|
ابن تیمیه مى گوید: « قهرکردن و کنار کشیدن فاطمه(س) از ابوبکر کارى پسندیده نبود و از کارهایى نیست که بتوان به خاطر آن حاکم را مذمّت نمود، بلکه این عمل به جرح و طعن فاطمه(س) نزدیک تر است تا این که مدح باشد»(1).
در پاسخ باید گفت که: اوّلا: موضوع قهر کردن و کنار کشیدن حضرت زهرا (علیها السلام) از آن جهت که آن حضرت فاطمه(س) به نصّ قرآن و حدیث معتبر نبوى(صلى الله علیه وآله) معصومه است و به غضب او خدا و رسول به غضب درآمده، همانطور که پیامبر(ص) فرمود:« یا فاطمة! إنّ الله یغضب لغضبک و یرضى لرضاک» که این حدیث را بسیارى از علماى عامه در کتب حدیثى خود نقل کرده اند؛ از قبیل:
1 ـ ابن ابى عاصم(2)؛2 ـ حاکم نیشابورى(3)؛3 ـ ابوالقاسم طبرانى(4)؛4 ـ دولابى(5)؛5 ـ ابن عساکر دمشقى(6)؛6 ـ محبّ الدین طبرى(7)؛7 ـ ابن حجر هیثمى(8).
ثانیاً: اگر جمله: «یا فاطمة! إنّ الله یغضب لغضبک و یرضى لرضاک» در صحاح ستّه نیامده ولى شبیه این مضمون در صحیح بخارى وارد شده است.
بخارى به سند خود از مسور بن مخرمه نقل کرده که رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: « فاطمة بضعة منّی فمن أغضبها فقد اغضبنی».(9) «فاطمه پاره تن من است پس هر کس او را به غضب درآورد به طور حتم مرا به غضب درآورده است».
مى دانیم که هر کس شخصى را به غضب درآورد او را اذیت و آزار داده است. در نتیجه پیامبر(صلى الله علیه وآله) به جهت غضب دخترش فاطمه (علیها السلام) اذیت و آزار شده است. در قرآن کریم آمده است:( إِنَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللهُ فِی الدُّنْیا وَالآْخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِیناً).(10) « آنها که خدا و پیامبرش را آزار مى دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور ساخته، و براى آن ها عذاب خوارکننده اى آماده کرده است».(11)
منابع
1. منهاج السنة، ج 4، ص 244.
2. الآحاد و المثانى، ج 5، ص 363.
3. المستدرک على الصحیحین، ج 3، ص 167.
4. المعجم الکبیر، ج 1، ص 108 و ج 22، ص 401.
5. الذریّة الطاهرة، ج 1، ص 120.
6. تاریخ دمشق، ج 3، ص 156.
7. ذخائر العقبى، ج 1، ص 39.
8. مجمع الزوائد، ج 9، ص 203.
9. صحیح بخارى، ج 3، ص 1361.
10. سوره احزاب، آیه 57.
11. علی اصغر رضوانی، سلفی گری و پاسخ به شبهات، ص 112.
|