مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار

1) ترديدى نيست كه امام زمان (عج)، تمام قابليت‏هاى ائمه معصومين را داراست.
2) در آيات متعددى از قرآن كريم، مسأله شهادت بر اعمال انسان‏ها مطرح شده است. برخى از اين آيات عبارتند از: نساء 41، مائده 117، بقره 225، زخرف 86، زمر 69، بقره 143، نحل 89.
3) از ميان آيات فوق، به توضيح مختصر آيه 89 از سوره نحل مى‏پردازيم. آيه فوق عبارتست از: وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى‏ هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ اَلْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى‏ لِلْمُسْلِمِينَ به خاطر بياوريد آن روز را كه ما از ميان هر امتى، گواهى از خود آن‏ها بر آن‏ها مبعوث مى‏كنيم و تو را گواه آن‏ها قرار مى‏دهيم. و ما اين كتاب آسمانى را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز است و مايه هدايت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است. 4) نكاتى در تحليل آيه شريفه مذكور قابل تأمل است. بخشى از نكات فوق كه به پاسخ سؤال مربوط مى‏شود عبارتند از: الف) عبارت وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ حاكى از اين است كه خداوند در هر امتى، يك نفر را مبعوث مى‏كند تا درباره عمل امت شهادت دهد و اين بعث، غير از بعث به معناى زنده كردن مردگان براى حساب است بلكه بعثى است بعد از آن بعث و برانگيختگى انسان‏ها.
ب) از تعبير «مِنْ أَنْفُسِهِمْ»* كه بيان‏گر آن است كه شاهد از خود آن‏هاست، نكاتى قابل برداشت است: ب- 1. شهادت، شهادت زور، كذب و تحكم‏آميز نيست كه بازى با حقيقت باشد. چرا كه شاهد، خود در دنيا حاضر بوده و از فرد فرد بشر، آنچه شهادت مى‏دهد، ديده است. يعنى شهادت، به رؤيت حسى، مستندات.
ب- 2. چون شهادت، به گونه‏اى است كه در ب- 1 بدان اشاره گرديد، لذا، حجت بر انسان‏ها، تمام و كامل است و عذرى را براى آنان باقى نمى‏گذارد. چرا كه شهادت و ساير امورى كه آيات روز قيامت آن‏ها را توصيف مى‏كنند، حجت‏هائى هستند كه در آن روز عليه انسان اقامه مى‏گردند تا هر عملى از خير و شر كه از انسان‏ها سر زده است، تثبيت شده تلقى شوند به طورى كه مجال ردّ و ترديد در آن‏ها باقى نمى‏ماند. بنابراين، شهادتى كه در آن روز به اذن خداى متعال اقامه مى‏گردد، مشتمل بر حقيقتى است غير قابل مناقشه.
ب- 3. قيد «مِنْ أَنْفُسِهِمْ»* اين معنى را نيز مى‏فهماند كه شاهد بر اعمال لزوماً پيغمبر هر عصر نيست، چرا كه پيامبر هر امتى، هميشه معاصر آنان نيست. بنابراين پيامبر، شاهد بر شهداست نه شاهد براعمال همه مردم در همه عصرها.
ج) از آنجا كه در روز قيامت جز از حق و حقيقت اثرى نيست، لذا شاهد بايد معصوم به عصمت الهى باشد و دروغ و گزاف از او سر نزند. نيز به حقائق اعمالى كه به آن‏ها شهادت مى‏دهد، عالم باشد، نه اين كه صرفاً صورت ظاهرى آن‏ها را ببيند و همان را مبناى شهادت قرار دهد. بلكه بايد نيت درونى و انگيزه‏هاى قلبى عامل هر عملى را بداند. حاضر و غايب برايش فرقى نكند. چنين ويژگى، جز از معصوم ساخته نيست.
د) در تفسير قمى، در ذيل آيه مورد بحث، از امام صادق (ع)، روايت شده است كه فرمود: براى هر عصرى و امتى، شهيدى است، و هر امتى با امامش محشور مى‏شود.
ه) در سوره اسراء، آيه 17 نيز آمده است: يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ و) با اين كه علم خدا به همه چيز احاطه دارد، اما وجود اين گواهان، مخصوصاً از كسانى كه از ميان خود امتها برخاسته‏اند، تأكيد بيشترى است بر نظارت دائمى بر اعمال انسان‏ها و هشدارى است بر اين مراقبت قطعى و هميشگى.
ز) از آنجا كه قرار دادن شهيد و گواه، فرع بر اين است كه قبلاً برنامه كامل و جامعى در اختيار افراد قرار داده شده باشد، به طورى كه حجت برهمگى تمام شود، تا به دنبال آن مسأله نظارت و مراقبت مفهوم صحيحى پيدا كند، لذا بلا فاصله در ادامه آيه متذكر مى‏شود: ما اين كتاب آسمانى (قرآن) را بر تو نازل كرديم كه بيان همه چيز در آن است.