|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| طرح سوال : | |
توسّل داراى اقسامى است كه به بعضى از آنها اشاره مىشود:
يك. خواندن خدا به حق اولياى او
1- 1. پيامبر اكرم (ص) فرموده است: «خداوند عزوجل مىفرمايد: اى بندگان من گرامىترين خلق و پرفضيلتترين آنان نزد من، محمد و برادرش على و امامان بعد از وى هستند. اينان «وسيله» ها به سوى من مىباشند. هر كس حاجتى دارد و نفعى را طالب است و يا دچار حادثهاى سخت و زيانبار گشته و برطرف شدن آن را مىخواهد، مرا به محمد و آل طاهرينش بخواند تا به نيكوترين وجه حاجت او را برآورم»(1).
2- 1. امام موسى كاظم (ع) مىفرمايد: «هرگاه حاجتى به درگاه خداوند داشتى، چنين بگو: «اللهم انى اسألك بحق محمد و على» يعنى، خدايا به حق محمد و على تو را مىخوانم، به درستى كه نزد تو شأن و منزلت والايى دارند. پس به حق اين منزلت و رتبه از تو مىخواهم بر محمد و آل محمد درود فرستى و حاجت مرا برآورده سازى(2).
3- 1. سمهودى از علماى اهل سنّت، در فصلى از كتاب خود تحت عنوان «توسّل زائر به رسول خدا و شفيع قرار دادن وى به پيشگاه خدا» مىنويسد: «بدان كه استغاثه از پيامبر اكرم و جاه و منزلت او را به درگاه خداوند شفيع قرار دادن، كار انبيا و مرسلين و سيره صالحان پيشين بوده است قبل از خلقت آن حضرت و بعد از آن، چه در حال حيات و چه بعد از رحلت، چه در عالم برزخ و چه در عرصه قيامت».
عمر بن خطاب مىگويد: «پس از اينكه آدم ابوالبشر مرتكب ترك اولى شد، در مقام توبه به پيشگاه خداوند عرضه داشت: «يا ربّ أسئلك بحق محمد (ص) لمّا غفرت لى» يعنى، پروردگارا به حق محمد (ص) از تو مىخواهم كه مرا بيامرزى.(3)
4- 1. توسّل عمر بن خطاب به عباس
در كتابها و مدارك معتبر اهل سنت آمده است: هرگاه قحطى و خشكسالى پيش مىآمد، عمر از طريق توسّل به عباس عموى پيامبر، طلب باران مىكرد و مىگفت: «هذا واللَّه الوسيلة الى اللَّه و المكان منه» «به خدا سوگند عباس وسيله به درگاه الهى و داراى قرب و منزلت نزد او است» و «اللهم انّا نتوسّل اليك بعمّ نبيّنا فاسقنا» «خدايا ما به وسيله عموى پيغمبرمان به تو روى مىآوريم، پس سيرابمان كن»(4) و يا مىگفت: «اللهم انّا نستسقيك بعمّ نبيّك و نستشفع اليك بشيبه»(5) «خدايا ما به وسيله عموى پيامبرت از تو باران مىخواهيم و موى سفيد او را به درگاه تو شفيع مىآوريم».
5- 1. تعليم توسّل به اصحاب
عثمان بن حنيف مىگويد: روزى در محضر پيامبر اكرم (ص) بودم، حضرت به شخصى كه مشكل خود را به ايشان عرضه مىكرد، شيوه دعا و توسّل را چنين تعليم فرمود: برو وضو بساز و دو ركعت نماز به جا آور و پس از آن خداوند را با اين جملات بخوان: «اللهم انى اسألك و اتوجه اليك بنبيّك نبى الرحمة يا محمد انّى اتوجّه بك الى ربّى فى حاجتى لتُقضى، اللهم شفّعه فىّ»(6) «بارخدايا از تو درخواست مىكنم و به تو روى مىآورم به پيامبرت، پيامبر رحمت. اى محمد من به حق تو به سوى خدايم روى آوردهام تا حاجتم برآورده شود. خدايا پيامبرت را در مورد من شفيع قرار ده».
6- 1. توسّل پيامبر (ص) به انبياى گذشته
انس بن مالك مىگويد: روزى كه فاطمه بنت اسد فوت كرد، پيامبر دستور داد قبرى را حفر كنند. آنگاه خود حضرت وارد قبر شد و در آن خوابيد و چنين دعا كرد: «اللهم اغفر لامّى فاطمة بنت اسد، و وسّع عليها مدخلها، بحق نبيّك و الانبياء الذين من قبلى» «خدايا مادرم فاطمه بنت اسد را بيامرز و جايگاه او را وسعت بخش، به حق پيامبرت و پيامبران قبل از من».(7)
7- 1. توسّل امام حسين (ع)
امام حسين (ع) در دعاى معروف عرفه، چنين با خداوند مناجات مىكند: «اللهم انّا نتوجّه اليك فى هذه العشيّة التى شرفتها و عظّمتها بمحمد نبيّك و رسولك» «بار خدايا ما در اين شامگاه كه به آن شرف و عظمت بخشيدهاى، به وسيله محمد (ص) پيامبرت و رسول و برگزيدهات، رو به درگاه تو مىآوريم».(8)
دو. درخواست دعا از اولياى الهى
درخواست دعا همچنان كه از برادر و خواهر مؤمن امرى صحيح و پسنديده است، از اولياى الهى و آبرومندان درگاه او، به طريق اولى بجا و پسنديده است و ريشه قرآنى دارد.
فرزندان حضرت يعقوب، پس از پشيمانى از گناه خود و ظلمى كه نسبت به برادرشان يوسف روا داشته بودند، به يعقوب گفتند: «يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا
ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئِينَ»(9) «اى پدر براى گناهان ما طلب آمرزش كن كه ما خطاكار بوديم».
قرآن كريم در حق رسول گرامى اسلام مىفرمايد: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً»(10) «اگر آنان وقتى به خود ستم كردند، نزد تو مىآمدند و از خدا آمرزش مىخواستند و تو براى آنان طلب آمرزش مىكردى، قطعاً خدا را توبهپذير مهربان مىيافتند».
سه. درخواست حاجت از اولياى الهى
گونه سوم توسّل اين است كه به طور مستقيم حاجت خود را از اولياى الهى طلب كنيم مثلًا بگوييم: اى پيامبر رحمت مريض ما را شفا بده همان گونه كه صحابى پيامبر اكرم (ص)، خطاب به ايشان عرض كرد: «اسألك مرافقتك فى الجنّه» «از تو مىخواهم در بهشت همنشينت باشم».(11)
پىنوشت
(1) بحارالانوار، ج 94، ص 22، ح 20.
(2) همان، ج 94، ص 22، ح 19.
(3) مستدرك صحيحين، ج 2، ص 615.
(4) اسدالغابة، ج 3، ص 165.
(5) شرح نهجالبلاغه ابن ابىالحديد، ج 7، ص 274 صحيح بخارى، ج 2، ص 16 و ج 4، ص 209 صحيح ابن خزيمه، ج 2، ص 338 صحيح ابن جبان، ج 7، ص 111.
(6) مسند احمد بن حنبل، ج 4، ص 138 حاكم نيشابورى، مستدرك صحيحين، ج 1، ص 313 سنن ابن ماجه، ج 1، ص 441، ح 1385 التاج الجامع) صحاح خمسه (، ج 1، ص 286 سمهودى، وفاء الوفاء، ج 4، ص 1373 سنن ترمذى، ج 5، ص 229، ح 3649.
(7) وفاء الوفاء، ج 3، ص 898 كنزالعمال، ج 12، ص 148، ح 34425 المعجم الكبير، ج 24، ص 352.
(8) سيد بن طاووس، اقبال، ج 2، ص 85.
(9) يوسف (12)، آيه 97.
(10) نساء (4)، آيه 64.
(11) صحيح مسلم، ج 2، ص 52 سنن ابى داوود، ج 1، ص 297، ح 2320 شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 10، ص 207.
| جواب : | | | |
|
|
|
|
|
|