|
بله، زيرا لازمة خداشناسى و خداپرستى اين است كه انسان را به هدفهاى مافوق ماديات وابسته مىكند و او را در راه هدفهاى عالى خود با گذشت مىنمايد، بر خلاف ماترياليسم كه طبيعتاً آدمى را با ماده و ماديات و آنچه مربوط به حيات فردى و شخصى آن هم در حدود شؤون مادى زندگى است پاى بست مىكند.
بعلاوه، تاريخ نشان مىدهد كه همواره پيامبران و پيروان آنها بودهاند كه در مقابل فرعونها و نمرودها و صاحبان قدرت به پاخاستهاند و قدرتهاى اهريمنى را در هم كوفتهاند. پيامبران بودند كه با نيروى ايمان، از طبقة محروم و استثمار شده قدرتى عظيم عليه «ملأ» و «مترفين» به وجود مىآوردند.
قرآن كريم در سورة قصص مىفرمايد:
«و نريد ان نمنَّ على الَّذين استضعفوا فى الارض و نجعلهم ائمَّةً و نجعلهم الوارثين. و نمكِّن لهم فى الارض و نرى فرعون و هامان و جنود هما منهم ماكانوا يحذرون(1) ما مىخواهيم بر خوار شمردهشدگان در زمين منت نهيم و آنها را پيشوا و وارث موهبتها و قدرتهايى كه ستمگران به زور تصاحب كردهاند، قرار دهيم و قدرت و نيروى آنها را (كه قدرت و نيروى ملى است) در زمين مستقر سازيم و به فرعون و هامان (سمبلهاى زور و استبداد) به دست اين خوارشمردهشدگان، آن را بنمايانيم كه از آن پرهيز مىكردند».
در جاى ديگر مىفرمايد:
«و كايِّن من نبىٍّ قاتل معهم ربِّيّون كثيرٌ فما وهنوا لما اصابهم فى سبيل الله و ما ضعفوا و ما استكانوا و الله يحبُّ الصّابرين. و ما كان قولهم الّا ان قالوا ربَّنا اغفرلنا ذنوبنا و اسرافنا فى امرنا و ثبِّت اقدامنا وانصرنا على القوم الكافرين. فآتيهم الله ثواب الدُّنيا و حسن ثواب الآخرة و الله يحبُّ المحسنين(2) چه بسيار پيامبرانى كه مردان الهى بسيارى به همراهى آنها به پيكار برخاستند و به هيچ وجه بر اثر سختيها و مصائبى كه به آنها در راه خدا رسيد، سست نشدند و ضعيف نگشتند و آهنگ زارى سر ندادند. آرى، خداوند صابران را دوست مىدارد. سخن و تقاضايشان از پروردگارشان جز اين نبود كه: پروردگارا از تقصيرهاى ما و زيادهرويهاى ما در كار درگذر و ما را ثابت قدم، بدار و بر كافران پيروز گردان. پس خداوند هم پاداش دنيا و پاداش نيك آخرت به آنها داد. خداوند نيكوكاران را دوست مىدارد».
در سورة الم سجده مىفرمايد:
«و جعلنا منهم ائمةً يهدون بامر نا لمّا صبروا وكانوا بآياتنايوقنون(3) ما از ميان آنها (قومى كه تحت فشار و شكنجه بودند) پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما ديگران را رهبرى مىكنند، بدين جهت كه مقاومت كردند و سرسختى نشان دادند و تسليم نشدند، و ديگر اينكه به آيات ما و وعدههاى بر حقّ ما و سنن و نواميس ما يقين داشتند».
قرآن كريم در جاى ديگر مىفرمايد:
«فضَّل الله المجاهدين على القاعدين اجراً عظيماً(4) خداوند مجاهدان و پيكار كنندگان و به پا خاستگان را بر نشستگان، به اجر و پاداش عظيمى برترى داده است».
در جاى ديگر مىفرمايد:
«انّ الله يحبُّ الَّذين يقاتلون فى سبيله صفّاً كانَّهم بنيان مرصوص(5) خداوند دوست مىدارد مردمى را كه در راه او پيكار مىكنند در حالى كه صفى رويين بنيان به وجود آوردهاند».
در جاى ديگر، خواستههاى قهرمانانه و پرخاشگرانة آنها را اينچنين منعكس مىكند:
«ربَّنا افرغ علينا صبراً و ثبِّت اقدامنا و انصرنا على القوم الكافرين(6) پروردگارا ظرف قلوب ما را از نيروى پايدارى و خويشتندارى لبريز فرما قدمهاى ما را ثابت بدار و ما را بر كافران پيروزى ده».
پىنوشت
(1) قصص/ 5 و 6
(2) آل عمران/ 146 148
(3) الم سجده/ 24
(4) نساء/ 95
(5) صف/ 4
(6) بقره/ 250
مجموعه آثار شهيد مطهرى ج 1 ،علل گرايش به ماديگرى
|