياش از اراده الهي سرچشمه ميگيرد. بر همين اساس در بعضي از زيارتها ميخوانيم: «لا فرق بينك و بينها الا انهم عبادك و خلقك فتقها و رتقها بيدك، بدؤها منك و عودها اليك» ؛ «فرقي بين تو و آنان نيست؛ جز اينكه آنان بنده و مخلوق تواند و امورشان به دست تو است. آغاز و انجامشان به سوي تو است و ...». مفاتيح الجنان، دعاي هر روز ماه رجب.
دوّم. صفات خداوند - از جمله شنيدن كه كنايه از علم او است - ذاتي است؛ ولي علم امامان اعطايي از سوي خدا است و آنان به اذن و اراده و قدرت او ميشنوند. شنيدن آنان با خواست خدا و متكي به اراده و قدرت او است.
بنابراين هيچ منعي ندارد كه همان گونه كه خداوند صداي ما را ميشنود و از حاجتهاي ما آگاه است، امامان معصوم نيز - كه مخلوق و بنده اويند - صداي ما را بشنوند. اين امر منافاتي با عبوديت و مخلوق بودن آنان ندارد.
|