|
در قرآن مجيد شهاب ثاقب به عنوان وسيلهاى براى دور كردن شياطين از آسمان آمده است. شهاب به معنى شعلهاى از آتش افروخته و يا شعلههاى آتشين كه در آسمان شب به صورت خط ممتد برخى اوقات ديده مىشود و ثاقب به معنى نافذ و سوراخ كننده است.
اما مقصود از اين آيات معنى ظاهرى آن نيست. مرحوم علامه طباطبايى در تفسير الميزان، ج 14، ص 138 مىفرمايد: آنچه به عنوان احتمال مىتوان گفت، اين است كه اين گونه بيانات در كلام الهى از قبيل مثالهايى است كه براى روشن شدن حقايق غيرحسى در لباس حسى ذكر مىشود و امثال اين تعبيرات در قرآن فراوان است. بنابراين منظور از آسمان كه جايگاه فرشتگان است، عالم ملكوتى و ماوراء طبيعى است و منظور از نزديك شدن شياطين براى استراق سمع و رانده شدن آنها به وسيله شهاب، آن است كه آنها مىخواهند به جهانِ فرشتگان نزديك شوند تا از اسرار خلقت و حوادث آينده آگاهى يابند، ولى فرشتگان شياطين را با انوار ملكوتى كه تاب تحمل آن را ندارند مىرانند.
توجيه ديگرى در تفسير نمونه، ج 11، ص 49- 51 آمده كه قابل توجه است و آن اين كه: منظور از آسمان، آسمان حقايق و معنويت و ايمان است و شياطين همان وسوسهگران هستند كه مىكوشند به اين محدوده راه يابند و به اغواى مؤمنانِ به حق بپردازند، اما مردان الهى و رهبران حق از پيامبران و امامان گرفته تا دانشمندان متعهد با امواج نيرومند علم و تقوا و قلمشان به آنها هجوم مىبرند و آنها را از نزديك شدن به اين آسمان مىرانند.
براى آگاهى بيشتر ر. ك: ج 11، ص 4- 51 و ج 19، ص 19- 22.
|