|
در قرآن به رجعت به معناى رجوع كسى به اين دنيا در موارد زيادى اشاره شده است . اينك به برخى از نمونه هاى آن اشاره مى كنيم :
1- خداوند متعال مى فرمايد:الم تر الى الذين خرجوا من ديارهم و هم الوفا حذر الموت فقال لهم الله موتوا ثم احياهم(1) ؛((آيا نديديد كسانى را كه از ترس مرگ از ديار خود بيرون رفتند كه هزاران تن بودند ، خداوند فرمود: بميريد ، همه مردند ، سپس آنان را زنده كرد.))
آيه اشاره به زنده شدن هفتاد هزار خانوار دارد كه بر اثر طاعون از دنيا رفته بودند. (2)
2- خداوند مى فرمايد:فقلنا اضربوه ببعضها كذلك يحيى الله الموتى و يريكم آياته لعلكم تعقلون(3) ؛((پس دستور داديم كه پاره اى از اعضاى آن گاو را بر بدن كشته بزنيد تا ببينيد كه خداوند اين گونه مردگان را زنده خواهد نمود و قدرت كامل خويش را آشكار خواهد ساخت شايد شما به خرد درآييد)).
آيه مربوط به كشته بنى اسرائيل است كه به قدرت خداوند زنده شد. (4)
3- خداوند مى فرمايد:و اذ قلتم يا موسى لن نؤ من لك حتى نرى الله جهرة فاخذتكم الصاعقه و انتم تنظرون * ثم بعثناكم من بعد موتكم لعلكم تشكرون(5) ؛((و به بياد آريد وقتى را كه گفتيد: اى موسى ما به تو ايمان نمى آوريم مگر آنكه خدا را آشكارا ببينيم پس صاعقه سوزان بر شما فرود آمد و آن را به چشم خود مشاهده كرديد. سپس شما را بعد از مرگ برانگيختيم باشد كه خدا را شكر گزاريد)).
آيه مربوط به برخى از قوم حضرت موسى عليه السلام است كه تقاضاى رويت خدا را به چشم را كردند كه اين خواسته سبب نزول عذاب و مرگ آنان شد ولى خداوند بار ديگر آنها را زنده كرد. (6)
4- و نيز مى فرمايد:او كالذى مر على قرية و هى خاوية على عروش ها قال انى يحيى هذه الله بعد موتها فاماته الله مائة عام ثم بعثه(7) ؛((يا به مانند آن كسى كه به دهكده اى گذر كرد كه خراب و ويران شده بود ، گفت : به حيرتم كه خداوند چگونه اين مردگان را دوباره زنده خواهد كرد. پس خداوند او را صد سال ميراند و سپس زنده اش كرد)).
آيه مربوط به يكى از انبياى الهى است كه پس از صد سال دوباره زنده شد. (8)
5- خداوند از حضرت عيسى حكايت كرده كه فرمود::و احيى الموتى باذن الله(9) ؛((من مرده را به اذن خدا زنده مى كنم)).
طبرى مى گويد:((حضرت عيسى عليه السلام مردگان را به دعايش زنده مى كرد)). (10) مطابق روايات نبوى كه هر آنچه در امت هاى پيشين اتفاق افتاده در اين امت نيز واقع خواهد شد مساءله رجوع به دنيا بعد از مرگ در اين امت نيز امرى واقع شدنى است .
پی نوشتها:
1- سوره بقره ، آيه 243.
2- درالمنثور ، ج 1 ، ص 311؛ جامع البيان ، ج 2 ، ص 797.
3- سوره بقره ، آيه 73.
4- درالمنثور ، ج 1 ، ص 79؛ جامع البيان ، ج 1 ، ص 509.
5- سوره بقره ، آيات 55 و 56.
6- درالمنثور ، ج 1 ، ص 70؛ كشاف ، ج 1 ، ص 27.
7- سوره بقره ، آيه 259.
8- كشاف ، ج 1 ، ص 295؛ درالمنثور ، ج 1 ، ص 331؛ جامع البيان ، ج 3 ، ص 40.
9- سوره آل عمران ، آيه 49.
10- جامع البيان ، ج 3 ، ص 375.
منبع : موعود شناسی و پاسخ به شبهات، علی اصغر رضوانی، انتشارات مسجد مقدس جمکران
|