مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار

الف. راه اثبات حقانيّت شيعه دوازده امامى تنها از طريق شيعه بمعناى عام و يا شيعه اثنى عشر به معناى خاص نيست. بلكه در كتب روائى و سنن اهل سنت نيز به امامت دوازده‏گانه بعد از رسول خدا (ص) تصريح شده است. بر اساس روايات زيادى كه از رسول الله (ص) بر دوام امامت مهدى (ع) و استمرار آن تا قبل از قيامت آمده است اين موضوع را آشكار مى‏سازد كه امامت مهدى در دايره معتقدات شيعه اثنى عشر مى‏گنجد. براى روشن شدن مسئله به بعضى از رواياتى كه در كتب عامّه در مورد ائمه اثنى عشر آمده است اشاره مى‏شود.
1. قال رسول‏الله (ص): انّ هذا الامر لا ينقضى حتّى يمضى فيهم اثنا عشر خليفة اين امر (دين اسلام) به سر نيايد تا دوازده خليفه و جانشين را پشت سر گذارد» 2. قال رسول‏الله (ص): لا يزال امر الناس ماضياً ما وليهم اثنا عشر رجلاً. كلّهم من قريش تا آن كه دوازده مرد بر آنها فرمان برانند كار مردم پيوسته بگذرد. كه همگى آنان از قريش هستند.».
3. قال رسول‏الله (ص): انّ عدة الخلفاء بعدى عدة نقباء موسى شمار جانشينان من به تعداد نقباى موسى است».
4. لا يزال هذا الدين قائماً حتى يكون عليكم اثنا عشر خليفه تا وقتى كه دوازده خليفه و جانشين بر شما حكومت كنند دين پيوسته برپاست».
براى آگاهى بيشتر در اين زمينه ر. ك: صحيح مسلم، ج 3، كتاب الامارة.
5. در منتخب كنز العمال از جابر بن سمره چنين نقل شده كه «بر اين امت دوازده خليفه حكومت خواهند كرد به عدد نقباء بنى اسرائيل»،(1).
6. پيامبر اسلام (ص) در مورد ائمه دوازده‏گانه بيان صريح دارند الائمة بعدى اثنى عشر، تسعة من صلب الحسين و التاسع مهديّهم،(2).
نظير اين روايات را كه از اهل سنت در مورد تعداد ائمه (ع) وارد شده است مى‏توانيد در كتب ذيل مطالعه كنيد.
1. ينابيع المودة، ص 44.
2. البداية و النهاية، ج 6، ص 247.
3. سنن ابن ماجه، ج 2 1367 4085.
4. مسند احمد بن حنبل، ج 1 183 645.
5. سنن ابى داود، 4 107.
بنابراين نصوصى كه از پيامبر اكرم (ص) در مورد تعداد ائمه (ع) وارد شده است و اهل سنت و شيعه آن را نقل كرده است، حقانيت شيعه اثبات مى‏شود. و اضافه بر آن در مورد امامت ائمه دوازده‏گانه (ع) چه بصورت دسته جمعى و چه به صورت فرداً به فرد نصى وارد شده است و هر يك از امامان امام بعد از خود را معرفى كرده است و امام بدون نص امام نيست.
ب. اكثريت شيعه كه اقليت‏هاى (زيديه و اسماعيليه) از آن منشعب و جدا شده‏اند شيعه اماميّه و دوازده امامى است، پس از رحلت امام سجاد (ع) اكثريت شيعه به امامت، امام محمدباقر (ع) معتقد شدند، و اقليّتى به پسر ديگر امام سجاد يعنى زيد شهيد گرويدند. و پس از رحلت امام محمدباقر (ع) شيعيان به امامت جعفر صادق (ع) معتقد شدند و پس از درگذشت امام صادق (ع) اكثريت فرزندش امام موسى كاظم (ع) را امام هفتم دانستند و جمعى اسماعيل پسر بزرگ امام صادق (ع) را كه در حال حيات پدر خود درگذشته بود امام گرفتند و از اكثريت شيعه جدا شده و به نام اسماعيليه معروف گشتند و بعضى پسر ديگر آن حضرت عبدالله افطح» و بعضى فرزند ديگرش «محمد» را پيشوا گرفتند و بعضى در خود آن حضرت توقف كرده آخرين امامش پنداشتند. و پس از شهادت امام موسى كاظم (ع) اكثريت شيعه فرزندش امام رضا (ع) را امام هشتم دانستند و برخى در امام هفتم توقف كردند كه به «واقفيه» معروفند بعد از امام هشتم تا امام دوازدهم انشعاب قابل توجهى به وجود نيامد،(3).
بنابراين شيعه در تاريخ اسلام در زمان پيامبر (ص) و بعد از آن به كسانى اطلاق مى‏شود كه به امامت على و اولاد آن امام (ع) اعتقاد داشته‏اند. و شاخه‏هاى زيدى و اسماعيليه و امثال اينها به مرور زمان به علل مختلف و انگيزه‏هاى متعدد (سياسى، اقتصادى) بوجود آمده‏اند. وبراى پى بردن به حقانيت آنها اطلاع از اصول و عقايد و فروع آنها لازم است.
براى آگاهى بيشتر در اين مورد ر. ك: (شيعه در اسلام، علاّمه محمدحسين طباطبايى) خلاصه سخن آن كه عدد 12 در روايات اهل سنت و شيعه براى ائمه بعد از پيامبر (ص) ذكر شده است و فرقه‏هاى شيعى غير از دوازده امامى توجيهى براى نظر خود ندارند اضافه بر اينكه پس از اثبات امامت على (ع) امامت ائمه بعدى به تصريح امام قبل مى‏باشد و هر يك از فرقه‏هاى شيعه (غير از دوازده امامى) در صورتى كه به كلمات امام مورد قبول خود مثلاً امام صادق (ع) رجوع كنند خواهند ديد كه تصريح به امامت امام بعد خود كرده و راويان اين روايات منحصر در شيعه دوازده امامى نيست. به عنوان نمونه نگاه كنيد(4)
پى‏نوشت‏
(1) (منتخب كنز العمال)
(2) (كفاية الاثر 23، نقل از موسوعه الامام على بن ابيطالب، ج 2، ص 48)
(3) (شيعه در اسلام، علامه طباطبايى)
(4) بحارالانوار، ج 48، ص 12 تا ص 28.