|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| طرح سوال : | |
در منابع شیعه روایاتى وجود دارد که عصمت ائمه علیهم السلام را از زبان خود آن حضرات ثابت مىکند و حتى روایاتى از رسول خدا (ص) و امیرمؤمنان (ع) وجود دارد که ایشان از کلمه «عصمت» براى خود و سایر ائمه استفاده کردهاند.
از آن جائى که روایت در این باره بسیار زیاد است، ما فقط به یک روایت از امام رضا (ع) اکتفا مىکنیم.
شیخ صدوق در کتاب کمال الدین، معانى الأخبار، الأمالى و عیون اخبار الرضا (ع) روایت جامع و کاملى را از امام رضا علیه السلام در باره امامت نقل مىکند که امام در فرازهاى از آن، عصمت ائمه( ع) ثابت مىکند:
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ الْمُتَوَکِّلِ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ الْقَاسِمُ بْنُ الْعَلَاءِ، قَالَ: حَدَّثَنِی الْقَاسِمُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ أَخِیهِ عَبْدِ الْعَزِیزِ بْنِ مُسْلِمٍ؛ وَحَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِیُّ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْمَرْوَزِیُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو حَامِدٍ عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِیمَ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْقَاسِمِ الرَّقَّامِ، قَالَ: حَدَّثَنِی الْقَاسِمُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ أَخِیهِ عَبْدِ الْعَزِیزِ بْنِ مُسْلِمٍ، قَال: کُنَّا مَعَ الرِّضَا (علیه السلام) بِمَرْوَ، فَاجْتَمَعْنَا فِی الْجَامِعِ یَوْمَ الْجُمُعَةِ فِی بَدْءِ مَقْدَمِنَا، فَأَدَارُوا أَمْرَ الْإِمَامَةِ وَ ذَکَرُوا کَثْرَةَ اخْتِلَافِ النَّاسِ فِیهَا، فَدَخَلْتُ عَلَى سَیِّدِی (علیه السلام) فَأَعْلَمْتُهُ خَوَضَانَ النَّاسِ فِی ذَلِکَ، فَتَبَسَّمَ (علیه السلام) ثُمَّ قَالَ: یَا عَبْدَ الْعَزِیزِ، جَهِلَ الْقَوْمُ وَ خُدِعُوا عَنْ أَدْیَانِهِم....
... الْإِمَامُ أَمِینُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِی خَلْقِهِ، وَ حُجَّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ، وَ خَلِیفَتُهُ فِی بِلَادِهِ، وَ الدَّاعِی إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الذَّابُّ عَنْ حُرَمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، الْإِمَامُ هُوَ الْمُطَهَّرُ مِنَ الذُّنُوبِ، الْمُبَرَّأُ مِنَ الْعُیُوبِ، مَخْصُوصٌ بِالْعِلْمِ، مَوْسُومٌ بِالْحِلْمِ، نِظَامُ الدِّینِ وَ عِزُّ الْمُسْلِمِینَ وَ غَیْظُ الْمُنَافِقِینَ وَ بَوَارُ الْکَافِرِین...
وَ إِنَ الْعَبْدَ إِذَا اخْتَارَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِأُمُورِ عِبَادِهِ، شَرَحَ صَدْرَهُ لِذَلِکَ، وَ أَوْدَعَ قَلْبَهُ یَنَابِیعَ الْحِکْمَةِ، وَ أَلْهَمَهُ الْعِلْمَ إِلْهَاماً، فَلَمْ یَعْیَ بَعْدَهُ بِجَوَابٍ وَلَا یُحَیَّرُ فِیهِ عَنِ الصَّوَابِ، وَ هُوَ مَعْصُومٌ مُؤَیَّدٌ مُوَفَّقٌ مُسَدَّدٌ، قَدْ أَمِنَ الْخَطَایَا وَ الزَّلَلَ وَ الْعِثَارَ وَ خَصَّهُ اللَّهُ بِذَلِکَ لِیَکُونَ حُجَّتَهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ شَاهِدَهُ عَلَى خَلْقِهِ وَ «ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ».
عبد العزیز بن مسلم گوید: در زمانى که امام على بن موسى الرضا (ع) در مرو بود، خدمت او رسیدیم، در آغاز ورودمان روز جمعه در مسجد جامع گرد آمدیم، و موضوع امر امامت را در میان گذاشته و در اطراف آن به گفتگو پرداختیم، کسانى که حاضر بودند، اختلافات بسیارى را که در باره امامت یاد آور شدند، من به حضور سید خود امام رضا(علیه السلام) مشرف شدم و دیدگاههاى مردم را در باره امامت به عرض او رسانیدم، آن حضرت لبخندى زد و فرمود: اى عبد العزیز بن مسلم، این مردم نادانند، و از دین خود فریب خوردهاند...
امام، امین خدا است در میان خلقش، و حجت او بر بندگانش، و خلیفه او در بلادش، و دعوتکننده به سوى او، و دفاعکننده از حقوق او است، امام از گناهان پاک، و از عیبها بر کنار است، به دانش مخصوص، و به خویشتندارى نشانه دار است، موجب نظام دین و عزت مسلمین، و خشم منافقین و هلاک کافرین است...
هر گاه باریتعالى به خاطر امور بندگانش، شخصى را برگزیند، به او شرح صدر عطا کرده، چشمههاى حکمتها را در قلب او جارى مىسازد و علم به او الهام مىنماید. پس از آن، در جواب دادن عاجز نمىشود، و از صدق و ثواب منحرف نمىشود.
امام، معصوم و محفوظ است از گناه، قول و فعل او با درستى و صدق همراه، و از خطاها و لغزشها ایمن است، خداوند این ویژگىها را به امام داده است تا بر بندگان او حجت و بر خلق او شاهد و گواه باشد، و «این فضل خداست که به هر کس بخواهد (و شایسته بداند) مى بخشد و خداوند صاحب فضل عظیم است».[1]
منابع
[1] - الصدوق، ابوجعفر محمد بن علی بن الحسین (متوفاى381هـ)، کمال الدین و تمام النعمة، ص675 ـ 681، تحقیق: علی اکبر الغفاری، ناشر: مؤسسة النشر الاسلامی ( التابعة ) لجماعة المدرسین ـ قم، 1405هـ؛
http://valiasr-aj.com/fa/page.php?frame=1&bank=maghalat&id=163
همو: الأمالی، ص773 ـ 778، تحقیق و نشر: قسم الدراسات الاسلامیة - مؤسسة البعثة - قم، الطبعة: الأولى، 1417هـ؛
عیون اخبار الرضا (ع)، ج2 ص195 ـ 199، تحقیق: الشیخ حسین الأعلمی، ناشر: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات ـ بیروت، 1404هـ ـ 1984م؛
معانی الأخبار، ص96 ـ 101، ناشر: جامعه مدرسین، قم، اول، 1403 ق.
| جواب : | | | |
|
|
|
|
|
|