|
جواب:
پاسخ : بر اساس دعاي حضرت ابراهيم(عليهالسلام) همه ذريه صالح و عادل آن حضرت به مقام امامت رسيدند؛ البته امامت دو قسم است: امامت ملكوتي كه به ولايت مربوط است و امامت مُلكي كه رهبري و اداره امور را برعهده دارد.
مهمترين مقام همان امامت ملكوتي است؛ امامت ملكوتي به معني عقايد، اخلاق، اعمال و عبادات انسانهاست كه به عالم بالا صعود ميكند: ﴿اِليهِ يصعدُ الكلمُ الطيّبُ﴾.[1] امامت ملكوتي سلوكي معنوي است كه به مسلك، راهنما، صراط مستقيم و رهبر نياز دارد. صراط مستقيم همان حق ممتدي است كه بين عبد و مولا كشيده شده است.
راهنماي قافله عظيم عقايد، اخلاق و عبادات، عقيده، خُلق و عبادت معصوم است؛ يعني نماز امام پيشاپيش همه نمازهاست و نمازهاي امّت به دنبال آن بالا ميرود. عقيده امام پيشاپيش حركت ميكند و عقايد امّت به دنبال آن است. دليل اينكه گفته ميشود، كسي كه اول وقت نماز ميخواند، به امام زمانش اقتدا كرده، اين است كه چون امام زمان(عليهالسلام) اول وقت نماز ميخواند، مثل اين است كه انسان به آن حضرت اقتدا كرده است. در غير اين صورت، ممكن است امام در جايي باشند كه افق آن متفاوت باشد، بنابراين در شرق و غرب عالم، هركس نماز اول وقت بخواند، به امام زمانش اقتدا كرده است.
پس امامت ملكوتي، يعني رهبري اخلاق، عقايد و اعمال، و بالاتر از همه، رهبري ارواح امت به عقيده، خُلق و عملِ امام موصوف است، چون همه اين امور صفات ارواح است و ارواح اگر بخواهند صعود كنند، روح طيّب امام معصوم(عليهالسلام) پيشاپيش و راهنماي اين كاروان است.
پس امام ارواح، روح امام است و امام عقايد و اخلاق، عقيده و خُلق امام؛ همه ذرّيه صالح و معصوم ابراهيم(عليهالسلام) چنين امامت ملكوتياي را دارا هستند كه بالاترين و برجستهترين آن به اهلبيت(عليهمالسلام) مربوط است كه وجود مبارك صديقه كبراٍّ از مصاديق بارز اين انوار پاك به شمار ميآيد.
امّا امامت مُلكي كه به معني رهبري امور اجرايي است، به تماس با مردم و شركت در جنگ و صلح نياز دارد و به مردها مربوط است و شامل زنها نميشود
|