|
دعاى سحر از حضرت رضا (علیه السلام) روايت شده و ايشان از جد اطهرشان حضرت باقر (علیه السلام) آن را نقل مىفرمايند و مىگويند كه حضرت باقر (علیه السلام) اين دعا را در سحرهاى ماه مبارك رمضان مىخواندهاند.
اصولاً دعا مغز عبادت و نشانگر اوج خصوع و نهايت خاكسارى و كمال بندگى است و اولياى الهى در اين ميدان گوى سبقت را از ديگران ربوده و از همه در اين وادى پيشتازتر بودهاند در دعاى سحر حضرت باقر (علیه السلام) مشام جانشان را با عطر صفات و اسماء و كمالات بىانتهاى الهى معطر كرده و به فرموده مرحوم علامه طباطبايى همه جمال و جلال و عظمت و نور و بهاء و شرف و قدرت و ساير اسماء و صفات الهى را از خداوند درخواست مىكنند و در دل شبهاى نوارانى و عطر آگين ماه رمضان كه ماه استجابت دعا و نزول رحمت الهى و آراسته شده انسان به صفات و اسماى ربوبى است خدا گونه شدن و راه يابى به مقام قرب و كمال بندگى را متناسب با ادارك و معرفتى كه به آن انوار تابناك دارند از خداوند متعال درخواست مىنمايند و به ما نيز تعليم و آموزش مىدهند كه چگونه دعا كنيم و چگونه آداب بندگى را در محضر پاك ذوالجلال رعايت نموده و چه چيزى را از آن كريم بىزوال در خواست نماييم.
|